Yollara adanmış bir filmografiye dair.

Paul Thomas Anderson’ın 2002 yapımı kült filmi Punch-Drunk Love, Amerikan bir figür olan loser’ı konu edinip nevi şahsına münhasır şekilde yeniden konumlandıran, dekupajından müziğine zekice tasarlanmış eşsiz bir iş.

İstismar filmi temalarının neredeyse tamamını istismar eden bir filme dair.

Yeni Hollywood’un öncülerinden olan meşhur Beat Kuşağı filmi üzerine notlar.

John McNaughton’ın Wild Things’i anlatıda bir kereliğine kırılma yaratmak için değil anlatısal gerçekliğin altını toptan oymak için kullanıyor plot twist’i.

Peter Bogdanovich’in Targets’ı gündelik hayatı korkunç olanın ta kendisi hâline getiren, öncü ve çığır açıcı bir film.

David Lynch’in sineması rüya ile kâbus arasındaki ayrımı bulanıklaştıran ve bu bulanıklığın meskeni ve sağlayıcısı olarak Amerika’yı atayan bir sinema. Blue Velvet ise bu sinemanın parçaları içinden en Amerikalı olanı.

Motorcu filmi ile istismar filmi kırması, nevi şahsına münhasır bir film üstüne.

Abel Ferrara’nın 1990 yapımı kült suç filmi King of New York, Amerikan sinemasında Michael Mann’in Heat’iyle birlikte suçu iyinin ve kötüsünün ötesinde konumlandıran, ahlaki değil coğrafi kılan, sıradaşı bir yapıt.

Quentin Tarantino’nun Once Upon a Time in Hollywood romanı, büyük toplumsal dönüşümleri gündelik hayat üstünden ve içinden okuyan sıradışı bir roman.

Quentin Tarantino’nun Once Upon a Time… in Hollywood’dan uyarladığı Once Upon a Time in Hollywood romanı üstüne.

Tipik taşra filmlerine kıyasla durağanlığı değil hareketi baz alıyor Deliverance.

Diziselleşen cinsel ilişkilerin öldürdüğü zamana dair bir film Carnal Knowledge.

Bir motorcu filmi değil Easy Rider, döneminin karşı kültürünün bir ifadesi.

Michael Mann’in 1995 yapımı kült filmi Heat, Amerikan sineması bağlamında Brian De Palma’nın Scarface’i ve Francis Ford Coppola’nın The Godfather’ındansa Abel Ferrara’nın King of New York’uyla benzeş, olağandışı ve uç bir suç filmi.