« Yarının gözyaşları için başka bir renk arayalım, çünkü onları sahiplenecek bir duvarımız yok. Evimiz uzak çadırların, uzak sermayenin ve uzak şehitlerin yeridir. Bırakın dursunlar. Bugünün gözyaşları dursun. »

Barın Han’da gerçekleşen Anlatı Gücü İttifakı sergisinin küratörleri Onur Karaoğlu ve Alper Turan ile ittifakın sanatsal eylemlerine, ortaya çıkmasına vesile olan kolektif sürece ve izleyiciyle buluşmasına dair bir söyleşi.

« Mekân üç boyutludur ancak yer dört. Zaman ve insan mekâna karışır. Hafızada yer eder, nostaljiye dönüşür. Bu kelimeler de böylece sadece soyut birer kavram olmaktan çok, mekânsal bir değer kazanır. »

Her yıl Ay’ın ve gezegenlerin hareketlerine göre hazırlanan biyodinamik takvimle “uyum içinde, ‘doğru’ bir günde doğru bir tohumu ekince, insanın içinde doğayla
bir bütün olma hissi uyanabiliyor.”

« Şu an mevcut tek şey ısıtılıp ısıtılıp önümüze koyulan, enerjisini geçmişi yâd etme ve ona dönmeye harcayan bir solculuk/antikapitalizm (ki bu da özünde bir tür muhafazakâr radikalizmden farksız). »

« Hem gücümü toplamak hem de bir sonraki adımımı tasarlayabilmek umuduyla gözlerimi yumuyorum. Sessizlik. On beş saniye. Otuz saniye. Bir dakika. Birbiri ardına dizilen dakikalar. Ve birden gözlerimde bir ıslaklık hissediyorum. »

Korku filmi basmakalıplarıyla cebelleşerek meta-sinematikleşen, kendini alıntılayarak fraktalleşen ve kötülüğü nedensizleştirerek arınmayı ilga eden bir korku şaheseri Scream.

« Kötülüğün sıradan ve benim de canavar olduğum dünyada soru da sorun da şekil değiştiriyor… »

« oysa, varmış yokmuşa göz kırpsa,
ak ise karaya dil çıkartıp oynasa.
karışık kafa kar ile ışık, buharlaşan sözler kahkaha olsa. akıl aniden,
iyice aksasa. »

Yaşam kalitesi yüksek şehirler her daim yaşanmak istenen yerler mi oluyor? Bir şehirde yaşama arzusunu sadece nesnel ölçütler mi belirliyor?

İnsanları bekleyen yalnız nesneler ve oturma eylemi üzerine.

Olivier Assayas’ın 2007 yapımı filmi Boarding Gate, küreselleşen dünyayı mesken edinen, Paris’ten Hong Kong’a uzanan, entrikalarla dolu bir film. Demonlover’la birlikte Assayas’ın 2000’lerinin nadide parçalarından.

Düşüncelerimiz ve eylemlerimize direnen, bizden bağımsız bir gerçekliği olan bir dünyaya erişim sağlayan bir sanatsallık söz konusu olabilir mi?

No wave ile birlikte pratiği müziğe dair olanlar kamera arkasına geçti; oyuncu olarak bilinen simalar boyunlarına gitar astı. O zamana değin ne film çekmiş ne de müzik yapmış olanlar da oyuncu olarak kamera önüne geçti.

« 50’li yıllarda dışarıdan bakanlara sadece tehlikeyi çağrıştıran ama oradaki kültürü örenler için çok başka anlamlara sahip mahallerde yaşayan, New York’taki public house’ların ve sokakların ritmini en saf hâliyle duymamızı sağlayan altı çocuk. »

« Tüm bunlar aslında kapitalizmin görünmez elinin bize nasıl dokunduğunun birer kanıtıydı. Ancak
bu hikâyenin büyüsünü bir tüketim hikâyesine indirgemek haksızlık olur. »

« Bir filmin tapınsal olması için hem mutlak hem de göreceli zamanın içinde hareket edebiliyor olması lazım. Bu iki farklı zamanın filmde mevcut olması yeterli değildir; birbirlerine hayat vermeleri de gerekir. »

David Lynch’in 2001 yapımı başyapıtı Mulholland Drive, Los Angeles’ı mesken edinen karanlık güçler, kişiler arası kimlik değişimi ve rüyasılaşan gerçekliği odağına alan bir neo-noir. Bir tam teşekküllü Hollywood metafiziği.

“Serbest salınımda, ayakları çok da
yere basmayan” bir film olan Queer vesilesiyle filmin yönetmeni ile
filmin senaryosunun temelinde yatan romanın yazarı üzerine.

« İlaçların olduğu likör kadehini kendi elleriyle destek olarak karısının avucuna boşaltıyor. Dirseğinden yardımcı olup ellerini ağzına götürmesini sağlıyor. Olay o kadar sessiz ilerliyor ki kadının kurumuş dudaklarının birbirinden ayrılırken çıkarttığı ses duyuluyor. »

Kadir Kayserilioğlu’nun Cennetin Duvarları isimli filmi olumsuz her şeye inat ederek hayatta kalan ve evrilen türlere odaklanır. Gözle görülür bir teşvik olmaksızın yeşerebilen küçük yaşam formlarını bize defalarca hatırlatır.

Fotoğraf ve videonun imgesini yağmuru model alarak yeniden tasarlayan, zamanı döngüsel kılan bir sergi üstüne.

« Ölüme tanıklık eden kimsenin belleği yok oluşla çatışır. Zira yok oluş silmeyi başlatır, bellek ise hep yeniden yazar. Yok oluş, sürecin kendisini de kapsayan silme sürecini başlatır, bellek yeniden üretir. »

Halk oyunlarından ritüellerine, müziğinden enstrümanlarına dek kendine has bir yörenin dilinin izinde.