« Kâğıt bir özgür mekândır. […]
Mimar çizerek dalgalanan bir olasılıklar alanında henüz fark edilmemiş bir olasılığı serbestçe açığa çıkarabilir
ve harekete geçirebilir. »

Büyük bir alana yayılıyor. Tarihi merkezi belirgin. Ortasından geçen nehir belli ki önemli bir ulaşım hattı. Dev bir limanı ve havaalanı var. Ciddi bir demiryolu ağı olduğu da açık. Hangi şehre bakıyoruz?

Berlin’in Berlin veya İstanbul’un İstanbul olması “yaşayanlarıyla beraber sahip olduğu hafızalardan, peşine düşülemeyen karmaşık köklerden kaynaklanıyor.”

« [K]ıyı dediğimiz şey, kara ile suyun, sabit ile akışkanın, kuru ile
yaş dünyaların arasında bir hat ve
buradaki her şey diğer coğrafyalardan biraz farklı. »

« [H]er şeyden çok uzağım. Ailemden, arkadaşlarımdan, evimin olduğu şehirden, anadilini konuşabileceğim
bir ülkeden bile, herkesten çok çok uzağım. Bunun bana güç ve cesaret verdiğini hissediyorum. »

Yaza denk düşen ramazanlar İstanbul’a bir sihirli değnek değmişçesine geceyi canlandırır. 1913 yılının bir yaz gecesi Direklerarası’na yapılan yolculuk ise hayal kırıklığı yaratır.

15 Ekim Dünya Meme Sağlığı Günü’nde yaptığımız Me Projesi açık çağrısı, çağrımıza verilen destek, alınan olumlu tepkiler ve çağrımıza yanıt olarak gelen tasarımlar üzerine.

Seyhun Topuz’un bir heykelinin İkitelli’de üretildiği demir atölyesinden Gebze’ye yolculuğuna ve mimarla sanatçının heykeli yeni mekânına konumlandırma sürecine
odaklanan kısa film.

Günlerin ağırlığına hafiflik katacak, masalara renk ve damaklara keskinlik verecek, bol vitaminli bir salata tarifi.

Çamur, dil, hudutlar, hesaplaşma...

« Dünya işleri, keşke anarşist ütopyalarda olduğu gibi, erkin
ve köle-efendi diyalektiğinin
ortadan kalktığı bir çeşit cennet aylaklığına denk düşseydi;
fakat bunu düşlemek absürttür… »

Mekânsal aradalık yaratan balkon gibi birimlerin sınır kontrolü, tamamen kullanıcının elinde değildir. Kontrolün ele alınabilmesi amacıyla perde, stratejik bir hamle olarak mimari nesneye dönüştürülür ve maskeleşir.

Taşıttan taşıta atlayarak gerekirse de koşarak her gün kilometrelerce yol kateden ve 1980’li yıllara kadar hem gazete dağıtımında hem de kentsel hayatta önemli rol oynayan gazete dağıtıcılarının tarihi 19. yüzyılın ikinci yarısına kadar uzanıyor.

Doğukan Güngör ile gönüllü kent kolektifi Onaranlar Kulübü üzerine.

Adı ayak üstü atıştırmak anlamına gelen quick bites ifadesinden evrilen
ve yayın hayatı aynı yıl içinde başlayıp biten çevrimiçi izleme platformu
Quibi deneyimi üzerine.

Sergezen’in 0. bölümü, Merve Ertufan’ın Depo İstanbul’da 21 Kasım 2020 –
15 Ocak 2021 tarihleri arasında gerçekleşen Kafakurcalayan isimli sergisini ziyaret ediyor;
Merve’nin mütevazılığıyla yer yer güldürmekten çekinmiyor.

Bir ilk kitap olan Gravity of You güçlü
bir enerji yayıyor. Kitaptaki hikâyeler, Suzan Pektaş’ın fotoğrafladığı
insanlar ve bedenlerle kurduğu yoğun
ve güven dolu ilişkiyi kutluyor âdeta.

« Neden bazı günler daha iyi? Birtakım yanıtları olmasına rağmen, bu soru onun aklını kurcalıyor. Bugün o günlerden değil, çünkü biliyor ki listede yazanların tümünü de çözse, zaten gün içinde aralarına yeni notlar eklenecek. Tamamını da çözse zengin olmayacak. »

Telif haklarının nasıl işlediği veya işlemediği üzerine düşünmek hem sanat ve düşün ürünleriyle hem de internetle kurulan ilişkiyi tekrar şekillendirme potansiyeline sahip. İnternette
kendine yer açmaya çalışan küçük
ve niş girişimler giderek azalıyor.

Sınıflandırma / Harflerin anatomisi / 90’lar / Ne zaman, kim, nasıl? / İşlev!

Kol/bacak koparmak, zihin kontrolü,
ağ fırlatma, zehirli dikenler…
Şahane vakit geçirmek için gerekli
her şeyi sunan platform oyunu Carrion’u benzerlerinden ayrıştıran özelliklerden biri sürünerek ilerleniyor oluşu.

« Davacının bana ve çocuklarımıza
karşı davranışları bile giderek değişti.
Beni küçümser tavırlar takınmaya başladı, konuşmaları değişti, paylaşımlarımız tamamen yok oldu.
Ev işlerini daha şunun şurasında
on iki yaşında olan kızıma yükledi. »

Kotçu Asım’ın küçük dükkânında “basketbolla yatıp kalkan ve çantasında kenarlarında Converse amblemi çizilmiş Raf ayakkabıları taşıyan birisine” kurulmuş bir tuzak…

Yaşanmış olaylar seçkisinin
–bireyin kendisini ifade edebilmesi için önemli– beş farklı başlık altına dağıldığı bir Taksim Meydanı zaman çizelgesi.

Tasarımca dersinden mezun olan
IDF Çırakları’nın aldığı temel bilgiler, Co.Creathon’un da başlangıcı oldu.

« Neredeyse bütün filmler
kendi imgelerini kendilerince aktüelleştiriyorlarsa eğer, Mindwarp’ta olan nedir? Basitçe tam aksidir.
Bu filmin yaptığı tek şey en nihayetinde kendi imgelerini virtüelleştirmektir. »

« [Kurosawa] kendine esas itibarıyla yüzyıllar öncesini, Shakespeare’i seçti. Kudo ise Neo-Dada ile
Fluxus dolaylarındaki, tanıdığımızı
ancak gördükten sonra hatırlayabileceğimiz geleceği. »