« Evin, toprağın sınırları olduğu gibi devletlerin de sınırları var. Bu sınırlar bazen bizi korur, bazen de bir şüphe anında, kendimizi korunaksız hissettiğimizde bize hapis olur. »

Kafka’nın öyküsü ışığında “Marksçı ideoloji kuramlarına ve Deleuze ve Guattari’nin ‘kaçış/uçuş çizgileri’ne değinen bir düşünce akışı.”

Gayriihtiyariliği olduğu kadar şenliği de bünyesinde barındıran, hane içi uygulamaların uyarlanabildiği, ötekiyle karşılaşılabilen, özel ile kamusal olanın iç içe geçtiği bir yer olarak sahiller üzerine az ama öz mahiyette bir tahlil.

« Beklemek ve sonra harekete geçmek –ölüm ve yaşam– tamamen asimetrik olarak ilişkili iki deneyimdir. Bu, hayatımızda günden güne yaşanan karmaşık, duygusal ve kaçınılmaz bir meseledir. »

« ‹ Bir gece geç saatlerde Faiz şiirler okurken Beyrut’un pis bir restoranında oturduk. Bir süre sonra Faiz ve İkbal benim için şiir dizeleri çevirmeye başladılar ama gece ilerledikçe bunun pek bir önemi olmadı. › »

« Geri mi döneyim sınıra yoksa bu ıssız ara bölgeden er ya da geç birisinin geçmesini mi bekleyeyim? İpsala’dan geçtim ama henüz Kipoi Kapısı’ndan geçmedim. Neredeyim şimdi ben,
kimin toprağındayım, buradan nasıl kurtulacağım… »

Bir eleştiri ve şiir olarak mimarlık ile sıradanın içindeki sıradışılığı, sıradışının içindeki sıradanlığı keşfetmek üzerine.

Sınırları birer maske olarak gören, maske yaratım sürecini ise bir mücadele olarak ele alan yazı dizisinin ilk metni.

Konum paylaşma sosyalleşmenin bir parçası, “geliyorum” demenin ya da “ben buradayım” demenin bir yolu. Kamusal ya da özel bilgilerin toplanıp büyük veriye dönüştüğü dünyada bu tür ‘bedava’ servisler üzerine daha mı çok düşünmeli acaba?

Erivan, Sovyet dönemini tartışan yapıların, eklektik bir Batı Avrupa modernizmi yorumunun ve Doğu’nun taşının toprağının, yaşantısının içine atıldığı küçük bir evren gibi.

« Farklılıkların çakıştığı noktaları, ayırıcı sınırlar olarak değil, zenginleştirici eşikler olarak görebilsek keşke. »

Köküyle az da olsa derdi olanların elinde hep bir bavul olur, küçük ya da büyük. Bavulun ağırlığı boyutuyla değil anlamıyla doğru orantılıdır, ne de olsa ‘yük’ insan hayatında, anlamını aşan şeydir. Sınırlar bavulla birlikte aşılır; belki de bavulsuz. Ya sınırlar olmasa?

Bizi fincandan farklı kılan şey çizgilerin kurucu kapasitesiyse, çizgilere
ayıp etmekten bir an önce vazgeçmek ve tüm kortu oynamaya başlamakta sonsuz yarar var.