« [D]ergilerime özel köşeler, kitaplarıma tematik raflar oluşturmak zamana karşı ve benliğime yönelik somut bir başarı hissi uyandırıyor içimde. Biriktirip duruyorum. »

Fanzini fanzin yapan nedir?
Hangi gerekçelerle fanzinci olunur? Dijital sosyal medya çağında
neler değişti?

Mükemmel olmayanın güzelliği, vernaküler, tasarımın amacı, M&Co, Talking Heads, Maira Kalman ve aile, fotoğraf, Benetton, Toscani, Colors, İstanbul ve kültürel çeşitlilik üzerine.

« Mahlaslı, isimsiz fanzinler kişinin kimliğini saklar, egosunu tatmin eder, fakat neticede bu ego tatminin aşırıya kaçmasını da engellerdi. Mesele ben değildi, ama bir yandan yine de bendi. »

« [K]oleksiyonunuz … elinizin altındaysa, üzerinde durabileceğiniz bir kayaya sahip olduğunuza inanabiliyorsunuz. »

« Her sayfasını büyük bir sürpriz beklentisiyle, belki yanılıyorumdur umuduyla açtığım dergiler, son sayfayı çevirdiğimde beni derin bir karamsarlığa gömüveriyor. […] Gerçeklikle ilişkimin sarsılması dengemi bozuyor. »

Cinayet dergisi furyasının ilk örneği Hadise’den yıllar önce, 1935 yılında yayın hayatına başlayan, polisiye yayıncılığın öncüsü Parmak İzi ve derginin en verimli yazarı Münir Süleyman Çapanoğlu üzerine.

MAD süreli yayını beyond.istanbul’un Beyoğlu’nun dününe, bugününe ve yarınına bakan üç bölümden oluşan dokuzuncu sayısının içeriği ve hazırlık aşamasında deneyimlenenler üzerine.

Halk arasında “şipşakçı” veya “dakikalıkçı” olarak da adlandırılan alaminüt fotoğrafçılar, fotoğrafçılığı stüdyodan sokağa taşıdı. Vesikalık fotoğraf ihtiyacını gidermekle kalmayan alaminütçüler hazırladıkları fonlar önünde hatıra fotoğrafları da çekti.

Çağlan Tekil’in “Türkiye’nin dışarıya açıldığı, dışarısının da Türkiye’ye doğru genişlediği bir dönemde” yayımladığı
ve metal müzik kültürü için basılı bir kamusal alan hâline gelen fanzin/dergi Laneth üzerine.

1963’ten beri yayımlanan Mimarlık dergisi arşivinde, kavramlar arasındaki anlamsal ilişkiyi tartışan ve “kavram avcılığı” yaparak üç boyutlu bir dünya kuran atölye üzerine.

Doğal habitatı metropoliten apartman dairesi olan ‘playboy’ da bir avcıdır, ama asıl derdi tuzaktır ve en büyük arzu nesnesi dairenin kendisidir. ‘Playboy’ ve dergisi tümüyle mimarlıkla ilgilidir.

Kendinden sonra gelen birçok fanzini etkilemiş olan Mondo Trasho, kimileri için Türkiye’nin ilk fanzini. Fotokopinin tüm imkânlarından yararlanmakla kalmıyor, el yapımı foto manipülasyon, kolaj, cut up gibi tekniklerle birlikte sayfa düzeniyle de oynuyor.

Neden çocuklar kendileri için tasarlanan her üründe renk cümbüşü ve görsel karmaşaya razı olsunlar? Yayın hayatına başlayamamış bir çocuk dergisinin macerası ve üç şahane örnek.

Arredamento’nun 300 sayı ve 27 yılı geride bırakan yayın hayatının retrospektifini sunan sergi vesilesiyle derginin mimarlık ortamına katkısı
ve dönüştürdükleri üzerine.

İpuçları: Les Temps modernes, Stack, medya inkübatörleri, bağımsız dergiler, gerçekten bağımsız olmaya çalışan dergiler, indie furyası