Yetişkinlerin çocukları ve gençleri anlama arzusu, dört bölümü de tek plan çekilen mini dizinin ilgi yaratmasının nedenlerinden biri.

Avustralya’da geçen Netflix yapımı Territory, neo-western türünün en son örneklerinden. Dizi tür ve yer arasındaki ilişkiyi sorgulatıyor.

“Boş beleş” televizyon seyrederek hayatın akıp gittiğini anımsamak,
öte dünyanın olmadığını hissetmek
ve ahlakçı/özgürlükçü siyasette ısrarcı olmanın giderek zorlaştığını fark
etmek üzerine.

« Gücü yeten gücünün yettiğine mi sataşıyor, herkes herkesten faydalanmanın mı peşinde? Sadece Ripley değil hepimiz mi kötüyüz?
Zaillian forma odaklandıkça bu sorular da cevapları da netleşmiyor. »

Brecht’in epik tiyatrosunun özünden ayrı düşünülemeyecek biçimselliği ve Netflix dizisi Kuvvetli Bir Alkış’ın, belki de “son dönemin en Brechtyen işi” olması üzerine.

Gerçekler ve efsaneler arasında iyi bir denge kuran ve yerel tarih ile çevreye ilişkin güncel konuları harmanlamayı başaran Avrupa noir’ı dizi üzerine.

« Kendini kötü hissedenlere ‹ Sen ne yapsan sorunların çözülemez, olay sistemle alakalı › demek yapıcı bir yaklaşım olmaz. Ama öyleyse sistemden hiç mi söz etmeyelim? »

Yine bir Marilyn Monroe sömürüsü mü? Joyce Carol Oates’ın romanından uyarlanan Netflix filmi hakkında, onu izlemeden kanaate varmak ne anlama geliyor? Yönetmeni dinlemeli mi?

Avukat Mickey Haller ve dedektif “Harry” Bosch’un ekrana yansımaları…

Kentin oyunlaştırılması ve kentlinin
ana yürüyüş rotalarından saparak yeni rotalar keşfetmesi üzerine.

“Bu hikâye, uydurulmuş kısımları haricinde tamamen gerçek” diye başlayan ve Anna Sorokin’in
marka değerini yükseltip ona haksız kazanç sağlamakla itham edilen
Shonda Rhimes “etiketli” dizi üzerine.

« Beyoğlu, değil Balkanlar’ın, belki Avrupa’nın en namlı eğlence merkezi hâline gelmişti. ‹ Eğlence Kralı › Arditi’nin Perapalas Oteli kapısı bitişiğinde, ahşap olarak yaptırdığı, sivri çatılı ‹ Garden Bar › dünya romanlarına girecek kadar şöhret salmıştı. »

“[Dizi] insanlar arasındaki ilişkileri ve toplumsal farklılıkları izleyiciye aktarırken mekânı etkili bir biçimde kullanıyor.” Bir Başkadır’da mekânla kurulan uyumlu ya da krizli ilişkiler üzerine.

« [D]iziyi başarılı kılan, tanıklık ve anlatıcılık arasındaki uyumla gerçek
ve kurgu arasındaki denge. »

Guguk Kuşu’nun “kötü karakteri” Mildred Ratched’ın başlangıç hikâyesini anlatan dizide giyim büyük rol oynuyor. Döneminin inceliklerini yansıtmayı başaran bu yapımın öne çıkan dört kadın karakteri incelemeye değer.

İçeriğin neredeyse bitirilebildiği mecralarda aylık abonelik kullanıcının aleyhine. Başta streaming media platformları olmak üzere dev teknoloji şirketlerinin kurduğu oyunun kuralları, tartışmaya da pazarlığa da açık değil.

“Dönem dizileri tarihe ödenen
bir borç değil, bugünün güncel tartışmalarına yapılan bir katkıdır. […] Ancak her dönem dizisinin böyle bir amacı olmayabiliyor.” Netflix dizileri Hollywood ve Aşk 101 üzerine.

Bu yıl olimpiyat oyunları yapılamadı. Onun yerine kılıçlar kalkanlar eşliğinde ayrı bir tezgâh tertip ediliyor. Dünyanın dört bir köşesinden tektipçiler birbiriyle yarışıyor. Umut bol renklilerde.

Format olarak reality show ve
belgesel arasında salınan Alone’da yarışmacıların sosyoekonomik sınıfları nedeniyle aldıkları riskler, reyting garantisi hâline geliyor.

“İç güzellik mi, dış güzellik mi önemlidir?” sorusunu temel alan bir tür ‘sosyal deney’ Love Is Blind. On beş kadın ve on beş erkek katılımcı, birbirini hiç görmeden flört ederek yarışmaya başlıyor. Yarışmanın ödülü ise evlilik.

“Irkçılığa karşı ne yapmalıyız?” sorusunu herkes kendine sormalı.

Önü fermuarlı pantolon giyen
kadınların erkek olmaya çalıştığı iddiasıyla gözaltına alındığı günlerden bugüne uzanan bir aşk hikâyesi ve homofobinin hâlâ güçlü olduğu toplumlara ayna tutan bir belgesel,
A Secret Love, üzerine.

Hem medya hem de medya konusunda çalışan akademisyenler gitgide bireyselleşen izleme alışkanlıklarından söz ediyor. Öte yandan izleyicileri birbirine bağlayan bazı kayda değer alışkanlıklar var.

