Fotoğraf, 19. yüzyılın biliminin, pozitivizmin dünyayı nicelikselleştirici ve tikelleştirici temayülünün bir mecra hâlindeki zuhurudur. Hatta bu eğilimin bir aracı, açıkça somut bir kurgusudur.

1896’da hararetli bir İstanbul yazı… Ahmed İhsan, önce bizi kentin sıcağı içerisine sürükler, sonra da Tepebaşı Bahçesi’nde tatlı bir akşam serinliğiyle ferahlatır.

« İlerisi ise alabildiğine ağaçlardı; renk renk, koyusundan açığına, cafcaflı bir yeşil. Şehirde her şey büyüktü; caddeler çok şeritli, binalar ne görkemli, nehir ne kadar geniş, meydanlar engin, anıtlar heykeller ne de etkileyici idi. »

« Hepsi ışık hızıyla yok oldu. Açlık, yorgunluk, buz kesmiş parmakların sızısı, uçsuz bucaksız bir muhayyilenin içinde eriyerek kayboldu. Tarık ve lastik topu, o ayazda, sabahın ilk ışıkları etraflarındaki siluetleri isli binalara dönüştürene dek iç içe geçti. »

« Pencere içine oturan insanlar, pencereden dışarı bakanlar, hatta dışardan görünen pencereler de tablolara yansıyor. […] Tablonun bütününde çoğu zaman kaybolur bu pencereler. Arkas’ın sergisi onların önemini, varlığını [hissettiriyor]. »

Gitgide hızlanan ve kablosuz bir dünyanın, ivmesi kesintisiz ve entegre bir yeryüzünün prototipik müziği.

« ‹ Sayıca bizden üstün ve akıllı, bir noktada, biz insanları modası geçmiş hâle getirecek ve yerimizi alacak zihinler mi geliştirmeliyiz? › »

« Teorik doğruluk başından beri structure-fiction ya da metafiction hâldedir ve bu noktada bir ilk temaya gönderme yapmamız imkânsızdır. Bir ilk-özgün tema falan yoktur, kaldırım taşlarının altında kumsal da yoktur. »

« Mimarlığın hayatiyeti avangardın tekelinde ya da yüksek teknolojinin himayesinde değil. Her yapı kendine has yeğinliklerde canlı. »

“Gezegenin artık daha fazla kahramanlık anlatısına değil, dönüştürenlerin kapsayıcı ve umut veren hikâyelerine ihtiyacı” olduğunu savunan Hayalet Hikâyeleri:
Mimarlığın Çuval Teorisi üzerine.

“Dikkat çekmeler, kulak çekmeler” içeren bu metinler yalnızca mimarlık değil, tüm tasarım alanlarına ilişkin ve güncelliğini koruyan, yoğunlaştırılmış okumalara/yorumlara dayanıyor.

« Durmayı öğrenmek, bilmek gerekir. Birden durmak kolay değildir,
hiç değildir. Durmak, aksi birçok
eylemle karıştırılabilir. Uykuya yatmak durmak değildir mesela. İşin ortasında gözlerini kapatıp bir ara vermek de durmak değildir. … »

“Toz bizlere neler hatırlatır? Tozu nasıl düşünürüz ve kullanırız? Toz neleri barındırır? Toz sayılabilir mi?” Mardin’de gündelik hayatta ve mimaride güçlü bir etkisi olan toz üzerine.

« [A]slında yaptığımız onca boş şeyin yaradığı tek bir durum var: Yaptığımız şeyi bir kâğıda yazıp üstlerimize göstermek. Onlar da bu kâğıtları iş yaptırdıklarının ispatı olarak kendi üstlerine götürüyor. »

« Para hâlâ ufak bir azınlığın elinde toplanır ve parti gençlik kollarından meclise doğru uzanan demos’un iktidarını fonlamaya devam eder. Ama endişelenmeyin, şimdi politik sistem gerçekten parçalanıyor. »

« Her şehrin türlü türlü ismi var.
Bir kargaşadır gidiyor. Yakın zamanda
iki kere iki sene hükümetsiz kalıp pek de sorun yaşamamış olmayı bu alışılmış kargaşaya bağlıyorlar. »

« Peki biz ölümlüler, şehirlerinin kurban edildiği inşaat ayinlerine katılıp paylarını almak istemeyen, egemenlerin zerre kadar umurunda olmayan sıradan yurttaşlar, ne yapacağız? »

« Adımlarken afet bölgelerini, hiçliğe geçişin izlenimleri medeniyet düşlerini süpürüyor. Dile gelmek isteyen bağıntılar takılıyor acıyla kaplanmış zihnin anaforuna; SÖZ kendi bayrağını açmak amacıyla zaaflı bedenin hançeresini parçalıyor. »

Bir zaman düzeneği olan sinema, ilkin diyakronik zamanı işlemenin aracıydı ki bunu montajla yaptı. Bugün ise sinema, senkronik zamanı işlemenin aracıdır. Art arda dizilen değil üst üste binen zamanı işler yani dosdoğru bindirmelerle çalışır.

Roma’yı ayakta tutan tek endüstri, hac, dolayısıyla turizm. Roma’da “şehit” olan ve gömülen azizler anısına inşa edilen yapılar ve kutsal emanetler, şehri hacılar için çok çekici kılıyor.

« [D]ernek kolektif süreçlerde de bir insanın sinir sistemine sahip, alabileceğinden fazla yükü almıyor, alırsa zorlanabiliyor. […] bu zamanlarda dernek yeni insanlarla buluşmaya yönelik odağını ve kapılarını açıyor. »

« Bizim dışımızda birileri gelip zorla bize kötü şehirler yapmıyor. Siz burada oturun [demiyor]. Bunları biz istiyoruz. »