« Tuhaf, büyüdükçe farklılaşmayı ne kadar çok istiyorsak, çocukken de o kadar kaçınıyoruz ondan. Belki bir tür güven ve aidiyet hissiyle kaçıyoruz farklılıklardan, bilmiyorum. »

« Minos, Helen, Bizans, Venedik, Arap, Osmanlı şehri burası. Hepsinin sokakta, kaldırımda, bir ağacın kökünde sesi nefesi var. »

« Beni bekleyenin ne olduğunu ve ne hissedeceğimi bilmiyordum ama bu karşılaşmanın her koşulda tuhaf olacağı aşikârdı. Belki de çok erken söylemiştim insanın kendi ölümünü deneyimlemesinin imkânsız olduğunu. »

« Ben 1923’te doğdum, 1821 isyanı sonrasında Mora’dan gelenler,
benim doğumumdan bile 100 sene
evvel gelmişlerdi. 100 sene
unutmak için yeterli bir zaman. »

Bozcaada’dan İzmir’e, Cunda’dan Kaş’a Türkiye’nin pek çok yerinde yenilebilen ancak adından beklenmedik bir şekilde Girit’te bulunmayan bir meze, ‘kimlik inşası’ üzerine ne söylüyor?

Aile, kimlik, aidiyet, bellek, köken gibi kavramlar sofrada somutlaşıyor.
Ada sofrasında yemek yemek de güneşi batırmak da ayini andırıyor. İlki iştah, heves ve hareketle, ikincisi ise huşu, sessizlik ve hayranlıkla şekilleniyor.

“En leziz Girit balığı keçidir.” / “Hayat, sen pilavlar yaparken başına gelenlerdir.” / Hastalıklar için doğru zamanlama yoktur. / Kollarını açıp, teslim olmak insana bazen iyi gelir.

Resmo eski şehirde çok sayıda bulunan tuhaf bir nesne, bu nesneye sakinlerce yüklenen farklı işlevler, oyuna dönüşen bir fotoğraflama rutini, bu rutinin düşündürdükleri ve komşuluk üzerine.

« [İ]nsan Allodapón’da olması gerekenden azıcık daha uzun vakit geçirdiğinde anlıyor gerçek göçmenliği. […] Göçmenlik, bir anlamda insanın parmak izlerinden yeni bir kimlik yaratma çabası. »

Havuçlusundan zeytinlisine, pekmezlisinden susamlısına, arpa ya da buğday unuyla yapılmış yuvarlak, kare ya da dikdörtgen kesitli farklı büyüklükteki peksimetler… Girit’te sıkça tüketilmeleri bir tesadüf değil.

Herkes elinde avucunda ne varsa, kiralamanın derdinde. Yapıların içerisinde fırtınalar kopuyor.
Airbnb’nin şehirler üzerindeki
etkisini bir tür soylulaştırma olarak
ele almak gerekiyor.

Bir zamanlar Müslüman mahallesi olduğu daha ilk bakışta anlaşılan sokaklar, gecenin karanlığında dahi seçilebilen üst üste eklemlenmiş melez mekânlar, balıkçıların dışarı taşan masalarıyla liman… bir yürüyüşte içinden geçilen yüzyıllar.