« Maddi bir varoluş hâli olarak
bu dünyaya dönüş mümkün mü? Bedenimizin içinden dışına, dışından içine bir sokakta bulunuş hâline? »

«Kalbin ya da ellerin sesi gitgide daha az duyulur olduğunda kalp bir şeyleri hatırlatmak istercesine sarsılmaya başlar bazen; ‹o› denir sonra, ben ve o.»

Çok büyük ve büyümeye devam eden bir şehir, dışındaki tarımsal alanlarda dip dibe köyler, içinden geçen büyük bir nehir, yer yer planlı yer yer organik sokak dokusu, tren istasyonları, eski merkezde bir cami… Bir başkent?

Andy Warhol’un sineması alelade imgelerin koşulsuz şartsız birikimiyle tanımlanan birikimsel bir sinemadır. Warhol ne para için ne de sanat için biriktirir. O biriktirmek için biriktirir.

Moholy-Nagy “[m]imarlığı maddi vücutların ve gayrimaddi güç sahalarının hemhâl olduğu ‘mekân-kurucu ilişkilerin ifade ortamı’ olarak yeni baştan tanımlıyor.”

Aşkın hâllerinin gerçekte var olan yollar ve yerlermişçesine bir coğrafya üzerine işlendiği bir harita. Kimilerine göre dönemin militarist haritacılık anlayışına bir çeşit başkaldırı.

Mimari temsil ile yaşantı arasında barışçıl bir ilişki kurulmasının yarattığı atmosferik ifade zenginliği üzerine.

« Toplumun (özellikle belli kesimlerinin) sessizliğe gömüldüğü bir sessizlik atmosferinde veya çıkan seslerin
ayırt edilemez hâle geldiği bir eşseslilik atmosferindeki her türlü titreşim potansiyel içerebilir. »

“Bize şifa veren gerçekten su mu yoksa dertlerimizi paylaşabilmemizi sağlayan alanlar mı? Kendimizi kaybolmuş hissettiğimizde sığınabileceğimiz bir yer mi aslında şifalanmanın ta kendisi?” Fener, Balat, Ayvansaray aksındaki üç ayazma ve şifa ritüelleri üzerine…

« Kitabın tamamını tek bir şiir olarak okumak mümkün. Üstelik, bir kitap hacmindeki bu koca tek bir şiir, fiziksel ve dilsel sınırları kasıtlı bir biçimde ihlal edip söz ve görsel arasında birleştirici anlamları arıyor. »

« Nasıl da beklemediğim kadar
kanım ısındı buraya. […] aceleyle her köşesini tanımaya çalışmadığım için çok sevdim belki. Okyanusun dalgasında, gökten süzülen martının kanadında tanıdım biraz burayı. »

Bağımsız müzik söz konusu olduğunda akla gelen isimlerden Tayfun Polat’ın yazdığı Türkiye’de Bağımsız Müzik: “Başlangıç” kitabı üzerine.

Filmsel bir biçimi değil bir biçim olarak filmi sezilebilir kılan, izleyiciyi türlü teknik yolla film imgesinin formel hâline karşı uyaran bir film yapım anlayışıyla ilgili multimedyatik bir bilgi havuzu.

Yaşadığımız mekân/beden ve isimlerimiz arasında nasıl bir ilişki vardır? “Bir mekân hissi veren isimlerin taşıyıcısı kadınlar, o mekânların sınırlarını yeniden tarif edebilir mi?”

« sadece ağaç dikerek doğa dostu olduğumuzu düşünüyoruz ya. oysa
taş da doğanın bir parçası, su da, böğrümüze oturmuş kayalar da.
kayanın da, taşın da dostu olmalıyız. »

« İnsanların zayıf ve güçlü yanları olduğu gibi yazarların da romancı olarak güçlü ve zayıf yanları vardır.
Güçlü yanları onu ele geçirebileceği gibi zayıf yanları da tuzaklar kurabilir. »

« [B]ir yandan da durup düşünmenin, dünyayı üzerine gelenlerle, dayatılanlarla değil farklarla işitmenin bir biçimi [sessizlik]. »

« Olayın güzelliği de burada zaten.
Hani tilt oynarken, çok ama çok ender, sağa sola çarpışa çarpışa çıldıran
o bilyenin hâli gibi başka. Bilye bir oraya bir buraya derken, renkli ışıklar etrafa saçılırken olay kopuyor ya… »

« [Y]ağmurlu havalarda tüm şehrin hikâyeleri yağmur sularına kapılıp mazgalların başında birikiyor. Ufak tefek hikâyeler mazgalların arasından akıp yok oluyor, fakat şöyle dişe dokunur cinsten olanları mazgalların başında birikiyor. »

« Sabırla dizilmiş didaktik cümleler, iç içe geçmiş topografya çizgileri gibi. Bektaş, okuru kitabın merkezindeki konuya yaklaştırırken çeperi asla ıskalamıyor. »

“Eskiden tecrübe etmiş olduğumuz şeylerin, yeni versiyonlarından daha iyi olduğuna dair yıkılmaz bir inancımız var.” Bu inancın kaynağı geçmiş
özlemi mi?

Fikir ve bilgi arasındaki farkı flulaştıran, sosyal medya ile beraber de hayatın
her an ve alanına yayılmış olan
iletişim tarzı üzerine.

“Konser Kayıtları” dizisinin bu bölümünde Istanbul Composers Collective’in Berlin’de gerçekleştirdiği, Emre Dündar, Mehmet Ali Uzunselvi ve Mithatcan Öcal’ın sahne aldığı yaklaşık yirmi dakikalık Huis Clos V isimli performans yer alıyor.