Bir sivil inisiyatif olan teta&teta’nın girişimiyle üretilip satışa sunulan asimetrik sütyen Lola’nın tasarımı, kullanımı ve norm kavramı üzerine düşünceler… Kadın özgürlüğünü norm meselesinden bağımsız talep etmek ve bundan azade düşünmek mümkün mü?

« Mahlaslı, isimsiz fanzinler kişinin kimliğini saklar, egosunu tatmin eder, fakat neticede bu ego tatminin aşırıya kaçmasını da engellerdi. Mesele ben değildi, ama bir yandan yine de bendi. »

« Hayat bir yolculuk değil genç bayan, hayat bir bavul sadece. Size şimdi kolay taşıyabildiğiniz bir bavul gibi gelmekle beraber, yakında sığamayacaksınız içine. Kızmayın. Hayat dediğiniz yolculuğu, içine sığabildiğiniz bir bavul kadar yapın. »

Bernard Stiegler’e göre sinema, geniş bir zaman ölçeği içerisindeki bir ceptir; zamanı yoğunlaştırır. Bir filmin bittikten sonra dahi sürüp gittiğinin düşünülmesi de bundandır. Sinema başka bir zamanın içinden düşünmeyi ve hissetmeyi sağlar.

All Star sezonunda “gruplar değişiyor
ve dağılıyor. Fakat, bütün değişikliklere rağmen değişmeyen bir şey var: Kadın yarışmacıların sıklıkla hedef alınması.”

Richard Kelly’nin 2006 yapımı filmi Southland Tales, Amerikan ruhu ve rüyasını tüm yönleriyle yansıtan bir iş: pornografi, ırkçılık, nükleer güç, medya manipülasyonu, uzaylılar, kıyamet, şizofreni, ivmecilik ve neo-Marksizm.

« Çocukken keşfetmenin ve deneyimlemenin aracısı olan oyun, yetişkinlikle birlikte hayattaki boş işler mertebesine çıkartılır […] Sahi, dalgalarla en son ne zaman oyun oynadınız? Elinize en son ne zaman pastel boya aldınız? »

« Kırsal kesimde şiddetlenen savaş başkente yaklaşıyordu. Geceleri akordeon telleriyle kaplı patlama duvarlarını ve asfaltsız sokakları görebiliyordu. Fakat önündeki şehir ışıklıydı. »

« Kimin hangi savaşı ne uğruna verdiğinin bir önemi yoktu onun için; çünkü yılgın bir kayıtsızdı artık, verecek nefessiz cevapları olduğundan hiçbir soru ona erişemeden boşluğa savruluyordu ister istemez. »

« [H]er ne kadar döngüsel ekonominin bir parçası olsak da, çok da döngüsel olmayan ekonomiyle iç içeydik. »

Şehir Dedektifi yanıtlıyor.

« Bir nesne hızlandıkça diğer nesnelerin algısını nasıl ki yitiriyorsa, videoda da olan bir nevi budur: Onun kısalığı (üretim, dağıtım ve dolaşım) hızından ileri gelir, ama ayrıca ve böylece, her türlü filmsel alışkanlığı yerle bir eder. »

« [K]oleksiyonunuz … elinizin altındaysa, üzerinde durabileceğiniz bir kayaya sahip olduğunuza inanabiliyorsunuz. »

« Berlin belki hayalimizdeki Avrupa değil, ancak bu şehri özel kılan şey sadece binaları değil, aynı zamanda insanlarıdır. »

« Yalnızlığın, birliğin, yalnızca kendinle bir arada olmanın zevkleri vardır. [...] Kimse ne karıştırdığınızı bilmez. Kimseye de anlatmazsınız. Yaya kalmış bir türsünüzdür, onca imkâna rağmen, cepte paranız olmasına rağmen araçları tercih etmezsiniz. »

Sinemanın hikâyeleme işlevini ihya etmek, özdeşleşmeden ve arınmadan bağımsız bir hikâye anlatmak mümkün.

« Çınar Eslek’in Teyel, Uzul, İlizarov sergisinde gösterilen tüm işlerinde insanın hilkatini kabullenerek yetkinliğini artırma, var olma olanaklarını çoğaltma çabası seziliyor. »

Öncesini bildiğimiz bir hikâyenin, önceden dinlediğimiz bir ses parçasının yeniden işlenmesidir (slowed+reverbed). Peki böylesine bir müdahaleyle müziğin bir kere daha gerçekleştirilmesi müzisyenin artık mekâna yoğunlaştığının göstergesi midir?

Rondo nakaratı müziğin asal jestidir. Müzik her zaman biraz da tekrardaki farkla, tekrarın farkıyla ilgili olmuştur.

« [M]üziğe mutlak bir özgürlük tahsisi için, onu geçmişin tortusallığından azat etmek için zaman-mekâna kasti bir müdahalenin gerçekleştirilmemesi gerekir; müziğin özgür olabilmesi için müzik yapılmaması gerekir. »

« Onu başka bir şehre benzetemedim. Üstelik şehir nedir bilenlerden İstanbul’a benzediğini duydum hep. […] Defalarca demişlerdi. Bana öyle gelmedi, Lizbon başka hiçbir yere benzemiyordu. »

Modernlik ile ahlak arasındaki gerilim, Michelangelo Antonioni’nin sinemasının bel kemiğini oluşturur. Bu ikilemde boğulan kimselerin sinemasıdır onunki.

Yapay zekânın kullanımını yasal çerçevede düzenleyen AB Yapay Zekâ Yasası için kabul edilen taslak metin ve bu yasanın kapsamı üzerine.

Greta Garbo’nun uhrevi bir mevcudiyeti vardı, saflığın sembolüydü o. Buna karşın Marilyn Monroe dünyevi bir mevcudiyete sahipti, bir arzu nesnesiydi açıkça. Asia Argento ise her ikisini de aşar: Düpedüz bir bedendir onunki, en küçük bir aşkınlık izi taşımaz üstünde.

« Bugün geriye dönüp bakıldığında Onur’un yazılarının odağını oluşturmuş olan, dert edindiği kimi konuların, üretimlerine de alttan alta şekil vermiş olduğu ‹ dikkatli gözler için › açıktır. »