Yoshitoshi Abe’nin ikinci milenyumun arifesinde ürettiği kült anime serisi Serial Experiments Lain, gerçeklik ile sanallık arasındaki ayrımı lağveden ve tanrısallık ile dijitalleşmeyi birbiriyle ilişkilendiren deneysel bir yapım.

“Outsider art” kategorisindeki pek çok yaratıcı gibi acılarla yoğrulmuş bir çocukluğa sahip olan Henry Darger’in hayatı ve işleri üzerine.

Her ne kadar ziyadesiyle tüketilmiş ve tüketim kültürüne kurban gitmiş gözükse de Roma hâlâ deneyimlenesi pek çok değerle dolu: sinemalar, restoranlar, kafeler, mağazalar, yapılar, meydanlar, ritüeller ve dahası.

Quentin Tarantino’nun Once Upon a Time… in Hollywood’dan uyarladığı Once Upon a Time in Hollywood romanı üstüne.

Şehrin envai çeşit tarafına yapışmış ve yayılmış çıkartmalar kentsel bir estetik yaratmanın yanı sıra bireysel ve kolektif kimliklere alan açma, kamusal alanı özelleştirme işlevini de gören bir öğe.

« Kaybolma ve yitme. Bu iki anlamı birbirinden ayıran ise birinin telafi edilme ya da bulunma potansiyeli. Alzheimer zihnimizde daha çok “kaybolma” fiiliyle özdeşleşse de kaybın “yitim” anlamına daha yakın duruyor. »

« Kapitalizm bir sınıfın ayrıcalığını değil istikrarı korur. Liberal bir ufku yoktur. »

Olivier Assayas’ın 2002 yapımı gözden kaçmış filmi Demonlover, pornografi ile sermaye arasındaki bağlantıyı irdeleyen, mali akışlar ile libidinal akışların kesişiminin yarattığı ölümcül sonuçları görünür kılan bir film.

« İstanbul’da geçen zamanla beraber daha basit, düz cümleler kurduğumu fark ettim. Daha iyi ya da daha kötü değil. Ali askere git. Ayşe topu at. Biraz daha iştahım, hevesim varmış İstanbul için, kendim için. Artık hevesli değilim »

« Siz eskiler gibi aslen inanmadığımız davalara inanmış rolü yaparak
kendi kabahatimizi trajik bir
duruşa, kahramanca bir şeye dönüştüremiyoruz. »

« Sizleri bugün hayal kurmaya davet ediyoruz. Böyle bir zamanda hayal kurmak, özgürce hayal kurmak: Bu bizi özgürleştiriyor. »

Taş bekleyendir azametle. Dünyanın başından beri bekleyendir, dünyanın sonuna dek de bekleyecek olandır.

Şanslı kazalar, tasarımcının mümkün olduğunca az hata yapma disiplini ve hatanın muğlak standartları üzerine.

« [D]ergilerime özel köşeler, kitaplarıma tematik raflar oluşturmak zamana karşı ve benliğime yönelik somut bir başarı hissi uyandırıyor içimde. Biriktirip duruyorum. »

Çağ tanımlamaları dünyanın kompleks, akışkan ve hızla değişen yapısı içinde
bir düzen arayışı mı?

Budapeşte’de ortaya çıkmış, Macaristan’ın yeraltı müzik sahnesi ve altkültürünün etkisiyle şekillenmiş fanzinler üzerine bir keşif anlatısı.

« Fransa’da çoğu insan fazla kilolu olduğu için birini eleştirmekte bir sakınca görmüyor. [...] Kiloluysanız Fransa’da gururunuzu bir kenara bırakacaksınız. »

« Zengin olmanın ilk şartı
demek ki sadece şanslı olmak değil, diğerlerinin de şanssız olmasını garantileyebilmekmiş. »

« Hiçbir açısı olmayan bir yerden bakmak istiyor. Zaman, mekân ve isimlerin olmadığı bir yere gitmek istiyor. Çıkıyor ve istasyona yürüyor. Tarifeye bakıyor. Uygun bir yol arıyor. Acelesi yok, fakat gitmek istiyor, harekete geçmek istiyor. »

Serdar Kökçeoğlu’nun Mimaroğlu ve İstanbul’u Dinlemek adlı belgesel filmleri belgesel filmcilikte sesin atipik bir kullanımına örnek. Sesi imgeye tabi değil imgeye eşlikçi kılan, hatta imgeyi sesten çekip çıkaran filmler bunlar.

« Anlamanın huzuruyla nefesini yavaşlatıyor. Hissediyor. »

İstanbul yüzeri Cansu Yapıcı’yla İstanbul’da yüzmek üzerine.

2020’den bu yana her geçen yıl rekor sıcaklıklar ölçülüyor, buzlar ivmeli bir şekilde eriyor. Her tür ekosistemi etkileyen, hatta organizmaları yok eden bu sürecin günümüzde neresindeyiz?

« Anneniz dikkatli olmanızı istiyor. Kader –senin kaderin– bir mermi şeklini alabilir. Savaşı görüyorsunuz ama ölümünüzü göremiyorsunuz. »

Şempanzelerle yaşayan Jane Goodall’un araştırması, “büyük münazara” evrim tartışması, Aldous Huxley’nin dedesi, Oxford Doğa Tarihi Müzesi, doğanın büyüsüne kapılan tasarımcı William Morris ve İngilizlerin dokunulmamış doğaya düşkünlüğü üzerine.

« Ölü şehrimin insanları, ölü şairler gibidir / Çünkü şairler gibi şehirlerin de ülkede / Öldükten sonra değeri bilinir; köşedeki mobilyacı […] / Yorgancı, ancak öldükten sonra benimsenir. »