Gündüz bilinçli ya da bilinçsizce baskılananların açığa çıktığı bir zaman aralığı, bir atmosfer gece. Bir arzu.

Şehrin envai çeşit tarafına yapışmış ve yayılmış çıkartmalar kentsel bir estetik yaratmanın yanı sıra bireysel ve kolektif kimliklere alan açma, kamusal alanı özelleştirme işlevini de gören bir öğe.

Kamusal alanı tüm somutluğunda deneyimlemeyi sağlayan, mekânı bir kuvvet olarak alımlamayı mümkün kılan kaykay pratiği üzerine düşünceler.

Gayriihtiyariliği olduğu kadar şenliği de bünyesinde barındıran, hane içi uygulamaların uyarlanabildiği, ötekiyle karşılaşılabilen, özel ile kamusal olanın iç içe geçtiği bir yer olarak sahiller üzerine az ama öz mahiyette bir tahlil.

Pandemi sonrası dönemde tekrar yükselen sokakta içme kültürü, bu kültürün alternatif müzikle ilişkisi ve kentsel bir fenomen olan kent merdivenleri üzerine bir bilinç akışı.

Sokaklarda gördüğümüz, ekleyerek değil çıkartarak gerçekleştirilen kolajın, dekolajın kamusal bir ifadesi olan yırtık pırtık posterler ile wabi-sabi felsefesi arasında ne tür bir bağlantı olabilir?

Bireylerin benzeş deneyimlerini ifade etmek adına bir araya geldiği, sınırda yaşayanların ifadelerinin iç içe geçerek kolektif bir tezahür ve pasif bir direniş oluşturduğu alternatif alanlar üzerine.

« İşleyişsiz olmak, faal olmamak demek değildir; aksine şeylerin potansiyelini geri kazandıran, onları yeni şekillerde kullanılabilir hâle getiren faaliyettir. »