Doğanın ölümünü estetize eden yüz binlerce fotoğrafın verdiği mesaj nedir?

Geleceğin usulca yittiği bir gerçekliği maddi hâle getirir vaporwave: Var olmayan bir geleceği metalaştırır.

Rusya-Ukrayna savaşı sırasında ve sonrasında kullanılan Telegram, siber mekân ile fiziksel mekânı kaynaştıran ve savaşa dair alternatif bilgi sağlayarak savaşın seyrini değiştiren bir mecra.

Buluntu ses, video, fotoğraf ve illüstrasyonların toplamından oluşan, siber uzay ile reel mekânı iç içe geçiren milenyal çocukluk deneyimini estetize eden ve geleceğin imgelemini antik yüzyıllarınkiyle kesiştiren bir müzik.

James Webb Uzay Teleskobu aracılığıyla çekilen fotoğraflar, şimdiye dek görülen en büyük foto manipülasyonun örneği. Dünya dışı mekânı, uzayı tekrar ulvi ve uhrevi bir haleyle kaplayan, sanatın büyüleme özelliğini de tam da bu yolla ihya eden, yenileyen fotoğraflar bunlar.

Fotoğraf, 19. yüzyılın biliminin, pozitivizmin dünyayı nicelikselleştirici ve tikelleştirici temayülünün bir mecra hâlindeki zuhurudur. Hatta bu eğilimin bir aracı, açıkça somut bir kurgusudur.

« Dijital ağ mimarisinin kökü, olanaksızlık üzerine kurulu kent mekânındadır. Bu nedenle rizomatik niteliğe sahip gibi görünen dijital ağın, olağanüstü zamanlarda yeniden-kurucu bir işlev edinememesi şaşırtıcı değil. »

Fotoğraf bir belirlenim olarak mekândan ayrılamaz, ama bir kurulum olarak perspektiften de ayrılamaz. Fotoğraf bir perspektif kalıbıdır; statik olduğu kadar analojik bir inşadır.

Post-punk, nesnesi olarak aldığı şeyi yani metropol yaşamının bıkkıntısını ve büyük şehrin keşmekeşini hem sonik hem de fotografik yollarla yansıtan bir müzik. Politik bir çok yönlü estetiği var.

Erken dönem punk’ın aksine post-punk, estetiğini fotografik imgesellik üzerinden de kuran, yansıtan bir müzik.

Eşsiz ürünler, seçkin tüketiciler, değişen platform, değişmeyen oyuncular ve sözüm ona demokratikleşme üzerine.