Michelangelo Antonioni’nin sineması modernitenin üç temel unsuru olan bilgi, etik ve estetik ekseninde kurulu, çağıyla uyumsuz, eleştirel bir sinema.

« [İ]çeriden gelen nasıl bir sesle dönüşüyor, nasıl bir tasarım düşüncesi ya da denetleme hissi? »

Maske, Cannetti’nin tarif ettiği beş değişim evresinde de var. Arkasındaki öznenin değişimi, maskenin değişimini de gerektirir. Maske ve yüz iç içe olup; “iç”teki değişim hem “yüz” hem maske üzerinde etkilidir.

Tüketim nesnelerinin gündelik yaşamdaki yeri ve deneyimlenen gerçeklikteki rolü üzerine düşünmek
için iyi bir film: Good Bye Lenin!

“Sanat eserleriyle kurulan ilişkide, eserin orijinal ya da kopya olması
neyi değiştirir?” Bu sorunun düşündürdükleri, yaşanmakta olan
ve hayatı nasıl etkileyeceği belirsiz değişime ışık tutabilir mi?

Geçmiş ile gelecek arasında,
radyodan podcast’e,
değişenler ve değişmeyenler üzerine
bir hasbihâl.

Dünya hızla değişirken, yeni müzikal altyapılar üretiliyor ve içerik değişen kültürü yansıtıyor. Değişim Rüzgârları’nı dinleyip, durumu Rocko gibi
kabul etmek gerekiyor belki de.

Her gün yürüyerek hatıraları öldürmek ya da her gün koşarak yalnızlığı çürütmek... Düşünce üretenler hareket etmenin hafızada yarattığı değişimi sıklıkla ifade ediyor. “Acaba günlük rutinlerde yapılan hareketler de insanda böyle etkiler yaratamaz mı?”

Hafızada birikenleri güncelleyememek, işe yaramaz bilgileri atamamak, bazı bilgilere sıkı sıkı bağlanmak, yeni bilgilere yer açamamak, eski bilgileri yenilerden daha doğru bulmak, geçmiş kuralları gündeme getirmek...

Mimarlığın büyüsü yaşama alanları yaratarak durumları, insanları, algıyı, hareketleri, hayatı değiştirebilmekte.

Mimarlığın tüm düşünme ve eyleme kapasitelerini çaprazlamasına kesen
bir mimari yaklaşım içinden konuşmak...