Yeşil sermaye serbest piyasa cuntacılığıyla kıyaslandığında daha fazla liberalleşme eğilimindeydi. Fakat meşru siyasetin yapısal olarak bastırıldığı seçimler sayesinde politik girişimlerinizin tümü bürokrasi tarafından yutulma tehlikesiyle karşılaştı. Artık aktivizmleriniz sadece marka düzeyinde ifade bulabilir. Bu sırada devlet sizi daha önce kabul görmüş bir etki alanında toplanmaya zorlar. Devlete ait bir laiklik iddiası da sizin böyle uyumsuzluklara teşvik edileceğiniz anlamına gelir. Artık sermaye akımları yukarıdan denetlenip kodlanabilir durumda değil. Politik ya da değil, bütün girişimlerin manevra hızı sadece sermaye birikimiyle pimp’lenebilir hâlde. Bürokrasi bu yüzden şirketlerin kaltağına dönüşerek sermaye idealini gericilikle sentezlemek zorunda kaldı. Sosyal eylemciliğiniz kapitalist unsurlar kullanılarak devre dışı bırakıldı ve pazar geleneksel ailenin korunması için seferber edildi. Totaliter serbest girişimin bir parçası olarak aktivizm size son çıkışı da kaçırdığınızı müjdeliyor. Artık şirketlere oy vermek dışında gerçek bir seçeneğiniz yok. Adalet savaşının büyük ölçüde abartılmış kurtuluş reçeteleri dünyayı faşizmden korumak şöyle dursun, hepinizi siyasi bir facianın eşiğine sürüklemek üzere. Solun ahlak ve toplumculuk climax’ine Heaven’s Gate-Jonestown melezi ütopik bir diskur musallat oldu: “Doğal-etik özünüze uygun davranın yıldız tozları!”

Sermaye devletin totaliter ve sosyalist formlarını taklit ederek, toplumu –Sovyetler’de olduğu gibi– estetik hâle getirmeye çalışırken, sizi pazarın sanal rehinelerine dönüştürebilmek için devleti taşeronlaştırdı. Bu taşeronluk sayesinde şirket çıkarları sizin egonuza tutunuyor ve onu kendi niteliklerini temsil edecek psişik bir konağa dönüştürüyor. Şirket ve devletin simbiyotik evliliği halklara karşı bir koalisyon oluşturmuş durumda. Bu küresel organizasyonun kendisinden başka bir rakibi ya da düşmanı yok. Bu yüzden rezil olmak gibi bir kaygısı da yok. En iğrenç skandallara rağmen, sizler nasılsa onun iktidarına yaslanmaya devam edeceksiniz. Eğer bir şeyin size musallat olmasından korkuyorsanız o size çoktan musallat olmuştur.

Size ulaşan enformasyon, yaşanan şeylerin dolgularından ibarettir ve zamansallığını yitirmiştir. Bütün zıt işlevlerine rağmen, sizin bu talimat ve senaryo bütününden hareketle kolektif bir irade ortaya koymanız beklenir. Böylece olayların tarihsel boyutu da uçup gider, toplumsal ve öznel mesafe kaybolur, sorunlar saydamlaşır ve işbirliği yaptığınız ya da örgütlendiğiniz şeylerin imgesi onların olanaklılığını gizlemeye başlar. Enformasyon araçlarının bu şekilde imgeselleştirilmesi baktığınız ekranı politik tözden yoksun kılar. Böylece bilgi akışı bilginin kendisini görünmez hâle getirmeye başlar. Şimdi, yaşanması kaçınılmaz sorunlar daha gerçekleşmeden size servis ediliyor. Dünya çapında enformatik programları, hisse senedi piyasasını, haber ağlarını ve sosyal hizmetleri henüz gerçekleşmemiş olayların ışığında örgütlemeye mecbur kaldınız.

