Enis Batur’un Ulysses’e yazdığı önsöz ve zekâsı geç ödüllendirilmeye mahkûm, birçok kişiden farklı bir azme, yalnızlığa sahip olmayı, genelgeçer rutinlerin birçoğundan uzaklaşmayı gerektiren “romancılık” üzerine.

« [K]orkunç bir meseleyi gündelik hayatınızda sövgüde bulunmadan anlatabiliyor musunuz? Gündelik diliniz, [...] anlatı diliniz kadar kılçıklarından temizlenmiş mi, sanmıyorum. »

« Çok çok yazar, pek az konuşur. Yazdıkları, tüm acayip uydularıyla çileci bir Sovyet. [...] Özel dinliyor, dizeler okunmaktan çok işitilmeli, araya çalı çırpı veya robot süpürge sesleri, dijital sayfanın tekerleği kaçmamalı. »