Wes Craven’ın A Nightmare on Elm Street’i gerçeklik ile rüya arasındaki sınırı ortadan kaldıran, gerçekliği rüyanın tekeline sokan bir film.

Korku filmi basmakalıplarıyla cebelleşerek meta-sinematikleşen, kendini alıntılayarak fraktalleşen ve kötülüğü nedensizleştirerek arınmayı ilga eden bir korku şaheseri Scream.

Bedenlenmeye dair olduğu kadar başkalaşmaya dair You Won’t Be Alone. Ötekini anlamak, başkalığa açılmak, içeriden ve dışarıdan dayatılan şiddete, zora son vermek hakkında bir film.

« [L]azer tabancalarla ‹temiz› bir şekilde savaşan bireylerin pazarlanması kafa derisini lime lime etmiş […] cinsiyetsiz bir varlığın insanlara grafik işkenceler uygulayarak gerçek hazza ulaşmalarını sağlamaya çalışmasına göre daha kolay. »

Milyonlarca insana çalışma imkânı sağlayan film ve dizi sektörü zor bir dönem geçiriyor. Pandeminin çekimlere etkisi mekân tercihleri, kamera seçimi, oyuncu performansları, buluntu görüntü kullanımı benzeri pek çok unsurda kendisini gösterecek.

Seyirciyi sürpriz bir sonla ters
köşeye yatırmasıyla tanınan
M. Night Shyamalan’ın korku türüne katkısı, filmleri ve bilindik motifleri başarıyla harmanlandığı Apple TV+ dizisi Servant üzerine.

Güçlü kadın karakterler, kesilen boğazlar, ustaca kaybedilen cesetler, etrafa saçılan bağırsaklar, titizlikle planlanmış ritüeller, sağlam büyücülük referansları ve korku filmi takıntılılarına her sahnesi şölen niteliğinde bir dizi.

« ... Türkler nükleerden, ekolojik
çevre felaketlerinden, bilimin
yanlış dönüştüreceği bir dünyadan,
psişik insani açmazlardan filan
korkmuyorlar ... bu tuhaf cesaret
üzerinde düşünmekte yarar var ... »