« Hiç kimsenin sesinin bir diğerine benzememesi gibi, ses meselesinin üretimi olan ses aletleri ve düzenekleri de kullanılan malzemenin hikâyesi kadar birbirinden farklıdır. »

Çatlakların farklı özellikleri, insan dışı türler arasında bir arada yaşamaya olanak sağladığı gibi çatlaklar yaşama alanlarını nişlere bölerek ekolojik çeşitliliğin artmasını teşvik edebilir.

Burak Kabadayı’nın “Çölde Olduğunu Söylemenin Anlamı Yok” başlıklı kişisel sergisinin merkezindeki çöl mefhumuyla “felsefi bir didişme” girişimi.

« Gıda atıklarının besin değeri yüksek bir gübreye dönüşmesi, aynen tohumların yeşermesini beklemek gibi bayağı sabır gerektiriyormuş. »

« Doğayı kendimize getirmenin
en basit yolu bahçemize çekmek istediğimiz canlılara cazip gelecek bitki ve ağaçları ekmekmiş. »

Şempanzelerle yaşayan Jane Goodall’un araştırması, “büyük münazara” evrim tartışması, Aldous Huxley’nin dedesi, Oxford Doğa Tarihi Müzesi, doğanın büyüsüne kapılan tasarımcı William Morris ve İngilizlerin dokunulmamış doğaya düşkünlüğü üzerine.

« [O]nca bitkinin İngilizce ve Türkçede benzer anlamlı isimleri olması beni şaşırtmanın yanı sıra sevindiriyor da … iki dilde yaşadığım iki ayrı hayat bu eş isimli bitkiler üzerinden birleşiyor. »

« Sanatçılar izleri kaydederken kendi teknik ve estetik müdahalelerine sahip çıkıyorlar. Tabiatı izlerken kendi izlerini bırakıyorlar. »

« Bahçe tasarlamak, hele hele insan eli hiç değmemişçesine doğal bir ortam yaratmak zor işmiş […] bahçeyi yazboz tahtasına çevirmemek için gerekli iradeyi kullanmak da öyle! »

Toprağa girer girmez şimdiki an ile geleceği bir köprü gibi bağlayan
tohum üzerine.

“Sadece bir bahçe değil koca bir ekosistemi izleyebilmek”
ve bir bahçeyi “yapan” değil onun katılımcısı olmak üzerine.

« [Ş]imşek çakıyor, mammatus bulutları şehri bir an görünmez kılıyor, sonra güneş açıyor, lodos yağmur yerine şehirden getirdiği çöpleri adanın müsilajlı kıyılarına usulca bırakıyordu. »

Uygarlık anlatısınının modeli olarak oku değil çuvalı alırsak ne olur? Doğrusal ve insanmerkezli olmayan, savaşa değil işbirliğine, savaşıma değil uyuma dayalı bir uygarlık anlatısı nasıl var olur?

Rezzan Gümgüm’ün sergisi Dağdaki Keçi, Gökteki Ay, Sudaki Balık, Dersim bölgesinde şiddetini giderek artıran eko-kırım ve etno-temizlik faaliyetlerine karşı dosdoğru bir direnç niteliğinde.

« Film, artık kendimizi özdeş görmesek de aslında doğanın uzantısı olduğumuzu ve her şeyin doğa olduğunu ya da böyle bir parıltının içinde yaşadığımızı hatırlatır gibi. »

Kanın pigment olarak kullanımı, doğal boyama, ekoloji temelli üretim anlayışı ve kokunun renkle etkileşimi üzerine.

« Mimarlığı beşeri sınırlara hapsettik. Bu dar bakış açısından kurtulmak, mimarlığı daha geniş, varoluşsal bir perspektiften ele almak mümkün mü? Mimarlık evrene içkin olabilir mi? »

Zuhal Baysar’ın bedenin çözünmesi ve dönüşmesini, içsel varlığa ait duygu durumlarını ve bu durumların dönüşüp değişmesini doğanın kodları üzerinden ele alan işlerini kapsayan İç Doğa adlı sergisi üzerine.

« sadece ağaç dikerek doğa dostu olduğumuzu düşünüyoruz ya. oysa
taş da doğanın bir parçası, su da, böğrümüze oturmuş kayalar da.
kayanın da, taşın da dostu olmalıyız. »

« Toprağa basan birçok kişi olsa dahi toprak için hepsi bir: Göğe nasıl bakacağımızı belirleyen biziz, yere nasıl basacağımızı belirleyen ise toprak. »

Klasik bir doğa belgeseli, görsel bir etnografi ve film formunda çok-türlü bir dayanışma biçimi olarak Ahtapottan Öğrendiklerim üzerine.

Martı çığlıkları ve ıstakoz teknelerinin motor sesiyle uyanılan, yeşil, sakin ve büyük ölçüde insansız bir ada üzerine.

“Ait olduğu sınıfın farkındalığını kazanarak yakasının rengine bakmadan yaşam mücadelesi verecek öznenin, doğanın ve mekânın üretiminde” denetimi ele geçirmesi ve mimarlıktan önce mimarı ön plana almak üzerine.

« Sistemin ve mesleğin, […]
yaşıyor olduğu krizi görüyoruz,
fakat mimarlık öğrencilerinin yükselen sesini bir tür ergenlik atarı olarak değerlendiriyoruz… »