Format olarak reality show ve
belgesel arasında salınan Alone’da yarışmacıların sosyoekonomik sınıfları nedeniyle aldıkları riskler, reyting garantisi hâline geliyor.

Kitap bir haiku ile açılıyor.
Okur, sokakta anonim olmanın
görece kolay olduğu çok kalabalık bir şehirde Ekin Küçük ile geziyor.
Çok fazla kişiyle tanışmıyor ancak fotoğrafçının işaret ettiği insanları onunla beraber gizlice takip ediyor.

Eksilmekten ziyade zamanla çoğalmış Venedik’te, gün geceye yenilirken
sular zalimleşiyor kentliye. Yüzebildiklerine emin binalar yavaş yavaş bırakıyor suya kendilerini.

« İyi kötü bugünlere gelmemde onun çok katkısı var. Sakin bir insandır, sabırlı. Hiçbir işin gerektirdiğinden daha kısa sürede bitmesini arzu etmez. Onun için emek, harcandıkça büyür. Bir işe çok emek verilmesi önemlidir. Kestirme yollara başvurduğunu hiç görmedim. »

« Kentler, yıldızları karartmakla kalmadı, Ay’ın gölgesini de elbirliğiyle çaldılar. Senin merak ettiğinse,
iki kanatlı ahşap bir kapının eşiğinde neden asılı durduğum; sabret, yanıtlayacağım. »

Farklı bir strateji ve farklı bir kas hafızası isteyen dövüş oyunlarının tümünü çatır çatır oynayabilen iki şampiyon e-sporcu üzerine.
J.K. Rowling’in transfobisi bir yana SonicFox ile Dragon iyi ki varlar.

İflaslar, depresyonlar ve bilumum belirsizlik, ahlak konusuna tavan yaptırdı. Ahlak bir can simidi mi yoksa kof bir yama mı?

« Her ne kadar kıyısında kalmış olsa da, içinde bulunduğu toplumun bir parçası Kolera. Üstelik, siyasi iktidarın toplumu kendi programına göre dönüştürme gücünden ziyade, hâlihazırda değişmekte olan toplumun bu iktidarı belirlemekte olduğunu da gösteriyor. »

Havalı dans figürleri ve hedonizm
yüklü gece hayatından ibaretmiş gibi
görünse de, es geçilmemesi gereken geniş bir toplumsal arka plana
ve kültürel birikime dayanıyor
disko müziği.

Bir kuş uçuşu ile bir kuş ölümü arasında gezinen bir hikâye ve pencerelerin görünür kıldığı yansımalarla süren
bir ‘yolculuk’ üzerine.

Hukuk sisteminin adaleti sağlamak yerine, muhalifleri korkutma, susturma, sindirme amaçlı kullanıldığı, içinde çokça ‘bugün ve biz’ olan bir hikâye
ve kaç saat sürdüğü tartışmalı Bozcaada yolu üzerine.

« Yaşamın birkaç satırlık yer edinebilirse kütüphanelerde,
zafer mi sayılır? Sessizlik arayan kulaklar şehrin hayhuyunda berelenir. Küçük adımlarla da olsa kimsesizleşmek gerektiğinde zor seçimler belirir. »

« Montaj filmik akışın yönünü tayin
etme faaliyetidir. Yön, çizgiseldir.
Kimi zaman düz, kimi zaman eliptik,
kimi zaman dairesel, kimi zaman zikzaklı, kimi zaman da kırıktır.
Hepsi de başkalaşmış zamandır. »

Basit ve ulaşılabilir hoşnutsuzluk ifadelerine, sırf son harf kuşağının oyuncakları olarak bakılamaz. Hatta katılımcı demokrasinin öncüleridirler.

Şaşırtıcı büyük boşluklar, tarihi şehir merkezinin bir dönemde yıkıntıya uğradığını ve aynı şekilde yeniden yapılmasını engelleyen bir dönüşüm geçirdiğini gösteriyor. Hangi Avrupa şehri böylesi bir dönüşüm geçirdi?

« Bir çizgiye yakından bakılırsa hemen bir gerilimin varlığı fark edilir. »

“İç güzellik mi, dış güzellik mi önemlidir?” sorusunu temel alan bir tür ‘sosyal deney’ Love Is Blind. On beş kadın ve on beş erkek katılımcı, birbirini hiç görmeden flört ederek yarışmaya başlıyor. Yarışmanın ödülü ise evlilik.

Karantina günlerinin New York’u, tuhaf bir şekilde İstanbul Prens Adaları’nın yüz yıl önceki dönemini hatırlatıyor.

Öz malzemeleri patlıcan, ceviz, sarımsak ve zeytinyağı. Belki de
Doğu Akdeniz coğrafyasının en eski yemeklerinden. Günün her öğününü tatlandırabilir.

« …uzaktan bir şeylerin ters olduğunu anlıyor insan […] Aşağıdaki kalabalık yukarıya bakıp gülerek tahminler yapmaya devam ediyor… »

Kar, çamur, yağmur demeden kışın en soğuk günlerinde bile tertip edilen balolar, 19. yüzyılın sonunda Beyoğlu
ve Ahmed İhsan ile Mahmud Sadık’ın
bir gecede deneyimledikleri üzerine.

1979 Dünya Çocuk Yılı’nda Ankara Belediyesi, çocuklara armağan olarak kitap dağıtmak üzere Bir Milyon Çocuk Kitabı projesini gerçekleştirdi. Kitapların basıldığı kâğıtlar bizzat çocuklar tarafından sağlandı.

Bahar Yürükoğlu’nun Arter’deki 2016 tarihli sergisine eşlik eden ve sanatçının renk, malzeme ve ışıkla olan ilişkisini vurgulayan kapsamlı kitap üzerine.

İBB’nin Yaya Erişimi Şefi Hale Erez Külekçi ile yaya öncelikli ulaşım üzerine.

Uzaya gidebilmek için bitimsizce çalışan düşmanlarla, tarihini koruyarak baş etmekten başka bir yöntem bilmeyen, çalışmaktansa metafizik bir güçten yardım bekleyen ve beklerken de oyun oynayan çocukları anlatan dizi üzerine.

Gündelik hayattaki olağanüstüyü arayan Aragon’un rüyaya daldığı ve rüyadan uyandığı Paris’teki deneyimine benzer bir deneyimi Karaköy’deki Ticaret Han’da yaşamak üzerine.

Güzel bir orkestranın çaldığı valsler eşliğinde patinaj, hokey maçları, balolar, konserler ve birbirinden değişik gösteriler... “Şehrin bütün kalburüstü halkı buranın gedikli müşterileriydi.”

Mekanda Adalet Derneği’nden Barış İne ile COVID-19 pandemisinin yarattığı veri mahremiyeti tartışmaları ve
Hayat Eve Sığar uygulaması üzerine.

Wall Street’teki boğanın etrafına
etten duvar örüldü. Kristof Kolomb heykellerinin kafaları söküldü.
Trol şebekelerinin Twitter hesapları kapatıldı. Kim ördü, kim söktü
ve kimler yerlerinden edildi?

Mevcut sınırlarıyla küçücük bir yaşam alanı olan bir salonun, beklenmedik tanışıklık sayesinde gerçekleşen seyahat sonucunda “nasıl kocaman bir dünyaya dönüştüğü” üzerine.

« İmge sanat eserinin bağlamını
ortaya koyarken, mevcut uzama müdahale etme kapasitesine sahiptir
ve duyumsatma anında kendi uzamını
–kültürünü– yaratan şeydir. »