“Tecavüz pornosunu hatırlatacak”
her şeyden kaçınılmış, senaryosu yaşanmış olaylara dayanan, tek boyutlu kadın-erkek temsilinden uzak duran
ve sinema öğrencilerine ders
malzemesi olarak sunulabilecek nitelikte bir dizi üzerine.

Noah Baumbach’ın yazıp yönettiği film, bir ilişkinin taraflarının aynı deneyime nasıl da farklı baktıklarını, birbiri ile evli iki kişinin bile aynı evliliği yaşamadığını gösteriyor. Baumbach da tarafsız değil.

İkiz kardeşler Alex ve Marcus’un geçmişlerine ilişkin birlikte kaleme aldıkları hikâye sonrası, kardeşlerin peşine düşen yönetmen Ed Perkins’in onlarla yıllar süren çalışmasının ürünü belgesel üzerine.

Şüpheli polis memurudur. “Beklenmedik karakterlerin dürüstlüğü sorgulanır, asla ölemez denenler ölür ve hayal bile edilemeyecek yolsuzluk davaları masaya yatırılır.” Mutlu son yoktur ama emek bütünüyle de boşa gitmez.

Dünya hızla değişirken, yeni müzikal altyapılar üretiliyor ve içerik değişen kültürü yansıtıyor. Değişim Rüzgârları’nı dinleyip, durumu Rocko gibi
kabul etmek gerekiyor belki de.

90’larda üç arkadaş Singapur’da Shirkers adlı bir film çekerler. Filmin kayıtları, filmin yönetmeni tarafından çalınır. Yaklaşık yirmi yıl sonra ortaya çıkan malzeme yine Shirkers adını taşıyan bir belgeseli mümkün kılar.

Cuarón’un amacı belki de “Her birimizi kendi geçmişimize götürmek, o geçmişle filmdekini kıyaslatmak, o zaman ne yapıyordum ve gerçeğin hangi parçasına bakıyordum diye düşündürmek.”

“İnternet devrimi sonrası dijital dünyadaki tartışmasız ilk toplumsal
(ve belki de şaşırtıcı ve talep gören) değişim, pornografinin neredeyse bedava ve herkese açık olmasıydı.”
Öte yandan pornografinin Netflix’i olmaması yine de şaşırtıcı.

« Algoritmaların tavsiye ettiği filmler, eleştirmenlerin yerini aldı. Netflix,
Hulu ya da Amazon Prime gibi ekosistemler de sinemateklerin yerine geçti. İşin teknolojik kısmı dışında, benim buradan çıkardığım ilk ders eğlencenin sanatı yendiği. »

“İyi, cesur, çalışkan, sessiz, maskulen, dışarı karşı sert ama içinde fırtınalar kopan pamuk kalpli” bir adam.

Güçlü kadın karakterler, kesilen boğazlar, ustaca kaybedilen cesetler, etrafa saçılan bağırsaklar, titizlikle planlanmış ritüeller, sağlam büyücülük referansları ve korku filmi takıntılılarına her sahnesi şölen niteliğinde bir dizi.

Bradley Cooper için yönetmenlik
testi olan A Star Is Born, Lady Gaga içinse bir oyunculuk testi. Film, Türkiye’de de uyarlamaları yapılmış, küresel şöhrete sahip öyküsüne rağmen izleyenleri şaşırtıyor.

Romantik komedinin kendini çizgi roman uyarlamalarına kaptırmış görünen Hollywood sinemasında şansı var mı? Netflix’in yeni filmi Set It Up, türe eski popülerliğini geri kazandırabilir mi?

Bilimkurgu klişeleriyle dolu olmakla eleştirilen dizinin hikâyesi, insan beyinlerinin disklerde yedeklenip
farklı bedenlerde çalışabildiği distopik bir gelecekte geçiyor. Beğenilmeyeni beğenmek nasıl olur? İyi dizi nedir?

Her şey, Meksika’nın ünlü pembe dizi oyuncularından Kate del Castillo’nun içkiyi fazla kaçırdığı bir akşam, Meksika hükümetini eleştirirken El Chapo’ya seslenen bir tweet atmasıyla başlıyor.

Taylor Sheridan’ın yazıp yönettiği filmin hikâyesi genç bir kızın cesedinin bulunmasıyla beraber Wyoming’deki Wind River rezervasyonunda başlıyor. Zorlu yaşam koşulları, çetrefilli bir özerklik ve devletle problemli ilişki…

Popüler süper kahramanların çoğunu bünyesinde barındıran ve bugün
çizgi romanlardan dizilere, bilgisayar oyunlarından filmlere kadar pek çok kurmaca ürüne içerik sağlayan Marvel, son dönemde iki siyah kahramana sinematik evreninde özel yer ayırıyor.

Amerikan medyasının liberallerden
yana taraf tutmasının sonu, başkanlık seçimleriyle birlikte geldi. Geleceğe değil, günümüze ayna tutan Black Mirror dizisi özelinden, Trump sonrası hâl
ve gidişata dair genel bir bakış.

Gözde dizilerden Stranger Things’in 1980’ler referanslarıyla yüklü olması, beklenmedik bir kayıp vakasıyla başlayan hikâyeyi kesintiye uğratmadığı gibi geçmişin yarattığı ortak dili ve
o dildeki çatışmaları açığa çıkartıyor.