Her yıl Ay’ın ve gezegenlerin hareketlerine göre hazırlanan biyodinamik takvimle “uyum içinde, ‘doğru’ bir günde doğru bir tohumu ekince, insanın içinde doğayla
bir bütün olma hissi uyanabiliyor.”

« [K]ışın toprak bazen kaskatı ve donuk ama içindeki tohumlar hâlâ canlı. Hatta bazı tohumlar için kışın soğuğunda toprakta beklemek, baharda daha hızlı filizlenip daha bol meyve ve çiçek verebilmeleri için gerekli… »

« Gıda atıklarının besin değeri yüksek bir gübreye dönüşmesi, aynen tohumların yeşermesini beklemek gibi bayağı sabır gerektiriyormuş. »

« Doğayı kendimize getirmenin
en basit yolu bahçemize çekmek istediğimiz canlılara cazip gelecek bitki ve ağaçları ekmekmiş. »

« [O]nca bitkinin İngilizce ve Türkçede benzer anlamlı isimleri olması beni şaşırtmanın yanı sıra sevindiriyor da … iki dilde yaşadığım iki ayrı hayat bu eş isimli bitkiler üzerinden birleşiyor. »

« Bahçe tasarlamak, hele hele insan eli hiç değmemişçesine doğal bir ortam yaratmak zor işmiş […] bahçeyi yazboz tahtasına çevirmemek için gerekli iradeyi kullanmak da öyle! »

Toprağa girer girmez şimdiki an ile geleceği bir köprü gibi bağlayan
tohum üzerine.

“Sadece bir bahçe değil koca bir ekosistemi izleyebilmek”
ve bir bahçeyi “yapan” değil onun katılımcısı olmak üzerine.