Platformların amacı hizmet sağlamak değil, kullanıcı çekmek olunca
Twitter gibi bir mikroblog platformu kartelleşebiliyor. Popülist sosyal medyanın ifade özgürlüğü ile ilişkisi ise giderek daha büyük bir mesele
hâline geliyor.

Halûk Çobanoğlu, “çok yakın ama mesafeli bir gözlemci” olarak
New York’un yeraltına bakıyor. Fotoğrafçının “pedagojik bir tavırla albüm hazırladığını söylemek yanlış olmaz”. Kitapta tekil kareler yerine sekanslar öne çıkıyor.

« Bir kadın ve bir erkek konuşuyor. […] İki farklı gecenin hayali bir sofraya tıkanmış, birbirini kovalıyor.
Hayal, bir adamın tarafından,
bir kadının tarafından ışık aldıkça sofrada gölgeler uzayıp kısalıyor.
Bu onu yoruyor ve üzüyor. »

Bir piknik öncesi kilerdeki çeşitli taze, kuru, sulu, yağlı, yapışkan ve kabartan malzemeyle ortaya çıkan tarif.

M.C. Escher, Frank Lloyd Wright
ve Tadao Ando’yu ilham kaynakları arasında gösteren William Chyr tarafından tasarlanmış keşif/bulmaca oyunu Manifold Garden, Öklid geometrisine sahip bir evrende “imkânsız geometri”yi kullanıyor.

Amerika’nın seçimi sonuçlandı. Ülkenin yarısı sokaklarda dans etti. Diğer yarısı ise şarjörleri doldurmuş bekliyor. Durum yine de çok kötü değil ama ülkenin genç ilericilerine yürütme yolu açılmaz ve yok sayılırlarsa eğer...

« Ben dalgakıranlara çarpan rüzgâr gibi hırlayan nefesinin, babamın duyacağım son sesi olduğunu elbette bilemezdim. Daha birçok şeyi bilemezdim… »

Devrimci mücadele ile sinema yapmayı özünde aynı şey olarak gören Adachi’nin “peyzaj teorisi” ve “aymazlığa, hafızasızlığa, geçmişteki acı ve yıkımlardan ders alınmamasına karşı öfkesi kabından taşan” Beyrut üzerine.

1970 itibarıyla Amerikan Üssü’nde antrenmana başlayan Karamürselli oyuncuların ve takıma katılan üste görevli askerlerin, Beyaz Gölge’den önce yaktıkları basketbol ateşi üzerine.

Kentin göbeğinde ama kentin bir o kadar da dışında, bir tünel gibi, sürecin tanımladığı bir sokak. Sokağa çıkıntı yapan ve iç mekânı dış mekânın üzerine büken cumbalar. Sağır cepheye yaslanmış ‘görünmez’ bekleşenler.

« Bugün medyayı niteleyen şey […] Değişkenin çokluğudur. Taşmadır. Bilgiyle kaynamadır. Ekran alanı,
işlem alanıdır. […] Kullanımı tanımlayan şey dikkat değil, dikkatin dağılımıdır.
Odağın birliği değil, çokluğudur. »

« …tarla sahibi kendini bar işletmecisi olarak bulur, hayvancılıkla uğraşan pansiyon açmıştır. Turist her yıl yeni yerler keşfeder, iş hayatının gönüllü köleleri tatillerde düşük prodüksiyonlu sömürgeciliğe terfi etmiştir… »

« Sınırlarla sıkışmış benliğin yeni formlarına alerjiyle yaklaşıyorum.
Tabii kimim ben, bu akılsızlıkların hangisinde imzam var?
Hiç kimseliğin tadını çıkarmak için
iki kulaçla kaybolabileceğim okyanusa ihtiyaç duyuyorum. »

« İnsanın sırlarını benzersiz bir biçimde ifşa eden ve bizi bir serüvene davet eden kâğıt, hiçbir şeyin kaybolmadığı
ve yaratılmadığı sadece her şeyin [dönüştüğü] sihirli bir malzeme... »

Tüketim nesnelerinin gündelik yaşamdaki yeri ve deneyimlenen gerçeklikteki rolü üzerine düşünmek
için iyi bir film: Good Bye Lenin!

Amerika’da altmış milyon kişi oyunu kullanmış durumda. Erken kullanılan oyların çoğunun Demokratlara gideceği düşünülüyor. Sayım süreci bu kez farklı yaşanacak. Akıllarda pek çok soru var.

Avşar Gürpınar’ın, sanat ve tasarım manifestolarından sloganları bitimsizce tekrarlayan “Otomatiği ile Oynanmış Oyuncaklar”ı ve sanat manifestolarının gerekliliği üzerine.

CANAN’ın Arter’deki 2017-18 tarihli, başlığını Arap ve Fars kozmolojisinin efsanevi Kaf Dağı’ndan alan sergisine eşlik eden kitap üzerine.

Okunaklılık ve okunabilirlik / Avrupa ve Amerika’da kitap tipografisinin 150 yılı / Modern tipografi / Müstesna kitaplar…

1850’lerin yeni fotoğraf makineleriyle pozlama süreleri bir saniye ve altına iner. Servet-i Fünûn “enstantane
resim yapan fotoğraf heveskârları” için bir yarışma açar.

Aslı Altay ve Can Altay ile beşinci bienalin teması, bu temanın mekânsal yansımaları, salgın döneminde bir bienal kurgulama, çalışma süreci ve sergi tasarımına ilişkin deneyimleri üzerine.

Guguk Kuşu’nun “kötü karakteri” Mildred Ratched’ın başlangıç hikâyesini anlatan dizide giyim büyük rol oynuyor. Döneminin inceliklerini yansıtmayı başaran bu yapımın öne çıkan dört kadın karakteri incelemeye değer.

Dünya tarihine etki edecek ABD başkanlık seçiminin sonucunu belirleyecek oy yasadışı diye dışlanan Latin kökenlilerden mi; büyük protesto gösterilerinin öznesi Siyahlardan mı; yoksa Asyalılardan mı çıkacak?

Cazibe ve tekinsizliğin bedenselleştiği kentsel bir altyapı mekânı olan Saraçhane Bisiklet Çarşısı
ve karanlık üzerine.

Elif Erdine ile EmTech üzerine.

« ...ikisinin arasında duran o ‘melez’ olasılığa bakmak gerekiyor. »

Bekârlık vergisi alınmalı mıdır? Medeniyeti sulh mü getirir, harp mi? Çocuklara cinsi terbiye verilmeli midir, verilmemeli mi? Dâhiler mi cemiyeti yetiştirir, cemiyet mi dâhileri? Matbuat hürriyeti faydalı mıdır, zararlı mı?

“Transplant” bir hastane dizisine isim olunca akla ilk organ nakli gelse de dizinin konusu “transplant” edilen insanlar. Diziyi ilginç kılan ise Suriye’den mülteci olarak Kanada’ya gelen bir doktorun başkahraman olması.

İyileşmesini bir mucize olarak sunan Trump, dindarların oylarına odaklanmış durumda. Bir yanda hayat memat meselesine düşmüş Amerika dururken, din başkanlık seçimini nasıl etkileyecek?