« İlk gerçek acı çekmektir. […] İkinci gerçek, acının gerçek kaynağıdır. […] Dördüncü gerçeğe Dördüncü Masa denir. İlhamını […] Sir Arthur Eddington’ın 1927 yılında Gifford Konferansı’nda bahsettiği İki Masa’dan alır. »

« O, onun peşinde olduğundan o kadar emindir ki arkasına bakması gerekmiyordur. […] Yüz kaslarının hareketlerinden hırsı okunuyor. Aklından geçen sorunları çözeceğini biliyor, sadece nasıl çözeceğini şu an henüz bilmiyor. »

Gündelik hayatta ve mimarlık pratiğinde yapılan hatalar ile yapılamayanlar üzerine düşünceler...

İmajı “tatlı-sert bir ‘kötü çocukluk’tan açık fikirlilik, merhamet, keşfetme merakı ve öğrenme hevesiyle ilişkilendirilen bir markaya” dönüşen Anthony Bourdain üzerine.

Anıt kavramı hakkında insanları hem kültürel hem de tarihsel bağlamda tekrardan düşünmeye sevk eden, ona başka başka tanımlar kazandıran Claes Oldenburg ve bıraktığı dev ayak izleri üzerine.

« [Y]aratıcı açlık, bazen kısacık bir değiniyle, bazen hacimli bir romanla vurur başa. Nasıl ki açlığı gidermenin en kolay yolu doymaya yaklaşmaksa, yazıdan uzaklaşıp topluma yaklaşan yazarın geri dönüşü de kaleme, klavyeye dokunmakla olur. »

« Gitme(k) zamanıydı. Anneme döndüm ve yüzündeki yalnızlığını gördüm. Birbirimize sarıldık, içimi bir çaresizlik ve pişmanlık seli kapladı. [...] Derin bir nefes aldım, son kez elimi salladım. »

« …yürüdüm üst geçitte. Bir geçit ne kadar uzun olabilirse o kadar uzundu. Bir geçit ne kadar tekinsiz olabilirse o kadar tekinsizdi. Bunu daha detaylı anlatmak isterdim, lakin bazı şeyler sadece tek kelimeyle anlatılabilirdi. »

« Mutlak filmin formu, en nihayetinde filmden başka hiçbir şeyi göstermez. Görünür kıldığı bir şey değil, bir şey olarak filmdir. Mutlak film filmden değil filmi gösterir. Gösterdiği, in cuerpo filmi gösterecek formları göstermektir. »

« Bu bir çağrı değil. Söylenmişleri çiğneyen dimağın zaman yolculuğundan tükürdüğü yetenek. Evet, öğüdüm de bu sana vasiyetim de: Yeteneği tükür. »

Dumlu’da yayımlanmış bir konferans metni… Ali Cengizkan’ın sunuşuyla.

Bill Fontana’nın sanatı sesi maddenin pasif bir veçhesi olarak değil maddenin veçhelerini kuran aktif bir bileşen olarak görmeyi sağlar. İo’nun Yeni Sesi ise su ile sesi, iki akışkan maddeyi bir arada, iç içe düşünmeyi mümkün kılar.

Kentte karşılaşmalar ve “değişe değişe gündelik hayat içerisinde kendisine yer bulan modernite deneyimlerinin yayılması için neredeyse elzem bir pratik olan temaşa eylemi” üzerine.

Hızla değişen tasarım, inşaat ve üretim sektörlerinden yeterince beslenemeyen mimarlık programlarının giderek yetersiz kalışı için bir “ütopik çözüm” çözüm önerisi.

Post-punk, nesnesi olarak aldığı şeyi yani metropol yaşamının bıkkıntısını ve büyük şehrin keşmekeşini hem sonik hem de fotografik yollarla yansıtan bir müzik. Politik bir çok yönlü estetiği var.

« Yaratan özne, var oluşunu kavramak için dışarıya, şeylere yönelir ve şeylerdeki ayırt edilebilirliğin peşine düşer. Öznenin şeylerle arasında kavranabilecek ilişkiler kurabilmesinin yegâne yolu budur. »

« Tüm arkadaşlarım yabancılar ve expatlar, burada bir tür kendi ufak gurbetimi kurdum. Mademki gidemiyorum… İlk defa buraya bu kadar ait hissediyorum. »

Üsküdar Ünalan Mahallesi muhtarı Mezengül Şimşek’le muhtarlığın yeni hâlleri üzerine.

Personelin nezaketi, ikramlar, “değme lüks evde bulunmayan” koltuklar, havayolu şirketleri arasındaki rekabet, hız, cikletler, çantalar ve uçuş tedirginliği ile 1950’li yılların uçak yolculukları üzerine.