Olimpiyatlar disiplinin göstergesi olmaktan çıkıp şovenizmin tekeline girmiş ve bayağılaşmış olabilir mi?

« […] inanamayacağımız hiçbir şey kalmadı. Ama hâlâ yapabileceğimiz
bir şeyler olmalı. »

Medyadaki terör temsillerinin, korku ve şüphe ortamını körükleyen, klişe ve olumsuz tutumları sürdüren, karmaşık sorunları aşırı basitleştirebilen nitelikleri üzerine.

Taşıttan taşıta atlayarak gerekirse de koşarak her gün kilometrelerce yol kateden ve 1980’li yıllara kadar hem gazete dağıtımında hem de kentsel hayatta önemli rol oynayan gazete dağıtıcılarının tarihi 19. yüzyılın ikinci yarısına kadar uzanıyor.

Dönüşümde etkili olacak yeni nesil için Bartlet hayallerin başkanı değil.

Bir yanda kurmaca ilişkiler ağlarını ‘açığa çıkarma’ iddiasında anonim mecralar, diğer yanda kurumlaşmış
ve ‘saygı duyulan’ yayın kuruluşları var. Her iki tarafın alıcıları ise giderek birbirinden uzaklaşıyor.

İflaslar, depresyonlar ve bilumum belirsizlik, ahlak konusuna tavan yaptırdı. Ahlak bir can simidi mi yoksa kof bir yama mı?

Enformasyon. Güncellik. Spekülasyon. Komplo. Propaganda. Hınç. Pazarlama. Manipülasyon. Rekabet. Söylem. Sinizm. Tarafsızlık. Vekillik. Fenomen. İlgi. Kimlik. Okunabilirlik. Manşet. Mizanpaj. Yayın. Görüntü. İzlenilirlik. Unutkanlık…

Prens Harry ve Meghan Markle’ın görevlerine ilişkin açıklamaları,
bir magazin konusu olarak görülse de aslında ırk-sınıf-cinsiyet ayrımcılığına ve medyadaki ilişkilere ışık tutuyor.

Ana akım medyanın “Sovyet
Truman Şov’u” diye nitelendirdiği
Ilya Khrzhanovsky’nin DAU filmleri, seti,
yıllar süren çekimi, sosyal bir deneye dönüşüşü, uzunluğu ve ‘çok’luğu kadar tanıtım stratejisiyle de tartışılıyor.