« Tarladaki ağaç, masadaki vazo veya yataktaki beden tercüme edilmeyi bekleyen yüzlerce sözcüğü barındırır. Gözümüz çizgileri ve renkleri takip ederken zihnimiz anlamlı bir sonuca ulaşmak için yoruma yaslanır. »

İpek Duben’in üretiminde merkezi bir konumdaki Şerife üzerine bir mülahaza.

Mavi Süvari, Marianne Werefkin,
gelmiş geçmiş en iyi savaş resimlerinden biri, sürrealizmin
en kuvvetli yanı olan karışıklık,
günlük hayat resimleri, insanın içine
taş oturtan sergiler, köle ticareti ve silinen kadınlar üzerine.

Farklı imgeselliklerde siyasi olanı
özenle aramak üzerine.

« Şerife dizisiyle kurulan anlam, hâkim hegemonya diliyle özdeşleşmenin reddi tavrının da ötesine geçer … »

« İnişli çıkışlı yaşamı, kayıpları,
hesapsız yatırım ve harcamalarıyla anılsa da Rembrandt belli ki yaşamdan
‹ yaşarken › keyif almayı da
bilmiş bir deha. »

« Işığın ontolojik niteliklerini tablo açığa çıkarır; ışığın ontolojik nitelikleri tabloda açığa çıkar, tablonun hem içinde hem de üzerinde. […] Soulages’ın tablosu yansımanın niteliklerini düşünen, düşleyen bir tablodur. »

« Hayvanlar insanın hizmetinde değil; insani olanı bize daha kolay ya da etkileyici anlatmanın aracı da değiller. »

Dumlu’da yayımlanmış bir konferans metni… Ali Cengizkan’ın sunuşuyla.

Zuhal Baysar’ın bedenin çözünmesi ve dönüşmesini, içsel varlığa ait duygu durumlarını ve bu durumların dönüşüp değişmesini doğanın kodları üzerinden ele alan işlerini kapsayan İç Doğa adlı sergisi üzerine.

Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi'nde düzenlenen ve on üç sanatçının eserlerinin buluştuğu 
Büyücü ve Bahçe sergisi üzerine.

« Resim yapmadığını söyleyen ve görünüşe göre, sahiden de resim yapmamış birinin yapıtları nasıl yorumlanabilir? Bir kitabı anlamak için önce başka bir kitaba ihtiyaç duymak gibiydi bu çaba. »

« Yeni nesil ressamlarımızın birçoğu
21. yüzyıl toplumunda yaşamanın trajikomik unsurlarıyla ilgili
bir dizi tema işliyor, dijital çağda yaşayan kimliklerin karmaşıklığı
ve kaygılarıyla uğraşıyor. »

80’lerden bu yana fotoğrafla didişen David Hockney, dijital mecranın imkânlarıyla ürettiği son dönem işlerini “fotografik çizimler” olarak tanımlıyor. Bu işlerin değerlendirmesi resim ve fotoğrafın etkileşimini açığa çıkarıyor.

« Önünden geçerken tüm bunları görmüş olamazdı, bu resim onun yarattığı bir görüntüydü, gerçek değildi. Hayat onu zorladığında, herkesin
gerçek kabul ettiği hayat, aklında
bu resmin içine kaçardı. O durakta oturup beklerdi. »

« …gözden kalbe giden bir yolda damarların üzerine yayarak
ve oraya yayılarak… »

Bakırköy’den Cinecittà’ya, grafikten resme, dadadan mizaha, “Bir Bürokratın 24 Saati”nden “7 Günah”a pek çok konu.

Dürüst gerçeğin içten aşığı
Gustave Courbet ile monden bir
Parisli koleksiyoncu Halil Şerif Bey’in hayatlarının kesişmesine yol açan
bu dünyanın ‘gerçek kahramanları’.

Neredeyse kırk yıl İstanbul’da çalışmış ressamın işleri üzerine.

« Bence daha çok insana ulaşmaktan çok, burayla ilgili anlatılmamış şeyleri anlatmak, onlar üzerine düşünmek, şu an biraz daha kafama yatıyor. » 
Cem Dinlenmiş sunumunda “Her Şey Olur” köşesi dışında yaptığı işleri ve işine bakışındaki değişimi anlattı.

« … Ekran pencere değil, ekrandan görünen dışarısı değil, bilgisayarımın masaüstüne serili resme bakan ben manzaraya dalıp gitmiş biri değilim. Masamın dayalı olduğu duvarda asılı bir tablo ya da fotoğraf ya da poster gibi... diyeceğim, ama tam öyle de değil … »