Taş bazen apaçık bazen de belli belirsiz olan pek çok anıya ev sahipliği yapar. Özelden genele belleği içinde taşır. Taşın hatırası da vardır hafızası da.

« Su toprağa değdiğinde çıkan sesleri yedim, doydum. Yağmurun sese değdiğinde çıkardığı sesi içtim, sarhoş oldum. Çünkü ben bir rüya müziği gibi dolaşıyorum Mardin’e. »

« Bizim için dışarısı ile içerisi, özel olan ile kamusal olan birbiri içine geçmişti. Ne de olsa düşünmek ve sanat yapmak için tuttuğumuz alan hayatın tam ortasındaydı. Üstelik bu hayat benim daha öncesinde tanık olduğum yaşam alanındakinden çok daha canlıydı… »

« Canı yanıyor. Canının yandığı yere eliyle bastırsa acıyı dindiremeyeceğini bildiği için buna yeltenmiyor. Böyle hareketsiz durarak her şeyin yok olmasını bekleyebileceğini düşünüyor. »

Türkiye’de modern müziğin öncülerinden İlhan Usmanbaş’ı odağına alan 20. Yüzyılın Sesleri: Usmanbaş vesilesiyle Bülent Arel’e, belgesel film yapımının zorluklarına, 20. yüzyıla, gizemli bir filme ve dahasına dair.

Avustralya’da geçen Netflix yapımı Territory, neo-western türünün en son örneklerinden. Dizi tür ve yer arasındaki ilişkiyi sorgulatıyor.

« Erkekler patriyarkanın idealize edilmiş erkeklik kodlarına uygun davranamama stresini o kadar yoğun bir şekilde tecrübe ediyor ki bu durum sağlıklarını tehdit etmeye başlıyor. »

Çağdaş sanat gerçeklikten tamamen kopmuş, salt öznelleşmiş olabilir mi?

« Doğayı kendimize getirmenin
en basit yolu bahçemize çekmek istediğimiz canlılara cazip gelecek bitki ve ağaçları ekmekmiş. »

Heidelberg’deki Kurpfalz Müzesi’nde sahte resimlerle düzenlenen bir sergi ve Orson Welles’in F for Fake filmi vesilesiyle sanat, sahtecilik ve yapay zekâ üzerine.

« Dünya çok büyük bir şehirdi ve biz de İstanbul semtinde oturuyorduk. Koca İstanbul benim atlasımda muhtemelen bir küçük mahalleydi ve ben bütün şehri (yani dünyayı) yürümek, görmek ve keşfetmek istiyordum. »

« Mevsim yalnız korkuların üzerine gitme değil, aynı zamanda içe dönme, kendini sorgulama, didikleme, hesaplaşma mevsimi. »

Yoshitoshi Abe’nin ikinci milenyumun arifesinde ürettiği kült anime serisi Serial Experiments Lain, gerçeklik ile sanallık arasındaki ayrımı lağveden ve tanrısallık ile dijitalleşmeyi birbiriyle ilişkilendiren deneysel bir yapım.

“Outsider art” kategorisindeki pek çok yaratıcı gibi acılarla yoğrulmuş bir çocukluğa sahip olan Henry Darger’in hayatı ve işleri üzerine.

Her ne kadar ziyadesiyle tüketilmiş ve tüketim kültürüne kurban gitmiş gözükse de Roma hâlâ deneyimlenesi pek çok değerle dolu: sinemalar, restoranlar, kafeler, mağazalar, yapılar, meydanlar, ritüeller ve dahası.

Quentin Tarantino’nun Once Upon a Time… in Hollywood’dan uyarladığı Once Upon a Time in Hollywood romanı üstüne.

Şehrin envai çeşit tarafına yapışmış ve yayılmış çıkartmalar kentsel bir estetik yaratmanın yanı sıra bireysel ve kolektif kimliklere alan açma, kamusal alanı özelleştirme işlevini de gören bir öğe.

« Kaybolma ve yitme. Bu iki anlamı birbirinden ayıran ise birinin telafi edilme ya da bulunma potansiyeli. Alzheimer zihnimizde daha çok “kaybolma” fiiliyle özdeşleşse de kaybın “yitim” anlamına daha yakın duruyor. »

« Kapitalizm bir sınıfın ayrıcalığını değil istikrarı korur. Liberal bir ufku yoktur. »

Olivier Assayas’ın 2002 yapımı gözden kaçmış filmi Demonlover, pornografi ile sermaye arasındaki bağlantıyı irdeleyen, mali akışlar ile libidinal akışların kesişiminin yarattığı ölümcül sonuçları görünür kılan bir film.

« İstanbul’da geçen zamanla beraber daha basit, düz cümleler kurduğumu fark ettim. Daha iyi ya da daha kötü değil. Ali askere git. Ayşe topu at. Biraz daha iştahım, hevesim varmış İstanbul için, kendim için. Artık hevesli değilim »

« Siz eskiler gibi aslen inanmadığımız davalara inanmış rolü yaparak
kendi kabahatimizi trajik bir
duruşa, kahramanca bir şeye dönüştüremiyoruz. »

« Sizleri bugün hayal kurmaya davet ediyoruz. Böyle bir zamanda hayal kurmak, özgürce hayal kurmak: Bu bizi özgürleştiriyor. »

Taş bekleyendir azametle. Dünyanın başından beri bekleyendir, dünyanın sonuna dek de bekleyecek olandır.

Şanslı kazalar, tasarımcının mümkün olduğunca az hata yapma disiplini ve hatanın muğlak standartları üzerine.

« [D]ergilerime özel köşeler, kitaplarıma tematik raflar oluşturmak zamana karşı ve benliğime yönelik somut bir başarı hissi uyandırıyor içimde. Biriktirip duruyorum. »

Çağ tanımlamaları dünyanın kompleks, akışkan ve hızla değişen yapısı içinde
bir düzen arayışı mı?