« İstanbul’da geçen zamanla beraber daha basit, düz cümleler kurduğumu fark ettim. Daha iyi ya da daha kötü değil. Ali askere git. Ayşe topu at. Biraz daha iştahım, hevesim varmış İstanbul için, kendim için. Artık hevesli değilim »

« Herkesin mandalina portakal zannettiği turunçlar gibiydi şehir. İştahla, hevesle ısırmak istiyordun,
tadı acıydı. Bakmaya doyamazdın ama. »

« Belki de tüm bu kusursuz zannettiğimiz şeylerin yanı sıra
şehrin bir hüznü, zalim ve zorlu
bir tarafı var. »

« [H]erkese ve her şeye gülümseyerek yürüyorum. Çünkü yine Londra’dayım ve dünyada hiçbir şehir beni bu kadar mutlu etmiyor. Gri bulutlar sahneyi güneşe bırakıyor ben parka varınca. »

« Parklar benim, attığım yüzlerce adımın birinde gülümseyen benim, evin balkonundan gördüğüm gün batımına hayran hayran bakan da benim. İyi ki dönmüşüm kürkçü dükkânına, bu şehir benim. Çiçekler ne güzelmiş meğer. »

« Onu başka bir şehre benzetemedim. Üstelik şehir nedir bilenlerden İstanbul’a benzediğini duydum hep. […] Defalarca demişlerdi. Bana öyle gelmedi, Lizbon başka hiçbir yere benzemiyordu. »

« Paris’in bile çirkin binaları var inanabiliyor musun? Hiçbiri umurumda değil. Bu şehre en son dokuz sene önce geldim. Bu şehri hiçbir zaman
çok sevmedim. Bu şehirde ne işim
var bilmiyorum. »

« İlerisi ise alabildiğine ağaçlardı; renk renk, koyusundan açığına, cafcaflı bir yeşil. Şehirde her şey büyüktü; caddeler çok şeritli, binalar ne görkemli, nehir ne kadar geniş, meydanlar engin, anıtlar heykeller ne de etkileyici idi. »

« [B]akımsızlık, köhnelik her yerden çıkıp insanın içine işliyordu. […] Şehirlerin o parlak, makyajlı hâllerinden başka hâlleri de vardı. Yorgun, eski ve sevimsiz olma hakları da. Belfast bu hakkını doya doya kullanıyordu. »

« Porsiyonu küçük, çok lezzetli bir yemeğe benziyor Ljubljana. Yavaş yavaş yiyip tadını çıkarmak istesem de oburluğuma yeniliyor üç ısırıkta indiriyorum mideme. »

« …daha güzel, daha dertsiz yaşamamız gerektiğine inanıyorum. Evimiz yeni olsun, dışarı çıkınca gördüklerimiz içimizi açsın. […] tarafsız düşünmem imkânsız. Burası 13 yaşımdan 20’lerime beni şekillendiren, büyüten şehir. »

« Minos, Helen, Bizans, Venedik, Arap, Osmanlı şehri burası. Hepsinin sokakta, kaldırımda, bir ağacın kökünde sesi nefesi var. »

« Ülkedeki diğer onlarca şehrin şirinliğine ve tatlılığına, insanı çileden çıkaran bir ergen inadıyla cevap veriyordu Eindhoven. Gri, asık suratlı, ciddi, mesafeli ve tam bir mühendisti. »

« Bizim yaptığımız biraz hadsizlikti. Kendimizi bir anda hem tanıdık hem
çok uzak bir yerde bulduk. Bir anda
bir salonun yumuşak koltuklarındaydık. Andon Amca bir şeyler yemek üzereydi… »

« …Çavuşesku’nun o yüzlerce odalı sarayı, o saraya giderken yürüdüğüm bulvarın genişliği, o bulvarda inşa edilen bitişik nizam binaların boğuculuğu beni burada geçirdiğim üç günün her saniyesinde şaşırttı. »

« Nasıl da beklemediğim kadar
kanım ısındı buraya. […] aceleyle her köşesini tanımaya çalışmadığım için çok sevdim belki. Okyanusun dalgasında, gökten süzülen martının kanadında tanıdım biraz burayı. »

« On dört adanın üstüne kurulmuş bu şehrin en güzel adası, eski şehir Gamla Stan’da turist oluyoruz önce. Burayı defalarca görmüş, dar sokaklarında onlarca kez yürümüş, rengârenk binalarına çok kez bakmışız. »

« Benim büyüdüğüm gibi büyümeyen, benim alıştığıma alışkın olmayan, başka diller konuşan, farklı hayat ritmi olan yüzlerce insana uzun uzun baktım oturduğum yerden. Dünya çok büyüktü, karnım toktu, benden iyisi yoktu. »

« Hollanda’nın daha derli toplu, düzenli, daha yeşil, daha sakin, birbirine benzer şehirlerinden sonra Anvers her seferinde daha karmaşık, daha çirkin, daha heyecanlı, daha benim gözümün gördüğüne yakın gelir, İstanbul’a yani. »

« Napoli’de zaten epeyce hafiflemiş olan ruhum Procida’da artık göklere uçuyor […] Bazen, nerede olduğumuzu bilmesek de güzel bir yere gittiğimizden emin oluruz ya hani, işte bana aynısı oluyor. »

« [H]er şeyden çok uzağım. Ailemden, arkadaşlarımdan, evimin olduğu şehirden, anadilini konuşabileceğim
bir ülkeden bile, herkesten çok çok uzağım. Bunun bana güç ve cesaret verdiğini hissediyorum. »