« Uyumayan ama gündüz düşleri gören bir tür düşlendi. Biri tarafından düşünüldü, birinin aklına düştü. İsmi bilinmeyen kadın uykusundan uyandı. »

« Katmanlar, parçalar, yığınlar… Kesilip parçalanmış, sonra özensizce bir araya getirilmiş. İç organları dışarıda, gözleri ve ağzı gövdesinin içinde, göremeyen, kendi kendini kemiren, beslendikçe yayılıp etrafına yapışan dev bir ucube! »

Müzeler ve galeriler devasa şirketlerin ve holdinglerin toplumdan gasp ettiği artı-değeri kendilerine simgesel değer olarak döndürdüğü mekânlara dönüştü. Sanat araçsallaştı ve sömürgeleştirildi.

« İnsanlık nereden geldiğimize ve nerede olduğumuza dair bir toplantı masasıdır. Ve bir diğer ivedilikle cevap bekleyen soru şu gibi görünüyor: Kozmosun içindeki Kaosta yani hayatta bilinç var mı? »

Sinema artık gerçeklikten yoksun, illüzyonlarını yitirmiş, hakiki bir imge üretmesi imkânsız bir sanat. Görsel efektlere boğulan, hareketi kusursuz ve dokusu pürüzsüz kılınan film imgesinin ürettiği tek bir şey var: Simülasyon.

Mükemmel olmayanın güzelliği, vernaküler, tasarımın amacı, M&Co, Talking Heads, Maira Kalman ve aile, fotoğraf, Benetton, Toscani, Colors, İstanbul ve kültürel çeşitlilik üzerine.

Sinemanın hikâyeleme işlevini ihya etmek, özdeşleşmeden ve arınmadan bağımsız bir hikâye anlatmak mümkün.

“Dikkat çekmeler, kulak çekmeler” içeren bu metinler yalnızca mimarlık değil, tüm tasarım alanlarına ilişkin ve güncelliğini koruyan, yoğunlaştırılmış okumalara/yorumlara dayanıyor.

« Tiyatral yerin kurulmasında,
mimarın temel sorunsalı oyun alanı-seyirci ilişkisidir. »

« Yeni formlar, yeni görüntü biçimleri yerine yeni anlama biçimleri,
yeni algılama biçimleri önermek »

Dumlu’da yayımlanmış bir konferans metni… Ali Cengizkan’ın sunuşuyla.

Deneyimleyenini içine çeken sanal ortamlar yaratma arzusunun kökeninin milattan önceye dek izlenebileceği düşünülürse, yeni medyanın gerçekten, özünde “yeni” olduğu söylenebilir mi?

Felluce cami cinayeti sahnesi, kitle iletişim araçlarında yüzeyselleşen vicdanın, imgeye indirgenip olağanlaşan vahşetin ve medyatik yollarla işlenen iktidarın bir diğer göstergesi mi?

Türkiye’de görülen konuşan binalar olgusu belirli iktidar türlerinin sonucu olarak biçimleniyor. Nasıl ortaya çıkarsa çıksın, anlam denetimi belirli bazı örüntüler hâlinde tezahür ediyor.

« Vincenzo Caivano’nun görkemli apartmanının yaşam öyküsü bir romans değildir ama varlığını empoze eden
bir kentsoyluluğun zamana direnişini anlatan bir resimdir. »

« En muhafazakâr yönetim bile tasarımla tanıştığında amansız bir devrimciye dönüşür, tasarılarını kendinden öncekiyle bağları koparıp atmak için geliştirir. »