Buradaki mesele –her zaman olduğu gibi– problemin nitel aktarımı ile kaydedilmesi arasındaki farkın sorunlu oluşudur: Tehlikeli bir teorinin başka bir teorinin iptal edilmemiş veya sorunlu bileşenleri tarafından sahiplenilen ikinci bir kaydı (niteliksel olarak) asıl kayıttaki farkın iptal edilmemesine neden olur. Böylece kayıt altına alınan veri aslında yeniden tahsis edilen bir kalıntıya dönüştürülür. Kayıt altına alınmayan konuşmalarınız veri kaybına bağlı olarak para kaybına neden olur. Bu, katılımcılar açısından da böyledir (NSA bu yüzden sizi mastürbasyon yaparken izliyor). Kayıt tutma enerjisi, analitikten ve deneyden bağımsızlaştırılmış bir veri yolu kullanır. Bir ürün hakkında bildirimde bulunduğunuzda, bu bildirim kendisini dolaysız olarak piyasaya dayatma gücüne sahiptir. Bu otomatik olarak şeyler hakkındaki yargılarınızın bu veriyi de içerecek şekilde yeniden düzenlenmesine neden olur. Ve son olarak bu veriyi (yani ürünlere sizin tarafınızdan yüklenen veriyi) onların kendi içlerindeki özellikler olarak algılamanıza neden olur. Bu veri basitçe reklam giderleri, para politikası ve meta arasında, marka şemsiyesinin altında kurulan bir birliğe gönderme yapar. Marka, (kâr marjı sayesinde) pazarın son biçiminin nasıl olması gerektiğine dair bir dizi veri sunar; yani meta daima çoktan analiz edilmiş durumdadır. Zaten meta kendisini sizinle sadece bu şekilde ilişkiye sokabilir. DeleuzeoGuattariyen organsız beden sermayenin bu döngüsel bütünlüğünden ibaret değildir. Bağlayıcı sentez sırasında bir bütün olarak parçalarla yan yana gelebilen, onlardan ayrılabilen, böylece onları da parçalara ayırarak birleştiren ve onlara tatbik olabilen bir bütünlük, insanların kendi yaratma güçlerini bağlayıcı şekilde birleştiren ve bu gücü kendine mal ederek öbekleşmeleri kendi içlerinde bölen bir bütünlüğün tekrar kendisine tatbik olmasıdır; yani organsız beden insan öbeklerini kendi varoluşunun belirli bir tarzı olarak böler. Amaçlar sonuç, sorunlar çözüm hâline gelir. Sorunları yaratan şey çözümleri tayin etmeye başladığında, sizi kendi tayin ettiği çözümlerden birini seçmeye zorlayacak şekilde iki zıt konuma çekmeye başlar (Bu orta yolu arayan kirokinetik politikaları da kapsar). Sermaye sizi hem birbirinize bağlarken hem de birbirinizden ayırırken özgürleştirir.

Politika bir anlamda kendinizi şimdiki zamana sunmak anlamına gelir. Felsefe politikaya bir anlam alanı yaratmaya ve ona labirentin çıkışını gösterecek rasyonel dayanaklar sağlamaya çalışır; yani politik olanı kendi tutarsızlığı içinde rahat bırakamaz, taleplerin yüzeye çıkmasını beklemez. Sonunda amaçlanan şeyin tam tersine neden olur ve politik alanı bireylere kadar daraltır: Bu, başından beri bulunduğunuz konumunun ta kendisidir. Kayıt altına alma enerjisi de böyle çalışır; sihirli (numenal) sermayeden yatırım yapılmış (fanged numenal) sermayeye geçiş sırasında kendinizi sermaye içerisinde özerk hâle getirebilirsiniz. Böylece kurgusal ideolojilerinizin yerine organsız beden geçer. Bu, bütün üretim sürecinin yeniden üretilmesi ve bütün bu üretim ilişkilerinin yeniden üretilmesi olarak ideolojidir. Organsız bedene karşı düalizm kartını oynadığınız zaman, bir boşluğu ya da yokluğu işaret etmeye başlarsınız: Ampirik dünyada karşılıklı etkileşim yoktur. Ölüm ve yaşam, siyah ve beyaz, eril ve dişil, iyi ve kötü birbirinin yerine geçmez. Bunların bir kendindesi de [in-itselfness] bulunmaz. Özgürlük, tahakküm, iyi, kötü, etik gibi şeyler kendi arı belirlenimlerinden ibarettir. (>-<)

Yeni kapitalist kavramlar icat etmek entelektüel sistemler tasarlamanıza yardım eder ve pazarın daha karmaşık gözükmesini sağlar. Böylece sizin analizleriniz de karmaşıklaşır ve pratik politikayla bağını kopararak güvenli bir alana çekilir. Sizi labirentten çıkaracak rasyonel bir eğleyici aramayı bırakın. Çünkü hiperinanç zaten libidinal olarak yüklü ve kendisini erojen bir yere aktaracak güce sahip. Bu ayırıcı nitelik onun batıl şeylerle arasındaki ayrımı iyice silikleştirir. Onun tele-varoluşu kurucu değil düzenleyici bir enerjidir; aklınızdaki kategorileri üstüne yükleyebildiğiniz genel bir mantık düzeyidir, fakat kendisini bütüne aktaracak bir aracıdan ibarettir. Bir kendindesi yoktur, onu bütün belirlenimlerinden soyutladığınızda buharlaşmaya başlar. Bu yüzden etkinlik alanı pazar güdümlü teknolojilerle sınırlıdır. Kişisel çıkarlardan ve kuruntulardan soyutlanmış hâlde, genişletilmiş para politikasından bağımsız olarak, teorik-anlamlı bir değeri bulunmaz.

