« tanıdıkça ufalıyor içimizde kent / yağdıkça yavaş / dökülüyor hızlanınca / düzlükte azalınca çoğalıyor
çukurlarda. »

Abel Ferrara’nın 1990 yapımı kült suç filmi King of New York, Amerikan sinemasında Michael Mann’in Heat’iyle birlikte suçu iyinin ve kötüsünün ötesinde konumlandıran, ahlaki değil coğrafi kılan, sıradaşı bir yapıt.

Quentin Tarantino’nun Once Upon a Time in Hollywood romanı, büyük toplumsal dönüşümleri gündelik hayat üstünden ve içinden okuyan sıradışı bir roman.

« Kapalı kapılar ardında fısıldaşmalar, göz göze gelince göz kaçırmalar… Sezgilerim bana söylenmeyen bir şeyler olduğunu söylüyordu ve bu durum konuşmalara daha fazla kulak kabartmama neden oluyordu. »

« O çocuk bir müdür muavinini nerede görse tanır: Ütüsüz, modası geçmiş gri takım elbiseleri veya koridorda ses çıkarmayan ayakkabılarından ve birazdan yüzüne inecek bir tokata hazırlık niteliğindeki bakışlarından… »

« Vakitlerin külü bile tükenmiş sanki, zaman bir gondola binmiş, hem ruhumu hem aklımı bulandırıyor. Yürüyorum, yürümek iyi geliyor. Ama korkarım aç kalacağım. »

« [Y]eni romanım üzerinde çalışıyorum. Tek gereken, biraz daha fazla nem. »

« [E]rken saatlerden itibaren şehrin ritmine ayak uydurmak isteyen insanlar fazla dikkat çekmeden ama aynı zamanda bakımlı görünerek toplumda yer edinmek istiyor. »

Gündüz bilinçli ya da bilinçsizce baskılananların açığa çıktığı bir zaman aralığı, bir atmosfer gece. Bir arzu.

Taş bazen apaçık bazen de belli belirsiz olan pek çok anıya ev sahipliği yapar. Özelden genele belleği içinde taşır. Taşın hatırası da vardır hafızası da.

« Su toprağa değdiğinde çıkan sesleri yedim, doydum. Yağmurun sese değdiğinde çıkardığı sesi içtim, sarhoş oldum. Çünkü ben bir rüya müziği gibi dolaşıyorum Mardin’e. »

« Bizim için dışarısı ile içerisi, özel olan ile kamusal olan birbiri içine geçmişti. Ne de olsa düşünmek ve sanat yapmak için tuttuğumuz alan hayatın tam ortasındaydı. Üstelik bu hayat benim daha öncesinde tanık olduğum yaşam alanındakinden çok daha canlıydı… »

« Canı yanıyor. Canının yandığı yere eliyle bastırsa acıyı dindiremeyeceğini bildiği için buna yeltenmiyor. Böyle hareketsiz durarak her şeyin yok olmasını bekleyebileceğini düşünüyor. »

Türkiye’de modern müziğin öncülerinden İlhan Usmanbaş’ı odağına alan 20. Yüzyılın Sesleri: Usmanbaş vesilesiyle Bülent Arel’e, belgesel film yapımının zorluklarına, 20. yüzyıla, gizemli bir filme ve dahasına dair.

Avustralya’da geçen Netflix yapımı Territory, neo-western türünün en son örneklerinden. Dizi tür ve yer arasındaki ilişkiyi sorgulatıyor.

« Erkekler patriyarkanın idealize edilmiş erkeklik kodlarına uygun davranamama stresini o kadar yoğun bir şekilde tecrübe ediyor ki bu durum sağlıklarını tehdit etmeye başlıyor. »

Çağdaş sanat gerçeklikten tamamen kopmuş, salt öznelleşmiş olabilir mi?

« Doğayı kendimize getirmenin
en basit yolu bahçemize çekmek istediğimiz canlılara cazip gelecek bitki ve ağaçları ekmekmiş. »

Heidelberg’deki Kurpfalz Müzesi’nde sahte resimlerle düzenlenen bir sergi ve Orson Welles’in F for Fake filmi vesilesiyle sanat, sahtecilik ve yapay zekâ üzerine.

« Dünya çok büyük bir şehirdi ve biz de İstanbul semtinde oturuyorduk. Koca İstanbul benim atlasımda muhtemelen bir küçük mahalleydi ve ben bütün şehri (yani dünyayı) yürümek, görmek ve keşfetmek istiyordum. »

« Mevsim yalnız korkuların üzerine gitme değil, aynı zamanda içe dönme, kendini sorgulama, didikleme, hesaplaşma mevsimi. »

Yoshitoshi Abe’nin ikinci milenyumun arifesinde ürettiği kült anime serisi Serial Experiments Lain, gerçeklik ile sanallık arasındaki ayrımı lağveden ve tanrısallık ile dijitalleşmeyi birbiriyle ilişkilendiren deneysel bir yapım.

“Outsider art” kategorisindeki pek çok yaratıcı gibi acılarla yoğrulmuş bir çocukluğa sahip olan Henry Darger’in hayatı ve işleri üzerine.

Her ne kadar ziyadesiyle tüketilmiş ve tüketim kültürüne kurban gitmiş gözükse de Roma hâlâ deneyimlenesi pek çok değerle dolu: sinemalar, restoranlar, kafeler, mağazalar, yapılar, meydanlar, ritüeller ve dahası.