« Her günahınız biliniyor. [...] Buna rağmen nasıl utanç duyabiliyorsunuz veya kaybedeceğiniz çok önemli şeyler olduğunu düşünüyorsunuz? Kaybetmiş durumdasınız zaten. »

« Bulutlar gökyüzünden indirildi, ceplere girecek kadar küçüldü ama kontrol ve gözetimin yüküyle bir o kadar ağırlaştı. »

Hata bir öngörüsüzlük müdür? Özgüven bir tür hata yapma ehliyeti midir?

« Tasvirin kutsiyetini yaralayan
dünyevi elle kutsal yasağı onaran
sahte şefaat aynı yasanın dayattığı kefaretle bağlı… »

Çağdaş sanat yorumun ve öznelliğin kıskacından kurtulup nesnel bir dünya anlayışı sağlayabilir mi? Anlamı ve varlığı deneyimde yatmayan bir sanat yapım şekli de mümkün olabilir mi?

Arzu zamansaldır, kurmacadır ve başlangıcına dair göstergeler de yoktur; erotik arzunun alanları vardır ve başlangıcı her daim failsizdir. Düşünülenin aksine sonsuz değil bilhassa sonludur.

Petra Cortright’ın webcam videoları deneyselliği ciddiyetsizlikte bulan, matrak olan ile deneysel olan arasında mekik dokuyan olağandışı videolar.

“[A]rşivin varlığı kadar erişilebilirliği de önemli.” Kent hafızasını kaybetmemek konusunda araştırmacıların, kurumların ve yerel yönetimlerin sorumlulukları üzerine…

Burak Kabadayı’nın “Çölde Olduğunu Söylemenin Anlamı Yok” başlıklı kişisel sergisinin merkezindeki çöl mefhumuyla “felsefi bir didişme” girişimi.

« Neyse ki rüya görmek fal baktırmak gibi değil. Orada gelecek diye bir zaman yok. Orada zaman yok. Gelecek yok. »

Sanatın ölümünü yeni ve insan olmayan bir sanatçı tipinin doğumuyla müjdeleyen, bugün dün olduğundan daha da geçerli olan, tamamen bu yüzyıla adanmış bir sanat manifestosu.

Fransız mutfağının zengin tatlarına rağmen halkının ince fiziğe sahip olmasının perde arkası! Meyveler, tatlılar ve bazı reçeteler…

« ‹ Siyasetin güzeli nedir? › diyeceksiniz. Daha önce anlattım oysaki bu dergide. Örnekleri gani gani artırmak mümkün. Gezi, vicdani ret hareketi, ekolojik hareket akla ilk gelen örnekler. Çünkü bunların hepsi, bugünden bakınca bile birer siyaset konçertosu. »

« Elini ceketinin cebine sokuyor,
kâğıt parçasına sıkı sıkıya sarılıyor,
hiç bırakmıyor. Yoksa unutabiliyor.
Ne almak için yola çıktığını, bunu bir yere not ettiğini, notu nereye koyduğunu, hepsini unutabiliyor. »

Seri üretilen veya bire bir kopyalanabilen kültür ürünlerinin
az sayıda tüketilmiş olanlarının makbullüğü üzerine.

« Her türden canlı ve cansız varlığın içindeki yaşamsal gücü görünür kılmaya çalışan, her fırsatta bunun değerini gösteren bir bakış söz konusu olan. »

Elizabeth Sankey’in Witches’ı sessizliğin güçsüzlükle eşdeğer görüldüğü, kadın imajının erkek eliyle çizildiği bir ortamda kadınların hikâyelerine ses veren, sözünü sakınmayan cesur bir film. Cüretkâr mı cüretkâr bir cadı külliyatı.

« Gıda atıklarının besin değeri yüksek bir gübreye dönüşmesi, aynen tohumların yeşermesini beklemek gibi bayağı sabır gerektiriyormuş. »

« — Eğer zulmü ortadan kaldırırsanız, o zaman kendinizi ortadan kaldırmış olursunuz. »

« Avrupa’nın en batısı burası.
Kıtanın sonu adalarla ufalıp bitiyor; İngiltere, sonra da İrlanda.
Dik kayalarla, falezlerle Atlantik’te görkemli bir şekilde sona eriyor Avrupa. Nefes kesici ve korkutucu biraz da.
Ve tabii rüzgârlı. »

« Yazar […] Ne anlattığı hikâyenin içinde ne de şimdi bizimle. O iki zaman arasındaki boşluğun tam ortasında. Bana sorarsanız kadınca bir yerde
ve özgür. »

« Yakın gelecekte film materyali, filmci, film işlemi ve film izleyicisi arasında hiçbir fark olmayacak, zira bunların hepsi birer fonksiyon olarak yekpare bir sürecin içinde kapsanacak. Kendi kendini üreten hareketli görüntülerin çağına giriş yapmak üzereyiz. »

« Bir yeraltı mağarasındayım. Burada her şey titrek bir griliğe boyalı. Bütünü bütününe ele geçiriyor grilik beni. Üstümden akıyor, sızıyor tüm hücrelerime. […] Sancımız, bedenlerimiz, nefeslerimiz bile gri. »

« Man Ray’in mirası geniş ve çok yönlü. O yalnızca bir sanatçı değil, gerçekliğin yeniden tanımlanmasında sanatın potansiyelini görebilen bir vizyoner. »

« tanıdıkça ufalıyor içimizde kent / yağdıkça yavaş / dökülüyor hızlanınca / düzlükte azalınca çoğalıyor
çukurlarda. »

Abel Ferrara’nın 1990 yapımı kült suç filmi King of New York, Amerikan sinemasında Michael Mann’in Heat’iyle birlikte suçu iyinin ve kötüsünün ötesinde konumlandıran, ahlaki değil coğrafi kılan, sıradaşı bir yapıt.