« Şiiri böyle, bütün heteroseksüel çiftleşme öncesi kur klişeleri tükenmiş de artık son çare olarak böyle hafif genizden tüten abuk bir tonla, inceden vurgulaya vurgulaya mısraları düzenli düzensiz okuma işi. Bu nedir yahu? »

Bardaktan boşanırcasına yağan sesler bir taraftayken, gürültü olarak etiketlenip kısılanlar diğer taraftadır. Akustik ekolojiyi ihya edecek sesler onu tahrip ettiği sanılanlar olabilir mi?

Video kliplerde, ön plana çıkmasa da alttan alta varlığını sezdiren şey hareketli görüntü ile müzik arasında öngörülemez ilişkiler kurmaktan çok içerik ile reklamı birbirinden basbayağı ayırt edilemez hâle getirmek değil mi?

Hideaki Anno ve Kazuya Tsurumaki’nin 1997 yapımı anime filmi The End of Evangelion, nihayetine ermemiş kült anime serisi Neon Genesis Evangelion’ın finali mahiyetinde. Tanrı, yalnızlık, kendilik, fedakârlık ve ölüm üzerine.

« [H]erkese ve her şeye gülümseyerek yürüyorum. Çünkü yine Londra’dayım ve dünyada hiçbir şehir beni bu kadar mutlu etmiyor. Gri bulutlar sahneyi güneşe bırakıyor ben parka varınca. »

« Güney filmlerinde üniformalılar çok acımasız, zenginler çok alçak, fakir köylüler çok masum, kötülük çok amansız ve dolayısıyla solcular çok haklıdır. »

Berke Doğanoğlu’nun Sappho’nun bir fragmanından esinle adlanan Longing, Sweat, Roses sergisi, yokluk ve arzu temalarının halesiyle kuşanmış resimleri bir araya getiriyor. Serginin ana teması ise eros ya da erotik olan: Eksik olana duyulan kesif arzu.

« [Y]aratıcı süreç hiçbir aşamasında büyük harflerle işlemek, büyük büyük imgelerle üretmek zorunda değil; bağırmadan da iş görebilirsiniz,
lütfen sakin olalım! »

Yalnızca bir müzik değil, sessel yollarla sağlanan halüsinojenik bir ruh hâli acid techno: Dini ritüel ile elektronik müziğin vecd dolu bir bileşimi. Diyonizyak LSD.

Posta, postacı, pul, adres sistemi,
posta kutusu ve “sevildiği için değil, kendini sevdirdiği için” özel bir adresi olanlar üzerine.

Alasdair Gray’in komik, hüzünlü ve serbest bir Frankenstein yorumlaması yaptığı, Yorgos Lanthimos’un da yine aynı isimle beyaz perdeye uyarladığı Zavallılar kitabı üzerine.

« Bambaşka hayallerim vardı. Başka bir yolda yürüdüğümü sanıyordum.
Yolları, yürürken, birbirinden ayırt etmesi zordur. Hep doğru gibi gelirler.
Oldukça düzdürler. Görebildiğin yere kadar giderler. Yoldan çıkmak pek aklına gelmez insanın. »

« İnsanlık nereden geldiğimize ve nerede olduğumuza dair bir toplantı masasıdır. Ve bir diğer ivedilikle cevap bekleyen soru şu gibi görünüyor: Kozmosun içindeki Kaosta yani hayatta bilinç var mı? »

« Onun zihni zamanla mürekkebi uçan bir kitap gibi, önce harfler sonra kelimeler silikleşiyor. Sayfaların yüzeyi pürüzsüzleştikçe okunaksızlaşıyor. Zihninin günün birinde çizgisiz bir deftere dönüşmesinden korkuyorum. »

Swift’in Amerikan futbolu serüveni, gitgide artan değerler kutuplaşmasını temsil eder nitelikte.

2000’lerden sonra müzik eleştirisi giderek tanıtım ve tüketim odaklı bir pratiğe dönüştü. Müziğin eleştirisi müziğin reklamına evrildi. Peki, müzik eleştirisinden bugün ne anlıyoruz?

« [A]rtık yazar/çizerin tek kişi olma sürecinin bitmesi gerektiğini ve insanların ikili şekilde çalışması gerektiğine inanıyorum ki sektörümüz yeterince gelişsin. »

« Öğleden sonra saatleri. Buhardan oluşan küller ve küllerden oluşan buhar. Metal zamanın efendisidir ve farklı bir tarih yazan başka bir metal dışında hiçbir şey bir metali kesemez. »

« ‹ Neresi bizim sokak bulamıyorum, bina yok › dedi. Bağırdı: ‹ Bina yok! › Aklımı kaybetmekten korktum. Kardeşimin bulunduğu yeri düşününce, onun aklını kaybetmesinden
daha çok korktum. »

Her şeyden evvel zamanın doğrusal olmayan doğasıyla ilgili bir oyun Assassin’s Creed. Oyundaki Animus ise genlerde gizli zamanı okuyup işleyen, geçmişi değiştirmek suretiyle geleceği dönüştüren bir zaman makinesi. Zamanın kiplerini kateden bir oyun.

Nguyen Van Lem’in vuruluş anını belgeleyen ve savaş karşıtlığı dalgasının özellikle ABD’de yükselmesine yol açan iki üç fotoğraftan biri olarak tarihe geçen fotoğrafın aktörleri ile düşündürdükleri üzerine.

Yavaş yavaş küçük şeyler
yapmak üzerine.

Heyecanlı şeyler, sohbet edebilmek,
Jim Haynes, Paperback Bookshop, Meeting Jim, tanışıklıklar ve merhaba diyebilmek üzerine.

Tutku ile takıntının birliği üzerine.

Dünden bugüne ısınan dünya, imge ekolojisinde de yansımalarını buldu: Bir tarafta Éric Rohmer’den Koleksiyoncu Kadın, diğer tarafta Christian Petzold’dan Kızıl Gökyüzü. Sinemasal izdüşümleri üzerinden imge ekolojisi.

« Dışarıdaki uğultu ile içerideki uğultunun üçüncü bir ses hacmi ürettiği obrukta yer alan, dibine inmediğiniz sürece tam olarak duyulamayacak ama kenarına vardığınızda fısıldayan bir uğultuydu. Hezeyanın, çöküşün, bir an yokken bir an var olmanın getirdiği … »