Elin hükmünden feragat etmek, sanatsal/zanaatsal çıktı ile onun yaratıcısı arasındaki dolaysız ilişkinin kopması ve bilinen anlamıyla sanatın ortadan kalkma olasılığı üzerine.

“Outsider art” kategorisindeki pek çok yaratıcı gibi acılarla yoğrulmuş bir çocukluğa sahip olan Henry Darger’in hayatı ve işleri üzerine.

« Hava güzel ve hafta arası bir gün.
İki cep makinesi, bir büyük makine ve
bir iki lensi yanıma alıp Yenikapı’ya yollanıyorum. »

Tümleşik bir fizik kuramının oluşturulabilmesinin olanağı ya da gereği var mı?
Mehmet Enis Oğuz’la fizik bilimi, felsefe, kozmos ve zaman üzerine.

“Vietnam savaşı sırasında Hanoi’ye gidebilen, Bosna kuşatma ve bombardımanı altında gidip orada Godot’yu Beklerken sahneleyebilen, müdanasız bir karakter”in metinleri.

« İnişli çıkışlı yaşamı, kayıpları,
hesapsız yatırım ve harcamalarıyla anılsa da Rembrandt belli ki yaşamdan
‹ yaşarken › keyif almayı da
bilmiş bir deha. »

Bambaşka Kediler, kedi çizimine “ruh” katabilmek, çizerek/boyayarak öğrenmek, sanatçı olmanın zorlukları, yapay zekâ ve gelecek üzerine.

Çocuklukta “bakılan” comics’ler, gençlikte okunan çizgi romanlar ve macerası 95 yıl öncesine dayanan Tenten’in önceleri koyu kralcı-Katolik, proto-faşist olan çizeri Hergé’in, ortama uyum sağlama yeteneği üzerine.

Nguyen Van Lem’in vuruluş anını belgeleyen ve savaş karşıtlığı dalgasının özellikle ABD’de yükselmesine yol açan iki üç fotoğraftan biri olarak tarihe geçen fotoğrafın aktörleri ile düşündürdükleri üzerine.

« [K]arşı karşıya olduğumuz görüntü bombardımanı nedeniyle […] büyük olasılıkla alışık olduğumuz, bilincimizde taşıdığımız ‹ şemalara › ve ‹ siyasal/
sınıfsal › paketin gereklerine uygun görüntüleri işlemeyi tercih ediyoruz. »

Sokak fotoğrafçısı kendi İskenderiye’sini arama olanağını giderek kaybediyor. İçinden geçtiğimiz bu dönem, sokak fotoğrafçısının
sonunu mu getirecek?

« Karşıda görünürdü, körler ülkesi. Toz vardı, koku vardı ve müthiş naralar atan satıcılar. Ben Bizanslıyım, her kalıba girdim, her yarışa katıldım. Aslında yoktu kimseye zararım. Bir zaman… »