Kafka’nın öyküsü ışığında “Marksçı ideoloji kuramlarına ve Deleuze ve Guattari’nin ‘kaçış/uçuş çizgileri’ne değinen bir düşünce akışı.”

Bardaktan boşanırcasına yağan sesler bir taraftayken, gürültü olarak etiketlenip kısılanlar diğer taraftadır. Akustik ekolojiyi ihya edecek sesler onu tahrip ettiği sanılanlar olabilir mi?

Ali Asgari ve Alireza Khatami’nin Terrestrial Verses’i bürokratik baskıyla ilgili olduğu kadar sesin çift anlamlılığıyla ilgili bir film. İktidarın anonim ve aşkın sesinin karşısına çokluğun kurucu ve içkin sesini koyuyor.

Eilish Çalışmaları dahilinde araştırma yapanlar için sorular: Your Power adlı video klipte öznenin (ve nesnenin) konumu ne? Kamera ile Eilish arasındaki etkileşim ne türden? Şarkının konusu video klibin biçimiyle nasıl ilişkileniyor?

Aslan Bacanak filminde görülen, var olmadığı baştan beri aşikâr olan bir canavarın mahalle sakinlerince hikâye edilmesidir. Reel bir iktidar karşısında sembolik bir mücadelenin resmidir.

« Sıcak kültürler toplumsal erimeye meyilliler. […] Aynalı gözlük implantasyonları ve kötü bir tavrı olan, Çinli ile Latin kırması, transseksüel, şizofren, stim bağımlısı, HIV+ bir Los Angeles fahişesi olarak Erimenin senin için de bir yeri var. »

Felluce cami cinayeti sahnesi, kitle iletişim araçlarında yüzeyselleşen vicdanın, imgeye indirgenip olağanlaşan vahşetin ve medyatik yollarla işlenen iktidarın bir diğer göstergesi mi?

« [Z]aman-mekân öznellik ve nesnellikler üretmeye başladıkça laboratuvarlaşır. Zaman-mekân laboratuvarlaştıkça içerisi ile dışarısı arasındaki epistemolojik ve ontolojik ayrım güçlenir. »

« Yöneticilerin, yönetim politikası
öyle katıdır ki karnaval çalışanlarının hayatına mal olsa dahi izlenecek
tek rotadır. »

“İnsanların tasarlananı algılayışları kültürel sermayeleri tarafından belirlenir; bunun sonucunda yaşananlar ise tasarlanana çoğu zaman baskın gelir.” Pratiğin teoriyi geçersiz kılabilmesinin mekânsal pratik bağlamındaki bir örneği de halkevleri.

Sınırları birer maske olarak gören, maske yaratım sürecini ise bir mücadele olarak ele alan yazı dizisinin ilk metni.

Şiddete maruz kalmak, insanları ne hayatta ne de bilgisayar oyunlarında yıldırmıyor. Güç ilişkileri görünenden karmaşık. Sid Meier’s Civilization rekabet ve güç üzerine düşünmek için, iyi bir strateji oyunu.

Taşınan ekmekler. Kapatılabilen bavullar. Şivesi güzel iyi bir baba. DokuFest. Bol bol film. Prizren’in Emek’i Lumbardhi’nin açılışı. Travis Wilkerson ve yanaklardan akan yaşlar. İlk uçuşunu bagaj olarak yapan Sis. Gazpacho.

« Kararlar, ama asıl, tereddütler hayatımızı belirler. Doğa, adalet, bilim, politika veya para, hangi güce itaat edeceğimiz, kime hizmet edeceğimiz büyük ölçüde bu tereddütlerin sonucu. »

Hayatın sonunda, geriye ne bırakıyoruz? Sakanın bıraktığına denk bir hatıra,
bir iz bırakabilir miyiz arkamızda? Dünyaya bırakacağımız sıcak ise, herhangi bir yaz sıcağı değil;
ama bunu anlamak belli ki pek zor.

İster marul ister zeytin bayramı; bayramlar yayılan zenginliğin şamatalı, şen şakrak kutlamaları, mutlu bir toplumun ritüelleri olsun. Yağmaz denilen yağmur, yağıyor. Bostan kontrolden çıkıyor. Ve hasat: Lavanta!

Yalan söylemek ve yalan
karşısındaki tepki ve tepkisizlik
bir iktidar ilişkisi tanımlıyor.

Artık neredeyse diğer yılların bile
tecrit edeceği, kendi başına bir
karakter hâline gelen ‘the 2016’ bitti. Dünyanın bu son dönüşünden büyüklü, küçüklü birkaç hikâye toparladık.
Ortak tema: güç, sürat ve hâkimiyet!

Plajlarda neyle yatılacak, gezinilecek, denize girilecek tartışması Fransa sahillerinden dünyaya yayıldı.
Devlet mekanizmasının, örtünen kişileri toplumun kıyısına iyice hapsetmesi
kime nasıl hizmet eder?

Karizmatik liderlerin ve güncel “cult”ların ekmeğine yağ
süren agnotoloji çağı. “Post-fact” dünyamızın zihinde yaptığı tahribat. Moda mı yoksa mutasyon mu?