« Tarihsel bir olayı günümüz ontolojisinin perspektifinden kavramak ne anlama gelir? Kendi ontolojimizi keşfederek tarihlerimizi nasıl yazarız? »

« Hatırlamak zor bir çaba olsa gerek: Geçmişimi unutacak kadar güçlü değilim. Hristos Tepesi’nde otururken aklımdan bir sürü anı geçiyor. »

« Biri Pakistan diğeri Türkiye bayrağı taşıyan iki bina arasında durmak ne anlama geliyor? Bir bayrakta diğer bayrağın ruhunu somutlaştırabilir misiniz? »

« Cinayet her zaman bir suç. Peki, neden öldürmek güçlüler tarafından uygulandığında uygarlık tapınağının sütunlarından biri hâline gelsin? »

« — Eğer zulmü ortadan kaldırırsanız, o zaman kendinizi ortadan kaldırmış olursunuz. »

« Anneniz dikkatli olmanızı istiyor. Kader –senin kaderin– bir mermi şeklini alabilir. Savaşı görüyorsunuz ama ölümünüzü göremiyorsunuz. »

« Patlamayı durdurabilecek bir şiir yazmak ne kadar kolay olurdu ve düşmanınızla diyaloğa girmek ne kadar kolay olurdu. Neyi kanıtlamak için? Haklarınız olduğunu mu? »

« Pergelin o sabit ucu gibi; bir elimi, bir ayağımı burada tutacak ve bir yandan diğerinin uzaklaşmasına izin verirken, diğer yandan onu tüm sıcaklığıyla, tüm şefkatiyle, tüm yakınlığıyla bekleyecek o yeri buldum. »

« Sevgili anne, ben hâlâ bir çocuğum! Acılarımı taşımak ve onlarla birlikte senin koynuna koşmak istiyorum. Aradaki mesafeyi kapatmak istiyorum ki ben ağlarken bana sarılabilesin. »

« [E]vle beraber sadece yükümü geride bıraktım sandım ama ev, bırakmak istemediğim bir parçamı da tutmuş kendinde. Gençliğimi, çocukların küçüklüğünü, kukuriku partilerini, şaşkın iyimserliğimi, geri gelmez bir yığın şeyi. Acıtan bir boşluğu var. »

« Yaralarınızın dışında bir tarih yazmayın. Sürgününüzden başka bir tarih yazmayın. Buradasınız; burada, doğduğunuz yerdesiniz. Ve özlemin sizi ölüme götüreceği yer[de]. »

« Öğleden sonra saatleri. Buhardan oluşan küller ve küllerden oluşan buhar. Metal zamanın efendisidir ve farklı bir tarih yazan başka bir metal dışında hiçbir şey bir metali kesemez. »

« [T]ıpkı benim gibi, ailem gibi göç etmek, evini tekrardan oluşturmak ne yazık ki gerekebilir. Bu bağlamdan tekrar ev kavramına baktığında ev neresidir? Bir mekân mıdır, insanlar mıdır yoksa bir ben kadar mıdır ev? »

« İki saat önce uyudum. Son haber programını dinledikten sonra kulaklarımı pamukla tıkayıp uyudum. Öldüğümü bildirmedi. Bu hâlâ hayatta olduğum anlamına geliyor. »

« Kırsal kesimde şiddetlenen savaş başkente yaklaşıyordu. Geceleri akordeon telleriyle kaplı patlama duvarlarını ve asfaltsız sokakları görebiliyordu. Fakat önündeki şehir ışıklıydı. »

« Berlin belki hayalimizdeki Avrupa değil, ancak bu şehri özel kılan şey sadece binaları değil, aynı zamanda insanlarıdır. »

« Beklemek ve sonra harekete geçmek –ölüm ve yaşam– tamamen asimetrik olarak ilişkili iki deneyimdir. Bu, hayatımızda günden güne yaşanan karmaşık, duygusal ve kaçınılmaz bir meseledir. »

« Güvenli ev, kirli halılar, battaniyeler ve yarım devrilmiş çatıyla tek katlı bir binaydı. Binanın kapısı kilitli ve bir Kürt tarafından korunuyordu. Göçmenler yolculuklarının bedelini ödeyene kadar tutsaktı. »

« Sörfler şanslıysa sahile, şansları yoksa kayalıklara iner. Teknelerin sesi uzaktan savaş mesajları gibi gelir ve bazı yıllar diğer yıllara göre çok daha fazla gürültü getirir. »

Yurtdışında eğitim deneyimi, yurtdışı deneyiminin yarattığı iç çatışmaları, beyin göçü, hak ve özgürlükler, kalmak, gitmek, dönmek, kararsızlık ve
“yurtdışı sevdası”na ilişkin kimi meseleler üzerine.

