Andrzej Żuławski’nin 1985 yapımı filmi L’amour braque, Possession ve Cosmos’da da olduğu gibi, yönetmenin külliyatının tamamını kuşatan delilik temasını aşkla kesiştiriyor. Aptalın aşkı ile âşık olmadaki aptallığı iç içe işliyor.

Gayriihtiyariliği olduğu kadar şenliği de bünyesinde barındıran, hane içi uygulamaların uyarlanabildiği, ötekiyle karşılaşılabilen, özel ile kamusal olanın iç içe geçtiği bir yer olarak sahiller üzerine az ama öz mahiyette bir tahlil.

« Herkesin mandalina portakal zannettiği turunçlar gibiydi şehir. İştahla, hevesle ısırmak istiyordun,
tadı acıydı. Bakmaya doyamazdın ama. »

« Bir son ihtimalinin bilinciyle ayrılırken, son gülüşün, son bakışın, son sözün acısında yer bulacaktık kendimize. Ne ilk ne de son olacaktık biz. Bir süreliğine buradaydık sadece. Bizden önce bulunanlar gibi. Gidenler gibi. »

« Müzikte bindirme yapmak, bir eşzamanlılık içerisindeki kümelenmenin karşısına ve karşısında izole edilebilecek farklı nitelikte bir ses materyali ya da farklı nitelikte bir kümelenmenin estetik bir itkiyle konumlandırılma işlemidir. »

Gülsün Karamustafa’nın “çalışmaları, sanatın ve ‘yaratmak’ işinin, özünde
ve nihayetinde bellekle, biriktirmekle, birikenle ilişkili olduğunun altını çiziyor.”

« Müziğe övgüyü birçok farklı düzlemden hareketle geliştirebiliriz, hem kişisel hem de toplumsal akışın yeniliklere gebe ve doğum sancılarıyla dolu olduğu on yıl, 2013 ile 2023 arası düzlemimdir şimdi. »

« [H]erhangi bir şeyi hatırlamak istediğimde […] sanal profilime bakıp o şeyi tüm halesiyle ve izleriyle görmek istemem gibi, dilden çok görmeye dayanmış bir bellek gibi. »

Nuri Bilge Ceylan’ın Kış Uykusu boyunca ortaya koyduğu sahici oyunculuk anlayışını, detaylı işçiliği ve set hâkimiyetini mimarlığa uyarlarsak ve mimarlık üstünden düşünürsek nasıl bir mimarlık pratiğiyle karşı karşıya kalırız?

« Dünyakurma üç panelden oluşma triptik bir resme benzer: Kurmaca tahayyül, felsefi kavrayış ve mimari inşaat bir araya gelir, dünyalar doğar. »

« […] yastık düzeltmek bir virgül gibi,
sık sık yanlış kullanılabiliyor. »

İpek Duben’in üretiminde merkezi bir konumdaki Şerife üzerine bir mülahaza.

Sorunları “her pikseline, her kod satırına” sirayet etmiş seçim tabanlı oyun Detroit: Become Human,
androidler ve robotlar üzerinden ahlak dersi vermeye ilişkin.

« Pergelin o sabit ucu gibi; bir elimi, bir ayağımı burada tutacak ve bir yandan diğerinin uzaklaşmasına izin verirken, diğer yandan onu tüm sıcaklığıyla, tüm şefkatiyle, tüm yakınlığıyla bekleyecek o yeri buldum. »

Geleceğin usulca yittiği bir gerçekliği maddi hâle getirir vaporwave: Var olmayan bir geleceği metalaştırır.

Toprağa girer girmez şimdiki an ile geleceği bir köprü gibi bağlayan
tohum üzerine.

Mavi Süvari, Marianne Werefkin,
gelmiş geçmiş en iyi savaş resimlerinden biri, sürrealizmin
en kuvvetli yanı olan karışıklık,
günlük hayat resimleri, insanın içine
taş oturtan sergiler, köle ticareti ve silinen kadınlar üzerine.

Diziselleşen cinsel ilişkilerin öldürdüğü zamana dair bir film Carnal Knowledge.

“Vietnam savaşı sırasında Hanoi’ye gidebilen, Bosna kuşatma ve bombardımanı altında gidip orada Godot’yu Beklerken sahneleyebilen, müdanasız bir karakter”in metinleri.

Bir motorcu filmi değil Easy Rider, döneminin karşı kültürünün bir ifadesi.

« Perdesi örtülü karanlık
odalardan gelen, bastırılmamış kahkahaların döndü. Duvara itilmiş masanda yudumladığın çayının üstüne dumanı döndü. »

Hayvancılık endüstrisinin ekolojik yıkım üzerindeki etkisi apaçıkken, iklim krizi insan olmayan hayvanlarla ilişkimizi yeniden düşünmeden konuşulabilir mi?

Michael Mann’in 1995 yapımı kült filmi Heat, Amerikan sineması bağlamında Brian De Palma’nın Scarface’i ve Francis Ford Coppola’nın The Godfather’ındansa Abel Ferrara’nın King of New York’uyla benzeş, olağandışı ve uç bir suç filmi.

Zülfü Livaneli’nin basit diyaloglardan oluşan, karikatürize karakterlerle dolu, mantık hatalarıyla bezeli bir senaryoya sahip ve umursamazca çekildiği apaçık gözüken 2010 yapımı filmi Veda üzerine.

« [H]er biri diğerine, yalnız olmadığını hissettiriyordu. Bir aradalık, halk olmak. Kendini bir topluluğa dahil hissetmenin küçültücü, zekâyı alıkoyan bir şey değil, tersine onu kıymetlendiren itekleyici bir unsur olarak değerli varlığı. »

« Göz alıcı aydınlık nesneyi ve metayı fazlasıyla gösterir […] Gölge ise karanlıkta hissedilmesi gereken saklı güzelliği, gösterişten uzak zarafeti, sadeliğin derinliğini, sükuneti getirir. »