“Global-özgür-bağımsız arzuların üretilmesi ve birbirine bağlanması veya böyle bir perspektif sağlayan bütünlüğün onaylanması veyahut vahşi arzu üretiminin Ödipalleşmesi” süpersüptil düzeneklerdir. Bu sayede hiperinancın etkinlik alanı kişisel çıkarların kuruntuları tarafından koşullanarak meta-teknolojilere dönüştürülür. (Yukarıdaki önerme, götten uydurma yeni bir kapitalist kavram olduğu ölçüde, ancak götten uydurulmuş yeni bir kapitalist kavramla açıklanabilir ve bu böyle sonsuza kadar sürüp gider.) Anti-Ödipus, B ve C planlarına sahip olmadan bu A planını çöpe atmanızı istiyor. Eğer ilk cildin belli yönleriyle kapitalist bir havadis olduğu varsaymaya kalkarsanız, bu onu bir homelessness-manuel’e dönüştürür; yersiz yurtsuzlaşma aslında evsiz barksızlaşmadır.

Hyperstition, süptilasyon sırasında komünikasyon, tanıtım ve lojistik tarafından kuşatılır. Böylece kendisini “süptil-istihbarat”ın içerisinde aşar, hatta kendisini bu süptilasyonun içinde aşarak aktüel hâle gelir ve haber değeri kazanır. Süptilasyon inancı edimselleştirir. Piyasaya, günlük rutininize ve diğer yerlere bir doktrin enjekte eder ve ona bütünlük sağlar veya onun bir soyutlama (kaybolan aracı-eyleyici) gibi zuhur etmesine yol açar. Onunla bir pazar soyutlaması olarak karşılaşırsınız. Bu sırada kodlanmaya açık, fakat aynı zamanda dirençli yeni akımlar ve konuşma kodları dolaşıma sokulur. Stokların yerine “seyyar borç blokları” geçer. Eksiklik ya da yasanın yerini, vergi ve benzeri süresiz ve bitimsiz borç alır: Hem varoluşunuzu hem de güvenliğinizi borçlu olduğunuz, yukarıdan aşağıya doğru bir kodlama başlar. Fakat sermaye devletin yukarıdan aşağıya doğru kodlamasına aşkındır. Dışarıya atılma ve güvencesizleştirme işi doğrudan devlet eliyle yapılmaz, ama buna devlet tarafından göz yumulur. Böylece devlet siz ve pazar arasında bir taşeron işlevi görmeye başlar. Devlet tarafından güvencelendirilmeyen her hak sermaye tarafından kodlamaya açılır. Bu güvencelendirilmemiş kodlamalar ters yöne doğru yani pazardan devlete, sendikalara ve kurumlara doğru da gerçekleşebilir. Fakat pazar daima sermayeye aşkındır. İsterse devlet sosyalist olsun, sermayenin sermaye doğurduğu doğrudur. Hatta sermaye devleti ve onun silahlı gücünü, bu gücün etkinlik alanını da doğurur.

Bilim kurgunun örtük yönelimler içerdiğini söylemek bilim kurgunun kendisinden daha büyük bir palavradır. Sinir ağı tahminleri gömülü ya da süptilasyona yönelmiş örtük veriler içermez. Süptilasyon örtük bir etki alanı ya da etkileşim değildir; görünen ve meta-sermaye arasındaki ayrım da değildir. Doğrudan bu etkinin-etkilemenin neticesi üzerine bina olan, çoktan olmuş bitmiş bir şeydir; yani hakikat ve süptilasyon arasında bir ayrım yapmak imkânsızdır. Dinlerin ve pozitivizmin birbiriyle bağlantılı olduğunu hayal edin. Ama bunu çok da fazla hayal etmeyin, çünkü doğru değil.

