Hızla değişen tasarım, inşaat ve üretim sektörlerinden yeterince beslenemeyen mimarlık programlarının giderek yetersiz kalışı için bir “ütopik çözüm” çözüm önerisi.

Post-punk, nesnesi olarak aldığı şeyi yani metropol yaşamının bıkkıntısını ve büyük şehrin keşmekeşini hem sonik hem de fotografik yollarla yansıtan bir müzik. Politik bir çok yönlü estetiği var.

« Yaratan özne, var oluşunu kavramak için dışarıya, şeylere yönelir ve şeylerdeki ayırt edilebilirliğin peşine düşer. Öznenin şeylerle arasında kavranabilecek ilişkiler kurabilmesinin yegâne yolu budur. »

« Tüm arkadaşlarım yabancılar ve expatlar, burada bir tür kendi ufak gurbetimi kurdum. Mademki gidemiyorum… İlk defa buraya bu kadar ait hissediyorum. »

Üsküdar Ünalan Mahallesi muhtarı Mezengül Şimşek’le muhtarlığın yeni hâlleri üzerine.

Personelin nezaketi, ikramlar, “değme lüks evde bulunmayan” koltuklar, havayolu şirketleri arasındaki rekabet, hız, cikletler, çantalar ve uçuş tedirginliği ile 1950’li yılların uçak yolculukları üzerine.

« [David] Cronenberg ‹ Seni sen yapan sen olacaksın › der belki, ancak ‹ Senin kendini ne kadar yıktığındır seni sen yapan › da der hemen arkasından sanki. Onun hâlihazırda yıkıma uğramamış bir benliği ciddiye alacağını, alabileceğini kesinlikle düşünemiyorum. »

« Pandeminin yarattığı kurallar silsilesi özgürlükçü siyasetin tolere edeceği türden değil, zira özgürlükçü siyaset sadece koordinasyon kurallarını kabul eder. Koordinasyon kuralı dediğim de trafik ışığı gibi bir şey. […] tahakküm yaratan bir kural değildir… »

« Senin belki ilk ve son defa bir dileğini yerine getirdim. Gözlerinde parlayan isteğini, bir ömürlük kararlılığını ilk defa bunların yanında gördüm. Sanki seni ilk defa bunların yanında gördüm. »

“Kilim-masa atıldığında dönüşen bir mekân”, “dedikodunun yapıldığı gerilimli bir yer” ya da “tereddütlerin yaşandığı son konum” olan kapı önü üzerine.

Yazarlığı, yönetmenliği ve oyunculuk performanslarıyla dikkati çeken Christopher Storer projesi, komedi ve dramayı harmanlayan dramedy türünü anımsatıyor.

« Yıllar yılı, belki çocukluğumdan beri bu bölgeyi sanki hiç kullanmamıştım. Ne bileyim, en temel dürtülerin üzerinde oynadığı, bir kasa veya bir sinir merkezine kavuştuğu bir yer olmasına gerek yoktu buranın. »

Zamanın katı sosyal normlarını
altüst eden ritüel üzerine.

Beyoğlu’nda bir yapının iğneyle kuyu kazarak yazılan hikâyesi.

Milas’ta Menteşeoğulları’nın izini sürmek… Bodrum’da Mica ve Ahmet Ertegün’ün evi… Gümüşlük, Dereköy ve Garaova’da bazı hayalleri birlikte gerçekleştiren öğrenci mimarlar…

Martin Arnold’ın Deanimated’ı, bir filmin, John H. Lewis’in Invisible Ghost’unun zaman-mekânından eylemin ta kendisini soyup çıkaran, kazıyan, filmsel hareketi eylemin varlığı üzerinden değil yokluğu üzerinden tanımlayan bir film. Bir tür hayalet film.

Kerime Nadir’in kadın vampirinin faaliyetleri üzerine.

« Sıcak kültürler toplumsal erimeye meyilliler. […] Aynalı gözlük implantasyonları ve kötü bir tavrı olan, Çinli ile Latin kırması, transseksüel, şizofren, stim bağımlısı, HIV+ bir Los Angeles fahişesi olarak Erimenin senin için de bir yeri var. »

« Ben yazsam kırk kere düşüneceğim şeyler, kırk kişi daha okuduğu için benim yazacağımdan daha kıymetli bir yerlere gitti. Ben yapsam yorulacağım şeyler, kırk kişi yaptığı için devam etti. »

« Ülkedeki diğer onlarca şehrin şirinliğine ve tatlılığına, insanı çileden çıkaran bir ergen inadıyla cevap veriyordu Eindhoven. Gri, asık suratlı, ciddi, mesafeli ve tam bir mühendisti. »