Masa yüzeyindeki bedensiz çizgiler, kesikler, kazımalar, lekeler, izler ve delikler binasız mimarlıkları andırır.

Bir olay yeri ve çok sesli, çok malzemeli, çok misafirli bir müzakere ortamı.

Sermet Tolan’la matbaacılıkta RGB-CMYK dönüşümü, dört renk baskı, H-UV baskı tekniği, farklı kâğıt tipleri, renk ayrımı profilleri ve renkleri iyi basmanın incelikleri üzerine.

Bir eleştiri ve şiir olarak mimarlık ile sıradanın içindeki sıradışılığı, sıradışının içindeki sıradanlığı keşfetmek üzerine.

« Kâğıt bir özgür mekândır. […]
Mimar çizerek dalgalanan bir olasılıklar alanında henüz fark edilmemiş bir olasılığı serbestçe açığa çıkarabilir
ve harekete geçirebilir. »

« İnsanın sırlarını benzersiz bir biçimde ifşa eden ve bizi bir serüvene davet eden kâğıt, hiçbir şeyin kaybolmadığı
ve yaratılmadığı sadece her şeyin [dönüştüğü] sihirli bir malzeme... »

« Bir çizgiye yakından bakılırsa hemen bir gerilimin varlığı fark edilir. »

1979 Dünya Çocuk Yılı’nda Ankara Belediyesi, çocuklara armağan olarak kitap dağıtmak üzere Bir Milyon Çocuk Kitabı projesini gerçekleştirdi. Kitapların basıldığı kâğıtlar bizzat çocuklar tarafından sağlandı.

Kendi deyimiyle “bir kısım tuhaf tesadüflerle” matbaacı olan Sermet Tolan’ın “paçasına boya bulaşalı” beri hayatının hiçbir döneminde başka bir şey yapmak aklının ucundan geçmemiş. Neredeyse 40 yıldır “kâğıt boyama
ve katlama sanatı”na vurgun.

Bilge Friedlaender’ın Arter’de açılan “Sözcükler, Sayılar, Çizgiler” adlı sergisindeki işlerde formlar temsil etme yetilerinden sıyrılıp somutlaşıyor;
uzam kâğıtta ve kitapta plastikleşirken noktalar, çizgiler ve geometrik formlar, hacim kazanıp zarifçe dans ediyorlar.