Savaşın imgesi giderek gözden yitiyor, onun yerini alan ise imgelerin savaşı.

Buluntu ses, video, fotoğraf ve illüstrasyonların toplamından oluşan, siber uzay ile reel mekânı iç içe geçiren milenyal çocukluk deneyimini estetize eden ve geleceğin imgelemini antik yüzyıllarınkiyle kesiştiren bir müzik.

Sinema artık gerçeklikten yoksun, illüzyonlarını yitirmiş, hakiki bir imge üretmesi imkânsız bir sanat. Görsel efektlere boğulan, hareketi kusursuz ve dokusu pürüzsüz kılınan film imgesinin ürettiği tek bir şey var: Simülasyon.

Greta Garbo’nun uhrevi bir mevcudiyeti vardı, saflığın sembolüydü o. Buna karşın Marilyn Monroe dünyevi bir mevcudiyete sahipti, bir arzu nesnesiydi açıkça. Asia Argento ise her ikisini de aşar: Düpedüz bir bedendir onunki, en küçük bir aşkınlık izi taşımaz üstünde.

Sinemanın doğduğu dünya imge içeren bir kaptı. Böyle bir dünya imgesinden doğmuştu. Ama zamanla bu imgeyi tersine çevirip bir imge olarak dünyayı içerdi. Sinema dünyanın yansımasıydı, bugün ise dünyanın kendisi doğrudan.

James Webb Uzay Teleskobu aracılığıyla çekilen fotoğraflar, şimdiye dek görülen en büyük foto manipülasyonun örneği. Dünya dışı mekânı, uzayı tekrar ulvi ve uhrevi bir haleyle kaplayan, sanatın büyüleme özelliğini de tam da bu yolla ihya eden, yenileyen fotoğraflar bunlar.

Holografi imgesel bir mecra değildir; zira aydınlattığı bir şey yoktur. Onun kendisi aydınlıktır; ışıktan oluşur. Bir imgesellik değil bir ışınımsallık sunar. Görüyü radyal kılar. Holografik oluşum bir ışın heyulasıdır; radyan bir tayftır.

Gerçekliği spekülatifleştirip teori ile kurguyu birbirinden ayırt edilemez hâle getiren bir çağın hem kuramsal hem de kurgusal olan hibrit yazın duyarlılığıyla ilgili multimedyatik bir bilgi havuzu.

Nam June Paik’ın Electronic Superhighway’i imaj yaratan bir makine olarak televizyona kendi imgesini bahşeder. Televizüeliteyi zamansal, algısal ve düşünsel boyutlarıyla işler.

Müzikal anlamda iyi ve kötünün, güzel ve çirkinin, doğru ve yanlışın ötesine geçilmiş olan bir zamanın pop müziği. Hipermodern pop müzik.

Videonun işlemeye muktedir olduğu zamansal modları keşfe çıkan Paik, elektronik imgelemin Kristof Kolomb’u olarak görülebilir. Tüm yönleriyle keşfettiği ise elektronik zaman-imgedir.