« Neydi onu bu noktaya sürükleyen? Taşıdığı ama hiç konuşmadığı ağırlıklar mı? Gözlerinin içinde sessizce büyüyen boşluk mu? Belki de yıllar boyunca biriken ama kimsenin duymadığı
bir çığlık… »

« Erkekler patriyarkanın idealize edilmiş erkeklik kodlarına uygun davranamama stresini o kadar yoğun bir şekilde tecrübe ediyor ki bu durum sağlıklarını tehdit etmeye başlıyor. »

« O dokunuş sürmese bile, hafızadaki yerinin sürdürülüşü. O anın düşünülüşü. Kaybolmasın diye. Hatırlama biçiminde kusurlar olsa dahi hatırlanacak bir şeylerin olması. Sadece bu. »

Bir felsefeci olarak Jean-Paul Sartre’ın farkı, yazma şeklinde ya da üzerine yazmayı tercih ettiği şeylerde değil. Daha ziyade, felsefesinin kendisinde. Hayatı olumlarken olumsuzlayan, hayat gibi paradoksal olan düşüncesinde.

Yazımı itibarıyla ne yalnızca bir felsefe metni ne de yalnızca bir edebiyat eseri olarak görülebilecek olan Veba, edebiyat ile felsefeyi iç içe geçiren bir mahiyete sahiptir. Veba’yı anlamak için, onun felsefe ile edebiyatı neden ve nasıl kaynaştırdığı üzerinde durmak gerekir.

« Gördüğümüz kadının Setbaşı Köprüsü’nde gerçekleşebilecek olası intiharını anlatacağım şimdi onlara. Zira onlar da benim gördüğümü gördüler, dahası benim kadını gördüğümü gördüler, ama sen okuyan, görmedin. »

İntiharın eşiğinde yolculuğa çıkan
ve intihar ettikten sonra üzerine yirmi kürek toprak atacak birini arayan –Kiyarüstemi karakteri– Bedii Bey’in hikâyesi ve yolda yaşadıklarının hayata ilişkin düşündürdükleri üzerine.

« …uzaktan bir şeylerin ters olduğunu anlıyor insan […] Aşağıdaki kalabalık yukarıya bakıp gülerek tahminler yapmaya devam ediyor… »