Öncesini bildiğimiz bir hikâyenin, önceden dinlediğimiz bir ses parçasının yeniden işlenmesidir (slowed+reverbed). Peki böylesine bir müdahaleyle müziğin bir kere daha gerçekleştirilmesi müzisyenin artık mekâna yoğunlaştığının göstergesi midir?

Rondo nakaratı müziğin asal jestidir. Müzik her zaman biraz da tekrardaki farkla, tekrarın farkıyla ilgili olmuştur.

« [M]üziğe mutlak bir özgürlük tahsisi için, onu geçmişin tortusallığından azat etmek için zaman-mekâna kasti bir müdahalenin gerçekleştirilmemesi gerekir; müziğin özgür olabilmesi için müzik yapılmaması gerekir. »

« Onu başka bir şehre benzetemedim. Üstelik şehir nedir bilenlerden İstanbul’a benzediğini duydum hep. […] Defalarca demişlerdi. Bana öyle gelmedi, Lizbon başka hiçbir yere benzemiyordu. »

Modernlik ile ahlak arasındaki gerilim, Michelangelo Antonioni’nin sinemasının bel kemiğini oluşturur. Bu ikilemde boğulan kimselerin sinemasıdır onunki.

Yapay zekânın kullanımını yasal çerçevede düzenleyen AB Yapay Zekâ Yasası için kabul edilen taslak metin ve bu yasanın kapsamı üzerine.

Greta Garbo’nun uhrevi bir mevcudiyeti vardı, saflığın sembolüydü o. Buna karşın Marilyn Monroe dünyevi bir mevcudiyete sahipti, bir arzu nesnesiydi açıkça. Asia Argento ise her ikisini de aşar: Düpedüz bir bedendir onunki, en küçük bir aşkınlık izi taşımaz üstünde.

« Bugün geriye dönüp bakıldığında Onur’un yazılarının odağını oluşturmuş olan, dert edindiği kimi konuların, üretimlerine de alttan alta şekil vermiş olduğu ‹ dikkatli gözler için › açıktır. »

« Çizgi roman okumak dışarıdan zor bir uğraş gibi görünebiliyor […] Fakat korkuya mahal yok… »

« Sadece koşuyor. Koşmak zorunda, deniz kıyısına inmek istiyor.
Tek derdi bir yere inmek değil;
hayatta bulunduğu yeri değiştirmek istiyor, tırmanacağı bir yamaç da
yok yakınında. »

Kardan adamlar, kardan kadınlar, damlarda karlardan yapılan merdivenler, abbaralarda biriken karların içinden geçmek için açılan tüneller, atlaya sıçraya oynanan kar topları ve gıdıklanan bir gökyüzü…

Katsuhiro Otomo’nun 1988 yapımı anime filmi Akira, anime filmleri özelinde kült bir statüye sahip. Yalnızca Ghost in the Shell’e ilham olmakla kalmamış, referans aldığı mangaya da yön vermiş, nadide bir iş.

Keyif veren Resident Evil Village’dan hayal kırıklığı yaratan The Medium’a, sırtını anlatıya yaslamış bazı sürükleyici korku oyunları ve kimi karakterlerin sığlığı üzerine.

« [Özgürlük] bağların olmasındadır, bir dayanak gerekir. Zira güvenli bir noktadayken başka alanlar keşfetmeye çıkılabilir. Denebilir ki sınırlılığımızın içerisinde seçim olanaklılığımızı görerek adım atmakta ve seçim yapmaktadır özgürlük. »

Lağımlaranası ya da Beyoğlu’nun izlekleri ile içerdiği “Hiç Yoktan Bir Ölüm Daha” arasındaki ilmekler üzerine.

Sanatçı, iş ve izleyici arasında var olan veya yaratılan mesafelere eleştirel yaklaşmak üzerine.

Eilish Çalışmaları dahilinde araştırma yapanlar için sorular: Your Power adlı video klipte öznenin (ve nesnenin) konumu ne? Kamera ile Eilish arasındaki etkileşim ne türden? Şarkının konusu video klibin biçimiyle nasıl ilişkileniyor?

Sinemanın doğduğu dünya imge içeren bir kaptı. Böyle bir dünya imgesinden doğmuştu. Ama zamanla bu imgeyi tersine çevirip bir imge olarak dünyayı içerdi. Sinema dünyanın yansımasıydı, bugün ise dünyanın kendisi doğrudan.

Ortak çalışma, paylaşma, bilginin özgürlüğü, hacker kültürü, sermaye, bilişim teknolojileri ve afetler, veri güvenliği, yalan haberler, bilimkurgu
ve zombiler üzerine.

« [İ]smimizdeki ‹ herkes ›, derneğe yapay zekâ dil modelini de davet etmiyor mu? »

James Webb Uzay Teleskobu aracılığıyla çekilen fotoğraflar, şimdiye dek görülen en büyük foto manipülasyonun örneği. Dünya dışı mekânı, uzayı tekrar ulvi ve uhrevi bir haleyle kaplayan, sanatın büyüleme özelliğini de tam da bu yolla ihya eden, yenileyen fotoğraflar bunlar.

« [L]üks araçların köy kahvesine yanaşması çoğunlukla iyi karşılanmaz. Gelene, o köyü o anda olduğundan başkaca ve çok farklı bir şeye dönüştürmek üzere irili ufaklı planları olduğu şüphesiyle yaklaşılır. »

« Amerika, en soğuk hâliyle gerçeğini dayatır, beş duyumu çepeçevre sarar, beni kendi hâlime (veya başka hâllere) bırakmaz. […] Kendimi, sevdiğim ve sevmediğim yönlerimle, en dolambaçsız yoldan yaşamak zorunda kalırım. »