« Sekiz solucan deliğinden geçip doksan sekiz yerine doksan dokuz asteroite çarpmam, evrenin kara mizahının bir parçası olmalıydı. »

« Bu dünyanın içinde başka dünyalar da var. Zamanı doğrusal düşünmeksizin birleşelim, sızalım, delelim. Gün ışığını ve kaynakları herkese ulaştıralım. Başka dünyaların verileri, sakinleri ve yüzergezegenler sizi bu dünya için işbirliğine çağırıyor! »

6. Mardin Bienali’nde görücüye çıkan ve içine doğduğu toplumu eleştiren bir Ulay videosu, Mardin’de olan bitenleri göz ardı etmenin vasıtası olabilir mi?

« Bir yeraltı mağarasındayım. Burada her şey titrek bir griliğe boyalı. Bütünü bütününe ele geçiriyor grilik beni. Üstümden akıyor, sızıyor tüm hücrelerime. […] Sancımız, bedenlerimiz, nefeslerimiz bile gri. »

« [Y]eni romanım üzerinde çalışıyorum. Tek gereken, biraz daha fazla nem. »

Valie Export’un Tap and Touch Cinema’sı optik değil haptik bir sinema örneği. Kendi payına ise alışılagelmedik bir haptikliğe sahip: Görmeden dokunmaya değil, dokunmadan görmeye varmak.

« Gündelik hayatta, kamusal alanda, hem fiziksel uzamda hem de tüm türleriyle ekranlarda uzayıp giden âlemlerde neleri görüp neleri görmeyeceğimiz otorite tarafından belirlenir. [...] Görülmesi istenmeyenin varolma hakkı gasp edilmek istenir. »

« Video imgeyi (ve dolayısıyla da görüyü) başkalaşımla, salt başkalaşımla, saf oluşla tanımlayan, tanımlayabilen bir mecra. Dolayısıyla genetik belirteci de algısal olanın metamorfozu ve anamorfozu, görsel-işitsel düzeyde. »

Sinemanın olan değil oluşan bir şey olarak kavranması gerektiğini dışavuran yani sinemanın genleşiminden ayrı tutulamayacağını imleyen bir kavramla ilgili multimedyatik bir bilgi havuzu.

Varlığı itibarıyla hiçbir mecradan ibaret olmadığı gibi, bu mecralara ait ve tabi olan hiçbir kurulumdan da ibaret olmayan sinema, yeniden kurulabilir, kurulup kurgulanabilir bir öze sahiptir. Bu da onun genleşen bir şey olduğunu, genleşmeyle tanımlandığını gösterir.

Videonun işlemeye muktedir olduğu zamansal modları keşfe çıkan Paik, elektronik imgelemin Kristof Kolomb’u olarak görülebilir. Tüm yönleriyle keşfettiği ise elektronik zaman-imgedir.

İran’ın, gerçekleştiğini ispat etmek pek mümkün olmayan, uluslararası bir güncel dans festivali var: ‘Görünürlüğe’ her şeyden fazla kıymet verilen bu zamanda, yaşanan an ile bambaşka bir bağ kurmaya imkân veren bir festival.