Kurgusal ya da batıl şeylerin günlük hayatınıza tesir edebilmesi için onları nesnel hâle getirmeniz gerekir. Ama bu, inancınızın dünyevileşmesine ve metafizik bağlantılarının zayıflamasına neden olur. Hyperstition daima nesnel bir yol izlediği için metafizikle bağını asla koparmaz. İnancın meşru ve gayrimeşru kullanımları arasındaki ayrım, hyperstition ve superstition arasındaki ayrımdır; yani onun aşkınlığı sadece olumsuz göndermelerle veya boşlukta kalan bir “tele-varlık”la ilişkilenmek zorunda değildir. Süptilasyon, hiperinançlı nesnenin ne olduğu ve olmadığı, nasıl olduğu ve olmadığı, hatta kim olduğu ve olmadığı arasında belirli bir ayrım yapamadığınız uğraktır. Hyperstition akımları belirlenimlerimlerinden soyutlandığında mimetik hâle gelir. Fakat buradan onun anlamını bir kesinlik içinde açtığı sonucu çıkarılamaz. Engram, hiperinancın ne olmadığıyla ilgili bir dizi veri sağlar ve batıl inançla (yani olmadığı şeyle) gerçek bir birlik kurması için süptilasyona kayar. Bu bir yönüyle domatesin içinde Allah’ın adını aramaya benzer. Çünkü aranan anlam asıl anlamla bağını koparmıştır: Kâğıt paranın üzerindeki pazar spekülasyonunu soyarsanız, biçilen değerle beraber anlam da tersine döner. Bu süptilasyonu kesintiye uğratan politik bir implant takmanız mümkün olsa bile günlük rutin bu bariz durumu görmezden gelmenizi sağlayacak kodlamalar içerir. Ama bu Noel Baba’nın gerçek olmamasıyla aynı şey değildir. Kısacası hypersitition ne olup bittiğine dair bir öngörüden çok yanılgının bir nebze farkında olmayı gerektirir; rasyonel bir umutsuzlukla ilgisi yoktur. Süptilasyon –simülakr gibi– hakikatin yokluğunu gizlemez, hatta onu tanımlamanıza yardımcı olur. Süptilasyon bilime inanmaktır. Bütün hikâyenin boşluklarla dolu olduğunu algılayamamaktır.

Hiperinançlı nesnenin ontolojik statüsü erişilemez kaldığı ölçüde, belirli gerçeklere ulaşmak için onu bir kurgunun içerisinde, sentetik şekilde deneyimlemeniz, incelemeniz ve hesaplamanız gerekir. Bu hesaplanmış-ispatlanmış şeyler tam olarak doğru hesaplanmış hâlleriyle de belirli verilerden ibaret olduğu ölçüde süptildir. Hiperinancı kütle çekiminden ayıran şey, onu at yarışlarından ayıran şeye yakındır. Tarihselliğe dayalı bir süptil belirlenim hesaplamaları umursamaz. Bir şeyin zaten o şekilde olması ve o şekilde olduğunun varsayılıp hepinize böyle söylenmesi sizin açınızdan bir sapma yaratmaz: Tüm belirlenimlerinden soyutlandığı ölçüde, realite sadece teknik saflığa indirgenebilir ve bu durumu daha da sorunlu hâle getirir. Hiperinanç, piyasa spekülasyonu söz konusu olduğunda geçirgen bir aracıdan fazlasıdır. Doğrudan piyasanın koşullarını sağlayan bir yapı, doğası gereği konuşma kodlarına dayanır. Dil benzeri yapılar ve insan endişeleri kullanılarak yaratılan kısa devreler, sözcükler ve görüntülerin üzerine bulaşır ve yeni dizge kuralları yaratır. Genişletilmiş para politikası da böyle çalışır. Metanın bilgisi, onun süptil idrakları ve temsillerinin hiperinançlı nesneler aracılığıyla tesis edilen bir simgenin kendisiyle ilişkiye girmesi ve tılsımlaştırılması sayesinde yaratılır. Kısacası hiperinanç metanın maddi deneyim seviyelerini dönüştürmenizi sağlar ve bunların tamamı çoğunluğunuz açısından süptil hâldedir. Salvia ve DMT gibi hayal gördüren psychedelic’ler eterik olanı nasıl manipüle ediyorsa, süptilasyon da metayı sinestezik hâle getirir ve manasını büker. Onun kapsayıcı perspektifi-bütünlüğü, hyperstititon ve superstition arasındaki geriye dönük farkın hesaplanması ve multimedyatik hâle getirilmesinden ibarettir. İnanç hakikat eksikliğinin önünü sıvamaya yarar; yani inançlarınızın yargılardan bağımsız nesnel bir değeri yoktur. Kendinde inanç, nitelenebilir ve nicelenebilir hâldedir. Ayrıca nitelenebilir ve nicelenebilir şeyler numenal hâle getirilebilir. Hem libido hem de yeryüzü bu sayede sayısız şekilde yeniden kodlanabilir. Senteze etki eden bir bütün, bastırmanın eğleyicisi olarak yeryüzünü sermayeye dönüştürebilir.

{fold içindeki imge: Serhat Yenisan tarafından VQGAN+CLIP yazılımı aracılığıyla jenere edilen dijital illüstrasyon, işlemsel bir texture olarak çıktısı alınan text girdisi: “the devil occurs inside her puppet politicians”, 2022, kaynak: Colaboratory}

batıl inanç, devlet, ekonomi, hyperstition, ideoloji, ivmecilik (akselerasyonizm), kapitalizm, meta, organsız beden, para, pazar, piyasa, politika, Serhat Yenisan, sermaye, şirket, süptilasyon