Peter Bogdanovich’in Targets’ı gündelik hayatı korkunç olanın ta kendisi hâline getiren, öncü ve çığır açıcı bir film.

Bir buçuk yıl boyunca yapılan yürüyüşlerden beslenerek Haletiruhiye Semt Sakinleri sanatçıları tarafından Tarihi Bıçakçı Han’da gerçekleştirilen Belki de Geçenler İçin adlı sergi üzerine.

Alfonso Cuarón’un 2006 yapımı kültleşmiş filmi Children of Men, insan soyunun tükenişe yüz tuttuğu bir dünyada umut etmenin anlamına dair bir tefekkür sunan, karanlık ile aydınlığı iç içe geçiren bir ahir zaman filmi.

Yapay zekâ ilaç geliştirme süreçlerini gerçekten hızlandırıyor mu yoksa bu konuda yapılan çalışmalar bir hype’tan mı ibaret? İlaç geliştirme ve hastalık tedavisinde yapay zekâ kayda değer bir etki ve fark yaratabilecek mi?

İstanbul’da gezip dolaşma, yiyip içme, yürüme, alışveriş yapma, çalışma, okuma, zaman geçirme, kısacası İstanbul’da yaşama deneyimi üzerine Rumeysa Boz’la bir söyleşi.

Hiç kimse mutlak iyi veya kötü değil. Olaylar ilerledikçe dünyalar, geçmişler ve amaçlar birbirine giriyor ve içinden çıkılmaz bir hâle geliyor. Epey punk bir çizgi roman! Her an her şey olabiliyor. Herkes ayrı bir cins. Hayashida’nın çizim üslubu da anlatıya paralel.

« [T]arihi analitik ve detaylı okumak gerekiyor. Bunun için bizi zorlayan da dezenformasyon ve hatta mizenformasyon. Yani bilinçli ya da bilinçsiz bir şekilde internet ve
sosyal mecra zemininde hakikati değiştirmeye çalışmak. »

Yılmaz Güney’inki devrimci ajitasyondan ziyade gündelik hayatın çelişkilerini gün yüzüne çıkarmaya odaklı, söylemiyle değil imgesiyle politik bir sinema.

« Tek bir işte mutsuz olan kişi mutlu olabileceği bir başka iş bulmak için kafa patlatmaya eğilimliyken, otuz kırk işte mutsuz olan kişinin bambaşka bir alternatif bulması gerekiyor. »

« Kovan anılarımı tetikliyor, bir kabuk sunuyor ve beni bir düşe davet ediyordu. O kadar güçlü bir atmosferi vardı ki tüm mahalleye yayılıyordu. »

Wes Craven’ın A Nightmare on Elm Street’i gerçeklik ile rüya arasındaki sınırı ortadan kaldıran, gerçekliği rüyanın tekeline sokan bir film.

« Cinayet her zaman bir suç. Peki, neden öldürmek güçlüler tarafından uygulandığında uygarlık tapınağının sütunlarından biri hâline gelsin? »

“Judith Hermann’ın diğer kitaplarıyla beraber okunması gereken, hatta daha öncekileri tekrar okuma isteği uyandıran” kitabı üzerine.

« Anlıyorum ki sadece kelimeler değil duyguları taşıyan, bizim o kelimeleri ne biçimde, nasıl öğrendiğimiz de duygularımızı, hatta belki kişiliğimizi belirliyor. »

« Zıvanayı parkelerde ahşap çıkıntının girdiği girinti diye biliriz. Parke bu girintiden kurtulunca yerinden oynar, domino etkisiyle diğer parkeleri de yerinden oynatır, bütün döşeme oynak zemin hâline geliverir. »

« [H]er bir taşın üzerine eğildikçe,
yerle gök arasında bir tür
bağ kuruluyordu. »

Zeynep Demirhan’ın Anlık Telaşın Anatomisi adlı sergisi, mekânsal ve kimyasal süreçleri iç içe geçiren, çoklu döngüler oluşturan bir sergi.

“Yolculuk”, “hikâye anlatıcılığı”, “kültürel miras”, “keşif”, “sezgisel temsil” ve mood board benzeri kavramlar etrafında şekillenen atölye üzerine.

« Mimarlık dünyasına yeniden giriş yapmaya çalışıyorum. Aşağılardan,
su diplerinden, gemi batıklarından. »

Sinemanın kurgu olduğu düşüncesi onun bir gösteri olduğu düşüncesiyle koşut. Oysaki sinema kurgusuz da var ve bu hâliyle bir gösteriden çok bir tanıklık. Biraz da dünyaya tanık olmamızı sağlayan dolaysız bir imge sinema.

« Ne yapayım, kalemi mi kırayım? İnanmadığım safların bayrak taşıyıcılığına mı meyledeyim.
Ne yapayım, söyle? »

David Lynch’in sineması rüya ile kâbus arasındaki ayrımı bulanıklaştıran ve bu bulanıklığın meskeni ve sağlayıcısı olarak Amerika’yı atayan bir sinema. Blue Velvet ise bu sinemanın parçaları içinden en Amerikalı olanı.

İlhan Usmanbaş hakkında yapılan belgesel film Modernist: Usmanbaş’a, beklenmedik hastane ziyaretlerine, İlhan Mimaroğlu’nun 8mm filmlerine ve Mimaroğlu Remix Project’e dair.