Sergezen’in 0. bölümü, Merve Ertufan’ın Depo İstanbul’da 21 Kasım 2020 –
15 Ocak 2021 tarihleri arasında gerçekleşen Kafakurcalayan isimli sergisini ziyaret ediyor;
Merve’nin mütevazılığıyla yer yer güldürmekten çekinmiyor.

Bir ilk kitap olan Gravity of You güçlü
bir enerji yayıyor. Kitaptaki hikâyeler, Suzan Pektaş’ın fotoğrafladığı
insanlar ve bedenlerle kurduğu yoğun
ve güven dolu ilişkiyi kutluyor âdeta.

« Neden bazı günler daha iyi? Birtakım yanıtları olmasına rağmen, bu soru onun aklını kurcalıyor. Bugün o günlerden değil, çünkü biliyor ki listede yazanların tümünü de çözse, zaten gün içinde aralarına yeni notlar eklenecek. Tamamını da çözse zengin olmayacak. »

Telif haklarının nasıl işlediği veya işlemediği üzerine düşünmek hem sanat ve düşün ürünleriyle hem de internetle kurulan ilişkiyi tekrar şekillendirme potansiyeline sahip. İnternette
kendine yer açmaya çalışan küçük
ve niş girişimler giderek azalıyor.

Sınıflandırma / Harflerin anatomisi / 90’lar / Ne zaman, kim, nasıl? / İşlev!

Kol/bacak koparmak, zihin kontrolü,
ağ fırlatma, zehirli dikenler…
Şahane vakit geçirmek için gerekli
her şeyi sunan platform oyunu Carrion’u benzerlerinden ayrıştıran özelliklerden biri sürünerek ilerleniyor oluşu.

« Davacının bana ve çocuklarımıza
karşı davranışları bile giderek değişti.
Beni küçümser tavırlar takınmaya başladı, konuşmaları değişti, paylaşımlarımız tamamen yok oldu.
Ev işlerini daha şunun şurasında
on iki yaşında olan kızıma yükledi. »

Kotçu Asım’ın küçük dükkânında “basketbolla yatıp kalkan ve çantasında kenarlarında Converse amblemi çizilmiş Raf ayakkabıları taşıyan birisine” kurulmuş bir tuzak…

Yaşanmış olaylar seçkisinin
–bireyin kendisini ifade edebilmesi için önemli– beş farklı başlık altına dağıldığı bir Taksim Meydanı zaman çizelgesi.

Tasarımca dersinden mezun olan
IDF Çırakları’nın aldığı temel bilgiler, Co.Creathon’un da başlangıcı oldu.

« Neredeyse bütün filmler
kendi imgelerini kendilerince aktüelleştiriyorlarsa eğer, Mindwarp’ta olan nedir? Basitçe tam aksidir.
Bu filmin yaptığı tek şey en nihayetinde kendi imgelerini virtüelleştirmektir. »

« [Kurosawa] kendine esas itibarıyla yüzyıllar öncesini, Shakespeare’i seçti. Kudo ise Neo-Dada ile
Fluxus dolaylarındaki, tanıdığımızı
ancak gördükten sonra hatırlayabileceğimiz geleceği. »

1 Ocak 1929’dan sonra hızla parlayıp sönen, tipografiseverlerin dikkatinden kaçmayacak tuhaf yazı tipi üzerine.

« [Ö]nümüzdeki sene sevdiklerimize sarıldığımız günlerle dolsun.
Bizi birbirimizi bağlayan kablolar, telefon hatları, mektuplar değil, bedenlerimiz olsun. »

Çarşıda tekrar eden tonoz ve kemer gibi elemanlar ile aynı ürünleri satan aynı isimli dükkânlar İtalyan kasabasında hep aynı sokağa çıkan Freud’unkine benzer bir deneyim yaşatır.

MAD süreli yayını beyond.istanbul’un Beyoğlu’nun dününe, bugününe ve yarınına bakan üç bölümden oluşan dokuzuncu sayısının içeriği ve hazırlık aşamasında deneyimlenenler üzerine.

İpeksi saçlı kız. Geçmişini hatırlamayan Ali. Her şeyin hesaplanabilir olduğuna inanan eksper. Yorgun polis. Oğlunu arayan bunak kadın. Geçmişini unutamayan kadın. İstediği Osmanlı tablosunu alamayan punk yıldızı.

Modanın dijital teknoloji ile giderek güçlenen ilişkisi ve küresel salgının, markaların yeni koleksiyon sunumlarına yansıma biçimleri üzerine.

Pliny’nin çocukluk arkadaşına iki villasını anlattığı mektup ve mektubun üretken yanlış okumaları, tam da bu günlerde “ev mekânını yazarın gölgesi üstümüze düşmeden okuma zamanı” olduğunu düşündürüyor.

“Devrimin Sobası”, “Kamusal Terapi Araçları”, “Nokta Bulutu” ve “Empatik Toplum Haritası” üzerine.

Fotodizgi / Grafik tasarımda ızgara sistemi / “typoiconography” / 66 font

« Aşk biraz da dünyayı bir ötekinin gözünden görme tutkusu değil mi Simone? Öyle bir merak hâli ki seninki, ötesini berisini hesaba katmadan
en yalın hâliyle şimdide olabilmenin,
anın getirdiklerine bakabilmenin mahareti saklı içinde. »

Gastrocity, Mardin ili Savur ilçesi üzerinden mekânın toplumsallığı, gastronomi ve kent ilişkilerini tartışır. Bölgenin maketi, gündelik hayatın içinden seçilen gastronomik nesnelerin performatif pratiklerle bir araya getirilmesiyle üretilir.

« Girişim özgürlüğü […] insanların mübadele adı altında birbirini dolandırmasından ibarettir. Foster, muhafazakâr Amerikan özgürlüğünün, özgürlük kavramının sömürülmesinden başka bir şey olmadığını göremez. »

“Atlantik Birahane ve Lokantası”,
1940 sonları ile 50’lerin başlarında yaşayanların anılarında dikkat çeken mekânlardan; Tevfik Yener’e göre “Türkiye’nin ilk fast food tıkınma yeri”. Diğer birahanelerden evlere yemek dağıtma servisiyle de ayrışıyor.

Onur Sönmez ve İpek Şoran’ın bir renk olmaktan öte, kavram olarak “beyaz”ı odağına alan Instagram projesi
“a hundred whites” ve projeden Kadraj’a yansıyan seçki üzerine.

Korumalı ve mesafeli bir flanör,
yitip giden bir rengin peşinde İstanbul sokaklarında dolaşıyor, hatıralarındaki kent değişmesin istiyor.