« ‹ Bir gece geç saatlerde Faiz şiirler okurken Beyrut’un pis bir restoranında oturduk. Bir süre sonra Faiz ve İkbal benim için şiir dizeleri çevirmeye başladılar ama gece ilerledikçe bunun pek bir önemi olmadı. › »

« Ortalık görülebilecek kadar aydınlandığında tek sıra hâlinde [...] düzleştirilmiş sigara paketleriyle kaplı yol boyunca kaçakçıları yokuş yukarı takip ettiler. »

« Gitme(k) zamanıydı. Anneme döndüm ve yüzündeki yalnızlığını gördüm. Birbirimize sarıldık, içimi bir çaresizlik ve pişmanlık seli kapladı. [...] Derin bir nefes aldım, son kez elimi salladım. »

« Anadolu şehirlerinin göz acıtıcı hâlini iyi bilen biri bile bir miktar şehirsel süreklilik arıyor. En büyük süreklilik Bandırma’nın ezelden beri bir ticaret şehri olması ve çarşısının canlılığı… »

Fırın Arma’nın paskalya çöreklerinden Cross Finger’ın sosisli sandviçlerine Kurtuluş’un öne çıkan bazı yeme içme mekânları, kozmopolit yapısı ve hareketli sokak yaşantısı üzerine.

“Dünden sonraki gün” farklı iş alanlarında çalışma biçimi ve koşulları nasıl değişti? Duvarın yıkılmasından sonra ülkenin yeniden birleşmesinden, sosyal güvenceye alışık ama rekabete alışık olmayanlar nasıl etkilendiler?

« [İ]nsan Allodapón’da olması gerekenden azıcık daha uzun vakit geçirdiğinde anlıyor gerçek göçmenliği. […] Göçmenlik, bir anlamda insanın parmak izlerinden yeni bir kimlik yaratma çabası. »

Sayısız kayıp karşısında umursamaz ve “yürek tembelliği” türünden bir melankoliye kapılmış olsak da,
enkaz-sanat-yapıtı-anıt “‘Barca Nostra’nın lafı dolandırmadan işaret ettiği kaybı görmek zorundayız.”

« Beyaz masa örtüsü, keten peçete,
kişi başı birden fazla çatal bıçak olan yerlerde mutluluğu bulamıyorum. Oralarda mutluluğu aradığımı da pek hatırlamıyorum gerçi. »

Alternatif taktikler geliştirerek gündelik hayatın işlediği mekânı genişleten ve göçmenlerin yeniden yerleşme süreçlerinde imkânlar
yaratan üç mutfak üzerine.

Göçmenlerin hem yaşadıkları ülkede hem de ayrıldıkları ülkeyi ziyaretlerinde çektiği fotoğraflar, onların her iki ülkedeki mekânlara bakışını
ve insan-mekân etkileşimini nasıl belirliyor? Bu ilişki ‘yeniden üretim’lere mi yoksa ‘yeni üretim’lere mi açık?

Londra’da bir caddede Türkiyeli göçmen dükkân sahipleri ve çalışanlarıyla yapılan söyleşiler ve caddenin yürüyerek deneyimlenişinin bir metin
ve çizim kolajı olarak ifadesi.

Müşterek bir eylem olarak unutmamak, hatırlamak, hatırlatmak. Almanya’nın birçok farklı şehrinde aktif olan
Göçmen Kadınlar Birliği’nin
Dişil Perspektiften Dünya! başlıklı projesi ve projenin hiyerarşisi bulanık ekibinde çalışmanın getirdikleri üzerine.

Yer, ev, aidiyet, memleket…
Hiçbiri kendiliğinden var olmuyor. Tersine, yeterince uğraşılınca her yer eve dönüşebiliyor; memleket oluyor. Hayat bitimsiz bir yerleşme ve göçme sürecinden başka bir şey değil galiba.

Yemek, yerinden edilmişlerin yeniden yerleşmesini ve kendi ülkesinde göçmen olanların nişlerini yaratmalarını sağladığı gibi, verdiği haz ve lezzetle insanları birbirine aşık edebiliyor.

Yeni Amerika’da rüzgâr gibi geçen
bir hafta sonrası, Adaptasyon’un konuğu Onur Sönmez. Zor zamanlarda, akıl sağlığını korumak için ne yapmalı? ABD’de havalimanlarında neler oluyor? Otomobil teknolojisi nereye gidiyor?