Hem benzeşmesi hem de farklılaşması gereken iki mezar üzerine.

Taş bazen apaçık bazen de belli belirsiz olan pek çok anıya ev sahipliği yapar. Özelden genele belleği içinde taşır. Taşın hatırası da vardır hafızası da.

Taş bekleyendir azametle. Dünyanın başından beri bekleyendir, dünyanın sonuna dek de bekleyecek olandır.

Taştır direnen, saklayan ve saklanan, yaşayan, yıkılan, konuşan, karanlıkta kalan ve açığa çıkaran, belleği olan.

Taşın üstünde bir hayalet gibi süzülen, kendine alan ve imkân yaratmaya çalışan şey bellek ve tarihin kendisidir.

« Bir gün herkes gibi yürüyüp yok olacağın denizin kıyısında olmak sanıldığı kadar ürkütücü değil. Tersine ona cesaret veriyor. Sanıldığı gibi hayatın bir uçurumun kenarında bitmediğini biliyor. »