« İzmir’den başlayıp on yedi farklı mekânda duraklayan ve yine İzmir’e varan bir 8 çizdiğim anlaşılıyor.
İşin içine geliş gidişler de katılınca
şekil biraz değişiyor tabii. Elvan haklı belki de; bumerang gibiyim! »

İhtişamlı günlere dönme sözü veren Trump’tan sonra, saygıdeğer konuma dönüşü vadeden Biden’ın dönemi başlıyor. Amerika’da arzulanan yenilenmenin bilindik yöntemlerle gerçekleşmeyeceği ise kesin.

Edison’un ses kaydetmeye yarayan
icadı fonograf, 1890’lara gelindiğinde İstanbul’da sahneye çıkar ve fonografa dikkat kesilenlerin “aralarındaki
iletişim kaybolur”.

Maxwell Sterling’le beşinci bienal için yaptığı ses tasarımı çalışması,
beste yapmak ve ses tasarlamak arasındaki fark, son albümü ve
müzik dünyasının geleceği üzerine.

Füsun Onur’un 2014 yılında Arter’de düzenlenen “Aynadan İçeri” başlıklı sergisi çerçevesinde hazırlanan kitap üzerine, kitabın editörü ve tasarımcısı arasında gerçekleşen söyleşi.

Diyakritik işaretlerin fonetik ve semantik değerlerini vurgulayacak, metin rengini daha dengeli kılarak okuma konforunu artıracak, onları harflerin aksesuarı olmaktan çıkaracak standartlar geliştirilebilir mi?

« Mekân ve bellek arasında karmaşık
bir ilişki var. ‘Otoportre, Diğer Portreler ve Şeyler’ de tam da bu karmaşayla tetiklenen çağrışımlar, anılar ve tesadüflerden beslenen bir anlatı... »

İnsan sonunda insan olmaktan bıktı ve kendini yeni bir tür olarak mı tasarlıyor? Küresel salgın, sayısız doğal afet, savaşlar, siyasal krizler derken herkes açısından zorlu geçen 2020 yılının modaya yansımaları üzerine.

2010’larda çatallanan gerçeklik algısı artık yarıldı. ABD’de seçim sonrası geçiş dönemi bir bayrak devri süreci olarak yaşanmayacak. Trump takipçilerini hızla kendi medyasına taşımak derdinde.

Necip Celal Andel’in viyolonsel konçertosunu ithaf ettiği Gaspar Cassadó’ya göre “Türk musikisi kadar kudretli müzik az vardır.” Cassadó, hocası Pablo Casals’dan sonra gelen az sayıda çello virtüözünden biri sayılıyor.

Sınırları birer maske olarak gören, maske yaratım sürecini ise bir mücadele olarak ele alan yazı dizisinin ilk metni.

Dönüşümde etkili olacak yeni nesil için Bartlet hayallerin başkanı değil.

Platformların amacı hizmet sağlamak değil, kullanıcı çekmek olunca
Twitter gibi bir mikroblog platformu kartelleşebiliyor. Popülist sosyal medyanın ifade özgürlüğü ile ilişkisi ise giderek daha büyük bir mesele
hâline geliyor.

Halûk Çobanoğlu, “çok yakın ama mesafeli bir gözlemci” olarak
New York’un yeraltına bakıyor. Fotoğrafçının “pedagojik bir tavırla albüm hazırladığını söylemek yanlış olmaz”. Kitapta tekil kareler yerine sekanslar öne çıkıyor.

« Bir kadın ve bir erkek konuşuyor. […] İki farklı gecenin hayali bir sofraya tıkanmış, birbirini kovalıyor.
Hayal, bir adamın tarafından,
bir kadının tarafından ışık aldıkça sofrada gölgeler uzayıp kısalıyor.
Bu onu yoruyor ve üzüyor. »

Bir piknik öncesi kilerdeki çeşitli taze, kuru, sulu, yağlı, yapışkan ve kabartan malzemeyle ortaya çıkan tarif.

M.C. Escher, Frank Lloyd Wright
ve Tadao Ando’yu ilham kaynakları arasında gösteren William Chyr tarafından tasarlanmış keşif/bulmaca oyunu Manifold Garden, Öklid geometrisine sahip bir evrende “imkânsız geometri”yi kullanıyor.

Amerika’nın seçimi sonuçlandı. Ülkenin yarısı sokaklarda dans etti. Diğer yarısı ise şarjörleri doldurmuş bekliyor. Durum yine de çok kötü değil ama ülkenin genç ilericilerine yürütme yolu açılmaz ve yok sayılırlarsa eğer...

« Ben dalgakıranlara çarpan rüzgâr gibi hırlayan nefesinin, babamın duyacağım son sesi olduğunu elbette bilemezdim. Daha birçok şeyi bilemezdim… »

Devrimci mücadele ile sinema yapmayı özünde aynı şey olarak gören Adachi’nin “peyzaj teorisi” ve “aymazlığa, hafızasızlığa, geçmişteki acı ve yıkımlardan ders alınmamasına karşı öfkesi kabından taşan” Beyrut üzerine.

1970 itibarıyla Amerikan Üssü’nde antrenmana başlayan Karamürselli oyuncuların ve takıma katılan üste görevli askerlerin, Beyaz Gölge’den önce yaktıkları basketbol ateşi üzerine.

Kentin göbeğinde ama kentin bir o kadar da dışında, bir tünel gibi, sürecin tanımladığı bir sokak. Sokağa çıkıntı yapan ve iç mekânı dış mekânın üzerine büken cumbalar. Sağır cepheye yaslanmış ‘görünmez’ bekleşenler.

« Bugün medyayı niteleyen şey […] Değişkenin çokluğudur. Taşmadır. Bilgiyle kaynamadır. Ekran alanı,
işlem alanıdır. […] Kullanımı tanımlayan şey dikkat değil, dikkatin dağılımıdır.
Odağın birliği değil, çokluğudur. »

« …tarla sahibi kendini bar işletmecisi olarak bulur, hayvancılıkla uğraşan pansiyon açmıştır. Turist her yıl yeni yerler keşfeder, iş hayatının gönüllü köleleri tatillerde düşük prodüksiyonlu sömürgeciliğe terfi etmiştir… »

« Sınırlarla sıkışmış benliğin yeni formlarına alerjiyle yaklaşıyorum.
Tabii kimim ben, bu akılsızlıkların hangisinde imzam var?
Hiç kimseliğin tadını çıkarmak için
iki kulaçla kaybolabileceğim okyanusa ihtiyaç duyuyorum. »

« İnsanın sırlarını benzersiz bir biçimde ifşa eden ve bizi bir serüvene davet eden kâğıt, hiçbir şeyin kaybolmadığı
ve yaratılmadığı sadece her şeyin [dönüştüğü] sihirli bir malzeme... »

Tüketim nesnelerinin gündelik yaşamdaki yeri ve deneyimlenen gerçeklikteki rolü üzerine düşünmek
için iyi bir film: Good Bye Lenin!

Amerika’da altmış milyon kişi oyunu kullanmış durumda. Erken kullanılan oyların çoğunun Demokratlara gideceği düşünülüyor. Sayım süreci bu kez farklı yaşanacak. Akıllarda pek çok soru var.

Avşar Gürpınar’ın, sanat ve tasarım manifestolarından sloganları bitimsizce tekrarlayan “Otomatiği ile Oynanmış Oyuncaklar”ı ve sanat manifestolarının gerekliliği üzerine.