« Şimdi düşünüyorum da hayatı boyunca çalışmak isteyen babaannem için mutfak, insanlara açılan bir kapıydı. Yemekler aracılığıyla şekillendirirdi akrabalıklarını, arkadaşlıklarını, komşuluklarını o… »

« Sahnede sanki yaşamak için [...] doğal bir biçimde müzik icra etmekten ziyade, bir anda herkesin ortasında kalakalmış ve artık müziğini paylaşmaktan başka çaresi kalmayan birisi gibi şarkı söylüyor. »

Takehiko Inoue’nin 2022 yapımı anime filmi The First Slam Dunk, 90’ların kült anime serisi Slam Dunk’ın devamı niteliğinde bir film. Seriyi üç boyutlu animasyonla buluşturan ve ona yeni bir anlatı hattı katan güncel bir çalışma.

Çatlakların farklı özellikleri, insan dışı türler arasında bir arada yaşamaya olanak sağladığı gibi çatlaklar yaşama alanlarını nişlere bölerek ekolojik çeşitliliğin artmasını teşvik edebilir.

« Benim yapmakta zorlandığım iş tam olarak şu: Zamanımın duygu durumunu belgelemek. Nedir bu? Bence sıkışmışlık hissi galip geliyor diğer her şeye. Ama oturup bunu tanımlayamam ki. »

Çin mitolojisinde bilgelik, akıl, sağduyuyla özdeşleştirilen; Türk, Sümer, Mısır ve Hint mitolojilerinde yaratıcı, iyileştirici ama şeytan olarak da tanımlanan; ayrıca anne, büyük bilge, hilebaz ve yeniden doğuş arketipleriyle eşleştirilen yılan üzerine.

İlhan Mimaroğlu’nun 8mm filmlerinin otuzun üzerinde sanatçı tarafından işlenmesiyle oluşturulmuş deneysel bir proje üzerine kavramsal bir serimleme.

Yayın hayatına genel olarak olumlu eleştiriler ve ER karşılaştırmalarıyla başlayan “acil servis dizisi” The Pitt’in sektör için önemli sonuçları olacak bir davaya konu olması üzerine.

« Yarının gözyaşları için başka bir renk arayalım, çünkü onları sahiplenecek bir duvarımız yok. Evimiz uzak çadırların, uzak sermayenin ve uzak şehitlerin yeridir. Bırakın dursunlar. Bugünün gözyaşları dursun. »

Barın Han’da gerçekleşen Anlatı Gücü İttifakı sergisinin küratörleri Onur Karaoğlu ve Alper Turan ile ittifakın sanatsal eylemlerine, ortaya çıkmasına vesile olan kolektif sürece ve izleyiciyle buluşmasına dair bir söyleşi.

« Mekân üç boyutludur ancak yer dört. Zaman ve insan mekâna karışır. Hafızada yer eder, nostaljiye dönüşür. Bu kelimeler de böylece sadece soyut birer kavram olmaktan çok, mekânsal bir değer kazanır. »

Her yıl Ay’ın ve gezegenlerin hareketlerine göre hazırlanan biyodinamik takvimle “uyum içinde, ‘doğru’ bir günde doğru bir tohumu ekince, insanın içinde doğayla
bir bütün olma hissi uyanabiliyor.”

« Şu an mevcut tek şey ısıtılıp ısıtılıp önümüze koyulan, enerjisini geçmişi yâd etme ve ona dönmeye harcayan bir solculuk/antikapitalizm (ki bu da özünde bir tür muhafazakâr radikalizmden farksız). »

« Hem gücümü toplamak hem de bir sonraki adımımı tasarlayabilmek umuduyla gözlerimi yumuyorum. Sessizlik. On beş saniye. Otuz saniye. Bir dakika. Birbiri ardına dizilen dakikalar. Ve birden gözlerimde bir ıslaklık hissediyorum. »

Korku filmi basmakalıplarıyla cebelleşerek meta-sinematikleşen, kendini alıntılayarak fraktalleşen ve kötülüğü nedensizleştirerek arınmayı ilga eden bir korku şaheseri Scream.

« Kötülüğün sıradan ve benim de canavar olduğum dünyada soru da sorun da şekil değiştiriyor… »

« oysa, varmış yokmuşa göz kırpsa,
ak ise karaya dil çıkartıp oynasa.
karışık kafa kar ile ışık, buharlaşan sözler kahkaha olsa. akıl aniden,
iyice aksasa. »

Yaşam kalitesi yüksek şehirler her daim yaşanmak istenen yerler mi oluyor? Bir şehirde yaşama arzusunu sadece nesnel ölçütler mi belirliyor?

İnsanları bekleyen yalnız nesneler ve oturma eylemi üzerine.

Olivier Assayas’ın 2007 yapımı filmi Boarding Gate, küreselleşen dünyayı mesken edinen, Paris’ten Hong Kong’a uzanan, entrikalarla dolu bir film. Demonlover’la birlikte Assayas’ın 2000’lerinin nadide parçalarından.

Düşüncelerimiz ve eylemlerimize direnen, bizden bağımsız bir gerçekliği olan bir dünyaya erişim sağlayan bir sanatsallık söz konusu olabilir mi?

No wave ile birlikte pratiği müziğe dair olanlar kamera arkasına geçti; oyuncu olarak bilinen simalar boyunlarına gitar astı. O zamana değin ne film çekmiş ne de müzik yapmış olanlar da oyuncu olarak kamera önüne geçti.

« 50’li yıllarda dışarıdan bakanlara sadece tehlikeyi çağrıştıran ama oradaki kültürü örenler için çok başka anlamlara sahip mahallerde yaşayan, New York’taki public house’ların ve sokakların ritmini en saf hâliyle duymamızı sağlayan altı çocuk. »

« Tüm bunlar aslında kapitalizmin görünmez elinin bize nasıl dokunduğunun birer kanıtıydı. Ancak
bu hikâyenin büyüsünü bir tüketim hikâyesine indirgemek haksızlık olur. »

« Bir filmin tapınsal olması için hem mutlak hem de göreceli zamanın içinde hareket edebiliyor olması lazım. Bu iki farklı zamanın filmde mevcut olması yeterli değildir; birbirlerine hayat vermeleri de gerekir. »