« Şimdi düşünüyorum da hayatı boyunca çalışmak isteyen babaannem için mutfak, insanlara açılan bir kapıydı. Yemekler aracılığıyla şekillendirirdi akrabalıklarını, arkadaşlıklarını, komşuluklarını o… »

İkili eşleşmeler ve “uzak yakınlıklar” üzerine düşünen bir tasarımcıdan tam bir yaz çorbası tarifi.

“Anadolu’nun kendine (dolayısıyla hepimize) has binlerce lezzetinden birisi olan” bu yemekte bolca kuru malzeme kullanılıyor: nohut, kuru sebzeler, arpa.

Tarifi akılda kalıcı, çok zaman almayan, kremamsı bir kış çorbası. Sosu ise başka yemekleri de zenginleştirecek nitelikte.

Karabuğday, hurma, badem unu, keten tohumu, yulaf… İki çeşit glütensiz atıştırmalık yanında mütevazı bir pasta.

“Kahvaltıda ekmek yerine, öğünler arasında kayıntı, can sıkıntısında atıştırmalık, yani her seferinde hayat kurtarıcı” ve bol proteinli.

Pişirmeden tek bir kâsede
yapılabilecek, keyfe göre değiştirilebilir kolay bir karışım, sağlıklı ve
neşeli bir atıştırmalık.

Günlerin ağırlığına hafiflik katacak, masalara renk ve damaklara keskinlik verecek, bol vitaminli bir salata tarifi.

Bir piknik öncesi kilerdeki çeşitli taze, kuru, sulu, yağlı, yapışkan ve kabartan malzemeyle ortaya çıkan tarif.

Soyulmamış enginarla başlayan, kişniş olmazsa olmayan zihin açıcı bir tarif. Gerekli malzemelerin tümünü mahalle pazarı veya esnafından almak ve kısa zamanda hazırlamak mümkün.

Öz malzemeleri patlıcan, ceviz, sarımsak ve zeytinyağı. Belki de
Doğu Akdeniz coğrafyasının en eski yemeklerinden. Günün her öğününü tatlandırabilir.

Mutfağa bir kâşif edasıyla girip, raflarda ve çekmecelerde var olanları yeniden keşfetmek ve keşifleri filizlendirmek üzerine bir tarif; “hem cisminize hem ruhunuza faydalı.”

Sağduyulu stok anlayışı, israftan kaçınmak ve elde olanı değerlendirmek üzerine. Bir de günlük menü önerisi.

“Masaya koyulan bir tabak nasıl demokratik olur?” sorusuyla başlayan bir dizi. Hodanın da tam mevsimi.

Sonbaharın gelişi yeni bir döngünün müjdecisi. Evdeki pişirme, tüketme ve depolama alışkanlıkları bu döngüyle değişir. Mısır, türlü yeşillik, kırmızı biber, incir, erik ve elmaya kavuşulur.

Saflık, kötülük ve körlük. Her yer mantar! Medeniyet dediğin bir yeşil zeytin tanesi. Kimse var mı orada? Depresyon keki. Medeniyet: 7/24 açık bir şehir. Tarih geriye doğru yazılır.
250 dolara kaşık. Penaltı korkusu.
Bir yıla iki gün…

Temizlik üçgenleri, deadline kırbacı ve köyün Einstein’ı. Less is more: kanaatkâr reçeteler. Senden benden, babaanneden önce yaşayanların izleri. Sözü olan, sözün değeri üzerine de düşünmeli.
Ve kuşkusuz: Nopfnrzflmtodüylkau...

Biraz da ihtiyaç duyan olunmalı.
2018 model insan kafa karıştırıcı.
Ya yoğurt, yoğurt değilse? Hâkim
kelime endişe. Bir başımıza aslında hiçiz. Bazen havaalanından başlıyor şehir. Dehşetle irileşen gözleri, samimi memnuniyetin örttüğü bir tecrübe.

Hava yavaş yavaş serinliyor. Ağrı.
Hangi sırrı saklaması, hangi gerçeği yok sayması gerektiğini bilmek... Likör
tek başına oturulup içilmez. Herkesin ağzında, ama içi boşalmış bir arzu: adalet arzusu. Kalabalık bir pazar
ve ne yapılacağı belirsiz şekerlemeler…

Cadıysak, cadılığın hakkını vermek gerek. Çokça abartılan cesaret, unutulan sorumluluk. Kerameti kendinden menkul değerler. Deli gibi yağan yağmur. Az bulunur bir iltifat: sessizlik. Denizler bitti; durum vahim.

Havaalanı macerası: Uçakta başka bir kedi daha var. Soğuk Mutluköy’ü kaplar. Şehrin ekmekle imtihanı. En derin zaafımız: Ayrı ayrı ve yapayalnızız.
Haz: Ya ayıp ya lüks! Mizahını, şarkısını kaybedenler savaşa mı gider acaba?

Niye balık yok? Kurak geçti sonbahar. Cahilliğin seçildiği bir dünyada iyi olmak kabil mi? Her türden oburluk her yerde. Yeni tamir olan kalbim seni nasıl sevmesin? Yeni bir dostla hızlı tanışma ve radikal bir ilişki düzenlemesi.