Fotoğraf ve videonun imgesini yağmuru model alarak yeniden tasarlayan, zamanı döngüsel kılan bir sergi üstüne.

« [E]vle beraber sadece yükümü geride bıraktım sandım ama ev, bırakmak istemediğim bir parçamı da tutmuş kendinde. Gençliğimi, çocukların küçüklüğünü, kukuriku partilerini, şaşkın iyimserliğimi, geri gelmez bir yığın şeyi. Acıtan bir boşluğu var. »

« [Ş]imşek çakıyor, mammatus bulutları şehri bir an görünmez kılıyor, sonra güneş açıyor, lodos yağmur yerine şehirden getirdiği çöpleri adanın müsilajlı kıyılarına usulca bırakıyordu. »

Şehir Dedektifi yanıtlıyor.

Suya erişim, suyun kullanımı, susuzluğa ithaf edilmiş maniler, kuyu başında çalınan kanunlar… Sızmakta ve bulaşmakta çok marifetli bir fail olan suyun Mardin’deki hâlleri üzerine su gibi akan düşünceler…

Surf School İstanbul’la dalga sörfü.

« Pencere camının ardındaki buğulu manzara, ince ince serpilen suyun koynuna açılmış tülden bir fotoğrafı andırıyordu. Ta ki sesler irileşinceye, kenti önlenemez bir fırtına sarıncaya kadar. »

Eksilmekten ziyade zamanla çoğalmış Venedik’te, gün geceye yenilirken
sular zalimleşiyor kentliye. Yüzebildiklerine emin binalar yavaş yavaş bırakıyor suya kendilerini.

Berlin talepsiz ve çirkin bir şehir.
Öte yandan metropol normlarına
dahil olmayan şeyler vadediyor: Sonu olmayan bir aylaklık imkânı, açık havada. Göllerini deneyimlemek insanın doğayla kurduğu ilişkiyi değiştiriyor. Berlin, beklenmedik bir su şehri.