Herkes İçin Mimarlık’ın onuncu yılına “oyun”la kurduğu oyuncu ilişkiler üzerinden bir bakış.

Çarşıda tekrar eden tonoz ve kemer gibi elemanlar ile aynı ürünleri satan aynı isimli dükkânlar İtalyan kasabasında hep aynı sokağa çıkan Freud’unkine benzer bir deneyim yaşatır.

Cazibe ve tekinsizliğin bedenselleştiği kentsel bir altyapı mekânı olan Saraçhane Bisiklet Çarşısı
ve karanlık üzerine.

Gündelik hayatın parametrelerinden kontrollü bir şekilde özgürleşerek, zamanlar arası ve öznel bir gerçeklik (veya bir kent) inşa etmek üzerine.

Gündelik hayattaki olağanüstüyü arayan Aragon’un rüyaya daldığı ve rüyadan uyandığı Paris’teki deneyimine benzer bir deneyimi Karaköy’deki Ticaret Han’da yaşamak üzerine.

Modern birey, belirli bir kayıtsızlıkla başa çıkabildiği metropoldeki ‘gerçek’ deneyime gündelik ritmindeki kırılma ve kriz anlarıyla ulaşır. Tekinsizlik, tam da bu ritmin bozulduğu anlarda hissedilir.