Yataylık fikrinin modernlik ve postmodernlikle bağı, yatay olanın patetik olanla ilişkisi, yataylık ile tekrarın tekrarı ve yenilik arasındaki bağlantı ve dahası üzerine notlar.

« Kahramanı kahraman yapan varmak değil yoldur çünkü. Ve yaşam varsa gidecek bir yol vardır her zaman. »

« Neydi onu bu noktaya sürükleyen? Taşıdığı ama hiç konuşmadığı ağırlıklar mı? Gözlerinin içinde sessizce büyüyen boşluk mu? Belki de yıllar boyunca biriken ama kimsenin duymadığı
bir çığlık… »

Yaşam kalitesi yüksek şehirler her daim yaşanmak istenen yerler mi oluyor? Bir şehirde yaşama arzusunu sadece nesnel ölçütler mi belirliyor?

« Ölüme tanıklık eden kimsenin belleği yok oluşla çatışır. Zira yok oluş silmeyi başlatır, bellek ise hep yeniden yazar. Yok oluş, sürecin kendisini de kapsayan silme sürecini başlatır, bellek yeniden üretir. »

Bir kenti yaşanabilir kılan nedir? Özgür ortamı mı, yeşil alanları mı, sağlık ve eğitim hizmetleri mi, ekonomik refahı mı, yoksa bir başka gösterge mi?

Bertrand Mandico’nun kısa filmi Living Still Life, Salvador Dalí’nin 1956 tarihli aynı adlı tablosundan izler taşıyan, bu tablonun muhtevasını sinematikleştiren bir iş. Hareketi hareketsizlik, yaşamı ölüm, bedeni ruh üstünden düşünen ve düşünmeye iten ilgi çekici bir yapım.

« O dokunuş sürmese bile, hafızadaki yerinin sürdürülüşü. O anın düşünülüşü. Kaybolmasın diye. Hatırlama biçiminde kusurlar olsa dahi hatırlanacak bir şeylerin olması. Sadece bu. »

« Beklemek ve sonra harekete geçmek –ölüm ve yaşam– tamamen asimetrik olarak ilişkili iki deneyimdir. Bu, hayatımızda günden güne yaşanan karmaşık, duygusal ve kaçınılmaz bir meseledir. »

« Beni bekleyenin ne olduğunu ve ne hissedeceğimi bilmiyordum ama bu karşılaşmanın her koşulda tuhaf olacağı aşikârdı. Belki de çok erken söylemiştim insanın kendi ölümünü deneyimlemesinin imkânsız olduğunu. »

« Madem bir hastalık, madem bu derece bağlılık nevrotik insanların diline sakız olmuş bu ucuz düşkünlüğü yaratan bir yanılgı aslında, milyonlarca insan niye şiddetle, bu kasıp kavurucu deliliğin rahmine düşüp düşüp durur. »

« Yaşam, beklenmedik bir şimdidir,
onun içinde kendini ve muhakkak
bir başkasını eyleyene ‘Yaşıyor’ denir; yoksa mütehakkimin yalanını kendi yüzüne kazıyana değil. »