« Tarihsel bir olayı günümüz ontolojisinin perspektifinden kavramak ne anlama gelir? Kendi ontolojimizi keşfederek tarihlerimizi nasıl yazarız? »

Botanik semboller, zamansal kopuş ve kültürel kalıntılar üzerine.

Taştır direnen, saklayan ve saklanan, yaşayan, yıkılan, konuşan, karanlıkta kalan ve açığa çıkaran, belleği olan.

Dünyanın kültür sanat başkentlerinden biri olan, birçoğunun hayallerini süsleyen ama bir o kadar da klişelerle dolup taşmış bir şehir üzerine yirmi yılı aşkın bir süreyi kapsayan deneyimlerin bir muhasebesi. Bir Paris vakayinamesi.

Sinemanın hikâyeleme işlevini ihya etmek, özdeşleşmeden ve arınmadan bağımsız bir hikâye anlatmak mümkün.

Bağlamını ve referanslarını yitirmiş hâlde duran bir yıkıntı ve yıkımın geçmiş ile gelecek arasında yarattığı boşluk... Reiche, merdiveni üzerinden arkeolojik bir yıkıntıya değil, yıkıntı hâlindeki
İller Bankası binasına baksa ne görür?

Mimarlığın zamandan, müziğin ise mekândan bağımsız olduğu yaygın inancının tersine, Kraftwerk ve
Philip Glass müziklerinin ortaya çıkardığı mekânsallığın kültür endüstrisinin hızlı tüketim eğilimini yavaşlatma ihtimali üzerine.